Mostrar mensagens com a etiqueta cantar ls reis. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta cantar ls reis. Mostrar todas as mensagens

05/01/09

Cantando las Janeiras



Eiqui benimos bien l sabeis
Benimos a dar-bos las buonas-fiestas
I tamien cantar ls Reis

Quien dezimos que biba
A la calor que sal dessa brasa
Que seia la nina Marie
La cousa mais guapa desta casa

Tie que stais andentro de casa
Oh!... guapa i ancantada
Mandai la moça al fumeiro
Dar janeiras abantaijada
Ua chouriça para mi
I outra pa l miu camarada.

An Belén
Hai bien poucos dies
Naciu l Nino Jasus
Nós solo somos cantores
Bós fumeiro mos stais a dar
El a bós i a la moça
Cun salude bos há-de pagar.





07/01/08

Die de Reis


L ramo ne l Sagrado i camino de la Casa de l Pobo


Onte fui Die de Reis. Ls Reis an San Pedro ténen ua fiesta mi animada.
Ampeça uns dies antes, cun ua dúzia de ties que se ajúntan nun forno, a cumbite de ls mordomos, para fazer ls Roscos. You nun bos puodo dar la receita, que nun la sei, mas si sei que nunca ye serbiço para menos de un die i que lhieba siempre para riba de uas uitenta dúzias de uobos. Las ties fáien L Ramo – que son ls roscos armados nun aparato própio apegado a ua mesa – i lhieban-lo para la eigreija.
Apuis, ls mordomos ban por todas las casas a cumbidar las pessonas para la fiesta de las Claras que se fai na Sesta antes de ls Reis.
An las Claras, ls mordomos ouferécen bino i antremoços – i cigarros!, mirai se quien manda l sabe - para quien quejir i dan a porbar ls roscos. Hai siempre música i bailarote fuorte. Scusado será dezir que cun bino i antremoços de graça, la cousa nunca acaba cedo nien naide bai para casa cun sede. L padre diç que le cháman Claras, por bias de tener a ber cun claridade, camino para la lhuç. Cada un queda naquilho que le parece!
Ne l Die de Reis bamos anton a beijar outra beç l Nino i, a la salida de missa, apuis de arrematar las prendas de l Nino – l denheiro ye para la fiesta – arremata-se tamien l Ramo. Para ls solteiros ou para ls casados. Se la arremataçon fur de arreda queixo, ua acumparança, cumo tal, se ls solteiros l arrematáren por três mil ouros de arreda queixo, apuis solo eilhes ye que ténen l dreito de quemer roscos. Apuis de pagáren ls trés mil ouros, stá buono de ber.
Se nun fur de arreda queixo, l Ramo bai para la Casa de l Pobo, debide-se an quenhones i cada pessona bai a mercar l sou quenhon, ou quenhones, cunsante la deboçon. Ou cunsante la gana que tubir de Roscos.
Dezi anton bós agora se yera qualquiera rapaç de treceira classe que fazie ua redaçon tan bien fazida, cun todo tan bien splicadinho!
Se nunca porbestes ls Roscos, nun sabeis l que ye buono. Cun ua copica de aniç ou de licor, ah rapazes, anté ls caneiros se ban trás deilhes.

28/12/07

Cantar las janeiras

*



L cantar de las Janeiras ye ua tradiçon lhigada a la temporada de Natal até l die de Reis.
Modas cantadas por ties, tius, moças i moços pulas rues i a las puortas de las pessonas, fázen un cantar bien própio deste tiempo i assi, deste modo, déixan la mensaige de buonas fiestas i deseio de muita paç. Ls moradores i duonhos de las casas adonde las Janeiras son cantadas amóstran l sou agrado dando las janeiras (fruitos secos, chouriços, chouriças i demais cousas)
Nun sabendo bien la sue ourige, you sei que nas tierras de Miranda (nuossas tierras) las Janeiras son ua tradiçon fuorte, dende que tubo i cuntina a tener muito acarino de la Outarquie. Bonda ber las amboras que salírun ne l Jornal Nordeste nas sues publicaçones de 10.01.2006 i 09.01.2007 para ber l que diç i yá nun se queda cun dúbedas destas cousas, la fuorça de la tradicon, la gana de la bibir i todo l que se fai para que todo l mundo la biba. Puis para alhá de todo l que se fai pulas aldés inda se pormuoben ambentos. Ye de lhoubar.
Cuido you que tamien eiqui puode ser un bun sítio de dibulgaçon i de partilha cun toda essa tradiçon. Assi cumo hai relatos, teçtemunhos que alhá chégan, muitos para tener cuntato i agarrar l saber desse património cultural, tamien you gustaba de eiqui l benir a daprender. Porque an mi stá ua mauga mui grande, you scapei-me de garoto dalhá, temprano demais, nun tube tiempo d’agarrar las cousas. You nun m’acuordo de na mie aldé haber cantares de las Janeiras. S’acauso ls houbo, i alguien l sabe, cumo serie buono coincé-los, porqui ou doutro modo. Serie tan buono alhebantar essas piedras.
Cumo ua parede, i las piedras fúren cachos de cultura, nun amporta quien, l que amporta ye que séian alhebantadas. Nun puode ye ser un sbarrulho para adonde naide querga mirar i desso s’ambergonhe.
Ls Zenízienses tenemos tanto trabalho por fazer...