29/02/12
LHEITURA ANTEGRAL DE LS LUSÍADAS AN MIRANDÉS, NE L FESTIBAL ANTERCÉLTICO DE SENDIN
16/09/11
(A perpósito de l) Die de la Lhéngua Mirandesa (1)
04/09/11
MIRANDÊS NA AUSTRÁLIA
.
..
Era un spetáclo de música céltica na Oustrália i ua cançon an mirandés serie algo de special, David deitou manos a l'obra, mesmo sin nunca tener oubido falar mirandés i nun saber pertués, mas nós tratemos d'arranjar la letra an mirandés, mandamos links de bídeos para ber cumo se falaba i cumo se cantaba. Por carta eiletrónica i atrabeç de bídeos ibamos acertando ls pormenores i corregindo l qu'era perciso. L die chegou, l grupo de tocadores staba afinado i ne l festibal fúrun un eisito, tenendo cumo panho de fondo l'eisibiçon de l rancho de Mogadouro a beilar la Salsa Berde.
L spetáclo fui an Bendigo, Oustrália, ne ls dies 3 i 4 de Setembre.
Pedimos para grabar la cançon i ende stá para berdes, la que julgamos ser la purmeira cançon an mirandés, cantada al bibo, ne ls antípodas de l Praino Mirandés.
02/12/10
Fernando Pessoa fui un de ls melhores poetas de la nuossa lhiteratura pertuesa, mas tamien tenie ls sous defeitos i las sues beidades. Sabemos bien cumo ls anteletuales se sáben poner a la punta de riba de todo. La sue bida i ls sous poemas yá fúrun studados por muita giente, tamien you l tengo studado i se ye berdade que sou un apreciador de la sue obra, nun la cunsidero cumo sendo ua nuoba bíblia.
Cumo home, fui algo anseguro, dende la sue obra ser screbida debaixo de bários nomes, tamien na sue obra usou çfrentes stilos. Puode dezir-se que esso ye ua amostra de l sou coincimiento lhiterário, de la sue eidentidade, d’acordo, mas requier-se un studo psicológico, aporfundado de la sue personalidade. El miesmo se dou cunta de la sue anseguráncia, dende criar Ricardo Reis. Mas que bale l que you penso?
.
Nun Quiero
.
Nun quiero recordar nin coincer-me.
Somos demais se miramos an quien somos.
Eignorar que bibimos
Cumpre bastante la bida.
Tanto quanto bibimos, bibe l'hora
An que bibimos, eigualmente muorta
Quando passa conosco,
Que passamos culha.
Se sabé-lo nun sirbe de sabé-lo
(Pus sin poder que bal conhecermos?)
Melhor bida ye la bida
Que dura sin medir-se.
.
Não Quero
Não quero recordar nem conhecer-me.
Tanto quanto vivemos, vive a hora
Se sabê-lo não serve de sabê-lo
(Ricardo Reis)
01/12/10
8 DE SETEMBRE DE 1981
30/11/10
CUN LAS DUES MANOS
.
Foto: AP Adriano Moreira, Jorge Nunes e Amadeu Ferreira.
25/11/10
CORANE
PROJECTO DE COOPERAÇÃO INTERTERRITORIAL - ALDEIAS DE PORTUGAL
.
La CORANE apresentou die 25, na aldé de Picuote, Miranda de l Douro, l porjeto Aldés de Pertual de que demos amboras ne l HOIJE, ne ls dies 25 i 26. Tamien houbo anterbençones an mirandés i ye la de l delgado de Turismo de la Region Norte, drº. Carlos Ferreira, l bideo que bos amostramos.
.
21/09/10
A VIDA É PARA SE VIVER
Fui assi que passemos dous dies ne l Praino. Quinta por la manhana fumos a por uas balancies i uns mulones, que sembremos pa la Belheira, sitio de l termo de Sendin, nas arribas de l Douro. Cumo tenemos alhá trés fi(gu)eiras i stában chenas de fi(g)os, muitos yá capazes de apanhar para secar, nada melhor que anchir un baldo deilhes. Por esse Ambierno afuora, bien sáben a la purmanhana, al zayuno, cun un buchico d’augardiente i na nuite de l Anho Bielho pa l Anho Nuobo hai que ls poner na mesa.
Chegados a casa, ponimos ls fi(g)os a secar al Sol i fumus-mos a comer un cachico de pan i chouriço dun bísaro caseiro. L pan era de panadarie i nun staba a la moda.
Ende, di(g)o-le you a la mie:
- Yá nun faç tanta calor, bien podies amassar, que este pan nun sabe.
- Bai por leinha que manhana acendo l forno.
- Era melhor, que hai que meter apuis ls fi(g)os alhá i yá se fazie todo.
Se bien l falemos melhor l fazimos. Pus-le l carroço al jipe i fui-me por leinha a Atanor.
A la tardechica staba tobo porparado i na Sesta lhougo a la purmanhana cedo, la mie amassou. Acendimos l forno, amanhemos un parro para assar pa l’almuorço i eilha porparou tamien ua fornada de doces anquenómicos i fizo fritas.
L nieto inda solo ten cinco meses, mas fazimos un bolho par’el, quemi-lo you al almuorço, fui eigual. Assemos las patatas ne l borralho i ua cebolha. Fui melhor que ir por ende a un restourante, desses a querer parecer assi.
Quantos quedestes cun ganas de mos fazer cumpanha? Pus abisai que debrebe bos porparamos un fin de sumana assi, mas teneis que ajudar…
Stou a ber alguns a dezir, pantomineiro, ye solo para s’armar…
- Mas, las telenobelas son arte, screbir l que ye berdade ye armanço!?
- Ir a un restourante desses de ls amportantes ye alta culinária i you nun puodo fazer l que me dá la gana!?
- Ls Gato Fedorento son houmurista de purmeira. Dezie alhá se you nun sou cien bezes melhor.
07/04/10
CULTURA MIRANDESA - LA MUSICA
03/01/10
Quien sós tu, outra beç?
Ó se çfaç an stilhaços de cielo azul i magenta
I l miu mirar ten rezones que l coraçon nun frequenta
Por fabor diç-me quien sós tu, outra beç?
Quando l tou oulor me lhieba a las squinas de l bislumbre
I to la berdade an ti ye cousa ancierta i tan lharga
Quien sou you para negar que la tue perséncia me arrastra?
Quien sós tu, na eimensidon de l zlhumbre?
Las redes son passageiras, las arquiteturas de la fuga
De to l'auga que cuorre, de to l biento que passa
Quando ua tela se rasga upo a la lhuna la mie copa
I beio nacer ne l speilho mais ua angúrria
Quando l telhado s'abre i se cunfunde cula lhuna
A apuntar-me l camino melhor do que qualquiera streilha
Naide me faç dubidar que fuste siempre la mais guapa
Por fabor, diç-me que sós alguien, outra beç?
Quando la jinela se cerra i se streforma nun uobo
Ó se çfaç an stilhaços de cielo azul i magenta
I l miu mirar ten rezones que l coraçon nun frequenta
Por fabor diç-me quien sós tu, outra beç?
Jorge Palma
[An pertués:
Quem és tu, de novo?
Quando a janela se fecha e se transforma num ovo
Ou se desfaz em estilhaços de céu azul e magenta
E o meu olhar tem razões que o coração não frequenta
Por favor diz-me quem és tu, de novo?
Quando o teu cheiro me leva às esquinas do vislumbre
E toda a verdade em ti é coisa incerta e tão vasta
Quem sou eu para negar que a tua presença me arrasta?
Quem és tu, na imensidão do deslumbre?
As redes são passageiras, as arquitecturas da fuga
De toda a água que corre, de todo o vento que passa
Quando uma teia se rasga ergo à lua a minha taça
E vejo nascer no espelho mais uma ruga
Quando o tecto se escancara e se confunde com a lua
A apontar-me o caminho melhor do que qualquer estrela
Ninguém me faz duvidar que foste sempre a mais bela
Por favor, diz-me que és alguém, de novo?
Quando a janela se fecha e se transforma num ovo
Ou se desfaz em estilhaços de céu azul e magenta
E o meu olhar tem razões que o coração não frequenta
Por favor diz-me quem és tu, de novo?]
30/05/09
A ber na RTP2, manhana
Queda eiqui la anformaçon:
L decumentário, DO JAPÃO À TERRA DE MIRANDA, bai a ser passado, an strena, na RTP 2, manhana die 31 de Maio a las 21:00h.