10/12/10

STÓRIA DE LA LHÉNGUA MIRANDESA

.

LS PUNTOS NE LS iii

.

.

Cumo porsor de l Praino, yá bou quedando farto de oubir dezir meias berdades para desse modo se eilebáren uns i poner ls outros abaixo. Se houbo alguns porsores que nun queríen saber de la lhéngua mirandesa, ou éran de fuora, ou éran de familhias que nun falában la lhéngua. Acuntece que giente que ampeçou a mirar para la lhéngua mirandesa solo hai meia dúzia d’anhos, ou quando muito ua dúzia i porque se dórun cunta de que la lhéngua tenie feturo, yá ls porsores de l Praino lhebában la lhéngua a sério i la dibulgában i promobíen pul mundo. La Associaçon de porsores de l Praino, que lhebou la lhéngua a sítios tan loinje cumo la Índia, zde 1980 que moblizórun dezenas de porsores i porsoras, que recolhírun las musicas, ls bersos, ls ditos dezideiros, ls strumientos musicales, ls questumes i tradiçones, la stória de l Praino… Cun que antençones se diç que nun deixában antrar la lhéngua na scuola? Inda l canal 2 de la RTP nun chegaba al Praino i yá alhi fumus a amostrar la nuoba scuola de l Praino i ls alunos a fazer un jornal. Yá la lhéngua daba que falar. Até Saramago eiqui bino, cumo yá bos amostremos. Este bideo amostra ua ida de la Associaçon a França. Tal cumo hoije faç cun la fuolha de Lhéngua Mirandesa de l Jornal Nordeste, tamien l bino “Lhéngua Mirandesa” staba presente, an França i na Índia. Mas parece que se quier fazer outra stória de la lhéngua.

3 comentários:

Fir disse...

La musiqueta de la "palmadinha de amor" que "não dói, meu bem" yera purfeitamente çpensable.

Almendra disse...

Tenes rezon Firmino, mas fúrun eilhes que fazírun l bideo.
Tamien l porsor Campos debie falar an mirandés, mas inda nun stá a la buntade para falar delantre de muita giente, que l pai era guarda i andou muito tiempo fuora de l Praino.
Mas apuis Marcolino fala por todos.

Teresa Almeida disse...

Parabienes José Almendra!