Mostrar mensagens com a etiqueta carta. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta carta. Mostrar todas as mensagens

14/07/07

Cartas de Adília2

Sebilha, (nun se conhece la era)

Spero que esta la baia a ancuntrar bien de salude que nós acá bamos andando cumo siempre i stamos a oumentar un cachico la casa que agora mos bai a nacer un segundo garoto. Assi, la casa yá bai a quedar cun ua cozinica, un quarto i ua salica i l cabanhal adonde drume l mulo i tenemos las cousas de la huorta. Somos nós ls dous que fazemos todo i l J., que ye armano de l miu home. Cumo yá gastamos algo mais astanho nun podemos ir ende pul berano i, tamien, cumigo assi neste stado de l garoto nun passarie mui bien la biaije.

Astanho las fiestas de la Macarena stubírun mui guapas i era tanta giente nien dá para se cuntar. Gustaba muito que un die eilha benisse acá solo por ber las fiestas, que nun dá para cuntar, mas bien sei que esso nun puode ser. Fiç-le ua pormessa a la Birge de la Macarena a ber se l garoto sal bien i se la nuossa bida bai un cachico parriba. F. agora anda cul mulo a arrecolher la bassura pulas puortas i you até tengo alhá achado a cachicos de filos de ouro, que apuis ls lebarei ende al tiu ouribeiro. Afuora esso tenemos la huorta, que las cebolhas yá ban bien criadas i las alfaces tamien i rabanetes i esso todo que bamos a bender a la praça i tamien pulas puortas. Stamos parqui deixados mui solicos que inda solo coinci dues bezinas que móran acerca, assi cumo tal até la binha de l Prado, i bemos-mos quando bamos a missa todos ls demingos i l’eigreija ye mui galana i cun muito santo.

Mai, you si gustaba de l’ajudar an algo, mas la benda de las berduras de la huorta nun ten corrido mui bien. Se calha bamos a tener que afundar mais l poço de la huorta, que l’auga l outranho acabou-se-mos i tubimos de mercar de l’auga de la canal que ben de l riu, que queda algo cara para nós. Parece que mie armana M. bai a tener un garoto, anton siempre ye berdade que me l dixo miu cunhado, que stubo ende ua temporadica. Ouxalá que cuorra todo bien. Quedei mui cuntenta de saber que bendiu bien l bino todo de la cuba, dun tiu de Bumioso que l fui ende a buscar cun un carremato.

Mai, nun le diga a naide, mas querie-le cuntar que nun hai meia de m’afazer porqui. Mais querie andar a segar i era bida bien mala. Hai a dies que me farto de chorar, mas solo quando l miu home nun stá. Talbeç seia de star assi de l garoto que yá pesa muito i se calha bai a ser mui grande i gustaba que fura rapaza, mas nun me parece que baia a sé-lo. Mas acá me bou aguantando a ber se la bida melhora i yá bou farta de andar siempre a remexer na bassura, que ye cumo quien diç, na merda. Mas la bida ende bien bi nun atira para nada, i que la sue bida i la de mies armanas nun sal de l mesmo. Nun le cunte a naide que le dixe estas cousas, que eiqui nun tengo a naide cun zabafar. Mas yá me calho.

Bejitas para mies armanas i todos ls bezinos, de l miu home i mies. I reciba un beiso desta que nun la squece.

F.M.C.

07/07/07

Cartas de Adília (01)


Sendin, 1 / 6 / 1958


Querida D.


Acá recebi la tue carta i quedei mui cuntenta de saber que todo corriu bien ne l bapor, i que era mui galano i l mar mui grande i esso todo, que you nun sei nada desso. Stimamos que esta te baia a ancuntrar bien de salude na cumpanhie de l tou home, que nun seia por haberdes casado por percuraçon que nun bos déiades bien.

Mira, filha, fartei-me de chorar de l que me cuntas dende, de l Brasil, que há de ser ua bida bien çfrente de la nuossa, que eiqui nun mos falta nada i yá ponimos la huorta de ls Bimes, mas deixa-te star que, bien sabes, esta bida ye mui arrastrada que ua pessona nun ye capaç d’andar un die de camisa labada. Sabes que tu prima M. liu-me la tue carta mais de dieç bezes, que yá iba farta de m’aturar i ten rezon que tamien ten que aturar la bida deilha. Mira, agora ye A. que scribe, que yá anda na segunda classe i ye mui spierto pa la letra, que todo mundo diç que l rapaç bai loinje, ouxalá seia berdade.

Mira, filha, hai mais ou menos un més que se morriu tie X. bielha, que sinto muito la falta deilha que benie parqui a fazer meia pa l nuosso puial. Tou pai ten andado algo alancado, que até le tengo miedo a la segada, que ls panes yá ban bien pasmados i se un nun stubir an cundiçones nien a torna geira puode ir, i un acá ten que se ir aguantando el solico.

Aqui na rue, todo mundo pregunta muito por ti i stan siempre a amentar an ti, se te haberás dado bien cul tou home, bien sabes que las pessonas fálan por todo i quando nun sáben ambéntan. Pónen-se ende puls puiales de l Barrialto i nun son capazes de star calhadas, i dá-se-le falar assi de cousas que quédan loinje cumo l Brasil. Tomara you tener portador que siempre te mandaba algo, un chouricico ou assi, mas naide bai par’ende tan loinje i se calha até chegaba ende rancioso. Mira a ber se tratas de ti i te cuorre bien la bida i nun deixes de dezir quando you tubir un nieto que yá bai sendo tiempo.

I nun digo mais nada que se stá a acabar la fuolha i A. inda nun stá mui afeito a screbir delgeiro, mas yá pon la era a modo de cuonta, cumo berás. Dá-le muita besita al tou home i a tou cunhado i cunhada. Toda la giente de la rue manda besitas para bós. I tou pai tamien. De tue mai recibe un beiso, que se me lembra muito de ti.

Fui A. que screbiu i tamien te manda besitas.


[Ls nomes fúrun tirados para nun eidenteficar las pessonas. Inda ye un manhuço buono de cartas i achei que tenien antresse, anque la stória nun se faga de cousas assi pequeinhas. Stá bien de ber que la tie bieno de l Brasil i deixou las cartas. Ne l manhuço até hai cartas de la Fráncia, Buonos Aires i doutros lhados, mas l mais deilhas son de Sebilha.]