Mostrar mensagens com a etiqueta Carril Mourisco. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Carril Mourisco. Mostrar todas as mensagens

18/10/08

L Cruzeiro

Cruzeiro na Strada Mourisca an Fuonte Aldé [retrato de Alcides Meirinhos]



Muito tiempo antes de fazéren la strada nacional 221, eisistie yá la Strada Mourisca que, dízen ls bielhos, passaba siempre por fuora de ls lhugares sin entrar an ningun poblado. Esta amportante bia passa mui acerca de Fuonte Aldé, a la çtáncia de dous tiros de lapada, ou pouco mais, pa l lhado de adonde l sol se strepon i inda hai acá giente que la biu mobimantada puls almocrebes, que passában nos sous carrematos, a cabalho ou a pie. Era assi que se fazien ls trasportes i ls recados datrás. Esta Strada Mourisca queda mesmo al correr de la antiga linha de l camboio, adonde apuis de Dues Eigreijas sigue adreitos al Naso i por ende adelantre.
Cumo toda la giente sabe, nas ancruzelhadas ls nuossos abós, que tan debotos éran, ponien siempre ua cruç que, para alhá de spantar las bruxas i outros seres malinos, pedien siempre para se rezar uns Padre Nossos pulas almicas de l Purgatório. Ora eiqui neste lhugar de Fuonte Aldé, nesta dita Strada hai ua amportante ancruzelhada, Sendin a Sul, Dues Eigreijas a Norte. Um camino para Fuonte Aldé, outro para Prado Gaton, outro para Palaçuolo i para Augas Bibas. Sendo un punto de cunfluença de tantos lhugares, passarie alhi muita giente, assi que ponírun nesse sítio um cruzeiro, mui guapo i galano, que inda hoije alhá se ancontra. Na base de l mesmo ten sculpidas, an alto relebo, las almas de l Purgatório, c'ua caixica de smolas adonde ls biajantes deixában las sues deboçones. L sítio adonde stá esta amportante relíquia de l passado, ye ua ária bastante lharga que stá ne l mais cumpleto abandono: lixo, silbas, cardos i rodeiras de ls tratores por todo l lhado. Ben sendo bandeira de campanha an todas las eileiçones outárquicas de todas las fuorças políticas l amanho nun solo de l spácio ambolbiente, cumo tamien de l própio menumento que cuorre peligro de se sbarrulhar un die destes, mas assi que passa l die de ls botos, uns perdírun i ls que gánhan squécen-se de las pormessas.
Spero que un die destes i antes que seia tarde demais, haba quien se aponga i bote manos a la obra que puode ser un marco de anteresse stórico i turístico nun solo para esta tierra cumo para la region.


07/09/08

Carril Mourisco I

Carril Mourisco antre la Cruç de l Braço Cobrado i l Alto de la Bodega
[retrato de Alcides Meirinhos]



Yá mal se béien las seinhas de ls passos, mas inda alhá stá la calçada de xeixos que ls fenascos ban amerosando. De Cabeça Alumbreira solo quedou l Cabeço de Cabeça Lubreira, que yá nun hai biandantes que porqui s'abintúren an nuites de miedo. La cruç stá agora cota, cun sou braço cobrado, cumo se fura ua seta a apuntar l camino por adonde yá quaije naide bai. Mirando pa ls lhados de Peinhas Falcon i de Trabanca, bei-se la fin de la prainada i, al loinge, las sierras de Nogueira i Sanábria assóman-se cumo negras cabeças de lhobos i de miedos. Fui eiqui que you bi l miu segundo lhobo, un canifre seco cumo las palhas que fugie de miedo de la jolda que andaba culas mulas a fin de berano. Firmando bien ls uolhos, tamien se bei l birote de l castielho de Algoso a spetá-se acontra l cielo cumo un bózio i, dando-le cuostas, ye l mesmo bózio a oupir-se an Fermeseilhe andefrente a la raia de l riu, un i outro yá tan bielhos que ténen ganas de todo menos de las guerras para que fúrun feitos. Un sbarrulho ye siempre de dar pena, mas l sbarrulho dun castielho ye tamien ua risada pula eirracionalidade i einutelidade de la guerra. Quando you era garotico poniemos l oubido ancostado a la lhinha de l camboio a ber se l sentiemos benir al loinge, mas nin ancostando l oubido a la calçada de l carril ye possible oubir l tiempo, ou las pisagadas seia de l scatrapulhar de las legiones, seia de la debagarosa i firme andura de la mula de l almocrebe, ou até l passo de miedo apressiado de l simpres biandante. Agora, la lhinha de l camboio yá nun stá alhá i quien nun l soubir dezirá que nunca eilhi passou l camboio, pus nun ten uolhos para sentir la ferida que alhá quedou, ua ferida a modos de tierra afundida, las costras yá bien gordas. Se até yá houbo quien dezisse que nunca eilhi passou la strada romana, feita ende pul seclo I!... Si, ye bien fuorte l arrocho de l tiempo, que to ls rastros bai apagando! Mas puodo-bos jurar que eiqui passou l camboio: you bi-lo a stender sue trança de fumo, a acender sous uolhos de fuogo i a sticar la cabeça negra por panes i aradas; you muita beç bin a cabalho nel, que inda le sinto l tantan a poner las calças a polir ls scanhos de palo; muita beç me meti ambaixo ls alcadutos a saber cumo era l camboio a passar porriba i apuis botar-me a correr a ber se l crabo puosto ne l carril habie quedado splanchado a modo de faca. L cacho de Carril que deixo ne l retrato inda nun fui andreitado pul zelo i la máquina de la junta de fraguesie, de modo que eiqui inda stará cumo hai muitos anhos, talbeç cientos d'anhos, talbeç dous mil anhos. Quien bai agora a saber? i que amporta esso? Mas dixe que iba a falar de l carril i acabei por falar de l tiempo i de l modo cumo todo bai apagando. Este agosto de 2008 fiç todo l Carril Mourisco antre l Alto de la Bodega i la Cruç de Cándena, na raia de Cicuiro. L purmeiro die cun Alcides Meirinhos, de Cicuiro, i cun Faustino Antão, de Zenízio. Este yá nun pudo star al segundo die i fui Manuel Ferreira, de Sendin. Fui un perbileijo, que gustarie que muitas mais pessonas podíran tener. Por anquanto, inda ye possible. Ye dessa biaige i de l Carril ou de ls sítios por adonde passa que eiqui tamien bou a screbir mais bezes.