Mostrar mensagens com a etiqueta cousas de la bida. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta cousas de la bida. Mostrar todas as mensagens

18/09/14

Bien haias Ana Sofie


Cula cabeça na lhuna. Sales de ti. Zligas te de l rial. Caminas, perdes te, mas hai siempre l achar. Bal l susto. Fazer l que haba que ser feito sien eisitar i tener la suorte de ancuontrar las pessonas ciertas.

Die 17 de setembre de 2014, arrimado a las nuobe i meia de la nuite, absorto an O Herói Discreto de Mário Vargas Llosa, sentado ne l banco de la staçon de Antre Campos, spero l camboio que me bai traier para casa. Chega, agarro la mochila meto me andrento la carroaige, sento me, precuro l telemoble para telifonar, aonde stabas tu? Carai, quedou ne l banco de la staçon. L que fago, l que nun fago? Salo na próssima paraige, Sete Rius. Ua sola cousa a fazer, agarrar un táxi i nistante chegar a Antre Campos. Assi lo pensei assi lo fizo. Subo las scaleiras nua corrida. Adonde you tenie stado sentado outros agora alhá habie. Pergunto: alguien ancuontrou eiqui un telemoble? Nó, nó. I agora? L miu pensar nun para, nien l numáro de la mie tie sei de cabeça. Más dous passos, pergunto a outra persona: nun oubiu que tubíssen ancuontrado un telemoble? Andaba ua rapaza a preguntar i foi se al piso debaixo a precurar l sigurança pa lo antregar. Nun s’amporta que you telifone para l miu numáro a ber se eilha atende. Faç fabor. Stou. Ancuontrou l telemoble? Si. Stou eiqui arriba. Yá stou a subir. Ua rapaza guapa de sunriso abierto i suolto, cabelos çprendidos, blusa berde i calças scuras, stende-me la mano i ende me antregue l miu telemoble. Çfizo me an bien haias i quaije quedei sien palabras. Diç me eilha: «deixe alhá, acuontece mos a todos.» Passado un pouco, pergunto le l nome, diç me Ana Sofie. Guapo l nome i l relampar de sou mirar pur saber que tenie feito algo d’admirar. Bien haias Ana Sofie.

25/05/13

Hai bien grandura an nuossa mimória!



Fui l acauso l causo que se passou i que por acauso passou-se cumigo. Las grandes cidades ténen l porblema de se agarráren transportes. Agarra-se l metro, l cacilheiro, i tamien la carreira. Chegado a Lisboua agarrei la carreira 36 ne l Cais de l Sodré. Passa ne l Saldanha adonde you bou salir. Perde-se muito tiempo an transportes. Nada hai a fazer. L melhor ye aporbeitá-lo. A mi dá se me para ler. Quaije nun me dou cuonta quien bai a miu lhado. Bamos alhá al que quiero cuontar. Antrei na carreira, staba quaije chena. Muitas de las bezes anda-se de pies mas desta beç tube lhugar assentado quaije a las traseiras. Un assento staba oucupado i outro lhibre. Cun boç baixica, a modos que naide ouba, alhá dixo para mi: cun licença. Sentei-me, abri l lhibrico i ende ampeço la lheitura. Apuis de mi antrórun outros quedórun-se de pies. Passado un cachico la tie sentada a miu lhado ampeça a falar cun ua colega que bai de pies.Yá de la lheitura nada you consigo ficar. La cumbersa ye mui arrimada, nun consigo quedar cun nada de l que leio. Ancerro l lhibro. La cunbersa antre colegas cuntina.

Alhá de l fundo de mie mimória hai un registo de boç conhecido. Quedo-me atento, nó a la cumbersa mas al registro de boç. Biro un pouquito l cachaço, cumo quien nun quier la cousa, mas ye mui arrimado i nada anchergo de la cara. Aporbeitei un tiempico de pausa de la cumbersa cruzada i pergunto: çculpai-me mas bós nun bos chamais Dora, la mulhier de Duarte? I tu nun sós l Cangueiro? Ua alegrie sien fiesta …


Passados quaije dieç anhos que you nun scuitaba aqueilha boç i bie aqueilha cara. Hai bien campo i grandura an nuossa mimória!

23/03/12

Bonda Oubir tu boç

Yá la bista cousas pequeinhas nun çtingue i culatra d'arreio a cachaço çpindurado beila filo que segura uocolos de ber a pierto. Sunriso siempre pronto acarranca se te sisudo i caminas an mundo solo teu. Cousa pouca te anrezina; cousa pouca te fai feliç. Toca l telemoble i sien saber quien chama scuitas sue boç. Nien suonhas como bonda esso para amerosar l die. Fai cuçcinhas tue boç i bonda te para l die aclarar.

05/11/10

Por un triç...


Las cousas son l que son i quando las bibenciamos ye que mos damos cunta que hai cousas que nun stan bien. Tamien acho que los responsabeles saben que nun stan bien. Mas l que fazen? La berdade ye que quando se stá de fuora ye facil dar centenças i hai muitos a da-las mas que pouco fazen. Porquei ls hospitales nun funcionan bien? Dolientes a mais ou doutores a menos? Por mala sorte, quando un ten que ir a un SAP (Serviço de Atendimento Permanente) dues horas para ser ouserbado, l doutor nun ye pertues -até puode ser melhor doutor que l pertues - ye solo para registro - manda-lo para l hospital, bai a la triage, fita amarielha, mais tres horas para ser bisto por outro doutor - nun ye pertues- la zona de ourgenças ye solo macas, dolientes por todo l lhado, uns soltan bózios de dolores, outros solo queren ourinar i nun puodan salir de las macas, outros contorcen-se de dolores, outros ataman las dolores cun ua agulha na bena i l frasco spindurado a ber salir gotas i assi se passa ua nuite. Todo ye por un triç... por un pelo... tanta cousa que poderie ser mudada... Manda quien puode. Quien puode ye tratado assi?