Ampecei a ler ls testicos de l senhor porsor doutor Adriano Moreira que cada un puode ler se fur a ber l que fui puosto an linha para apersentar la dita biblioteca que hoije ten l sou nome an Bergáncia i cuntino a pensar la mesma cousa que yá cheguei a dezir aqui. Mas que un se ria tamien cumo debe de ser porque parece-me a mi que nun somos assi tan angénuos ou stúpidos… a nun ser que eimaginemos que inda stéiamos ne l ampeço de l seclo atrasado, 1917 por eisemplo, nesses anhos an que la taxa de analfabetismo era qualquiera cousa de assustador.
Diç el, l senhor porsor doutor Adriano Moreira, yá ne l fin de l segundo testo que ten por títalo « O tempo tríbulo português » ua cousa por eisemplo que, tengo la certeza, só puode deixar mais dun ancrédulo nun solo ne l paíç adonde you moro cumo tamien an Pertual :
« … de novo insistimos na urgência de organizar um verdadeiro Instituto Internacional da Língua Portuguesa. São milhões de seres humanos que a usam, sem esquecer Nossa Senhora de Fátima, que também falou em português. »
( … de nuobo ansistimos na ourgéncia de ourganizar un berdadeiro Anstituto Anternacional de la Léngua Pertuesa. Son milhones de seres houmanos que la usan, sin squecer Nuossa Senhora de Fátima, que tamien falou an pertués. )
I el claro, l senhor doutor porsor grande anteletual que Trás-ls-Montes fui a saber porque nun habie pula cierta outro senó el, el que inda nien sequiera habie nacido an 1917, staba persente (claro que tamien staba, quien ye que nun acradita ?!) juntamiente culs trés pastoricos na Coba d'Iria para dezir que si era berdade : que Nuossa Senhora falou (anton !) i que até falou an pertués !
Bá ! You só inda querie dezir, depuis destas cousas bien pouco sérias, que hai quinze dies assisti a ua série de cunferéncias que durou un die anteiro subre l centenairo de la República Pertuesa na faculdade de Lhetras de Toulouse-le-Miral que queda a poucos quilómetros de adonde moro. Stubo alhá persente para mos falar tamien de la República antre outros l deputado Fernando Rosas. Ua cousa quedou bien clara antre nós i todos stábamos de acordo quando a cierta altura tamien cheguemos a amentar nas apariçones de Fátima. Fui dito i relhembrado cun toda la rezon que esse acuntecimiento fui na realidade ourquestrado cumo reaçon por ua Eigreija cunserbadora que bie cun zagrado l sou poder deminuído i an ciertos casos abalado cul adbento de la República i la lei de separaçon de l’Eigreija i de l Stado que habie sido botada solo seis anhos antes.
Puis ! Mas esso era an 1917, bai a fazer quaije cien anhos... ua era an que habie anfeliçmente inda muita giente analfabeta an Pertual
Puis ye senhor porsor doutor Adriano Moreira...
Pula cierta que inda teneremos muitas cousas para bos dezir i esso mesmo que seia neçairo fazé-lo a miles de quilómetros de çtáncia. Nun ye cumo an 1917. Hoije até parece que nun custa nada.

