PAPAGAIO

Esta sexta a la nuite, tube l’ampresson de star quaije a sonhar quando oubi l menistro de l’Eiducaçon an Pertual tentar justeficar l’amposição dua taxa çtinada als porsores…  La palabra an si lhougo me chamou l’atençon quando l apersentador dou a antender que iba a ser tratado esse assunto (An França adonde you bibo, nunca se oubiu falar an taxas speciales pagas puls porsores….)  mas qual nun fui l miu spanto quando, durante la splicaçon dada pul ministro que durou pouco mais de 20 segundos  i que passou depuis, l menistro repetiu mais de dieç bezes, digo bien DIEÇ BEZES ! (ua beç todos ls dous segundos) la dita palabra TAXA !! Pouco mais se oubiu dezir até se furmos a ber. L home quaije solo tenie essa palabra na boca.

Nun antrarei an comentairos subre l’ouportunidade, las bantaiges ou pul cuntrairo l’aberraçon total desse tipo de medida mas ua cousa ye eibidente. L menistro nun ten miedo  (nien bergonha  até puls bistos) de ser REDUNDANTE… ou de fazer « l papagaio » cumo dezimos an francés quando alguien repete bárias bezes la mesma cousa cumo se nun soubisse dezir mais nada. Ye l caso de ls papagaios !

Ye stranho de la parte dun Menistro de l’Eiducaçon…  Nun sabe el que la redundáncia (subretodo a esse ponto) puode ser  cunsiderada cumo ua proba de falta de eimaginaçon ou simpresmente la rebelaçon de  ciertas deficuldades, ancapacidades ou lacunas flagrantes até ? Ampossible nessas cundiçones  dar  ua nota mui eilebada ou buona até a quien parece nun ser afinal mui brilhante an termos de comunicaçon.  I dar ua nota a un menistro ten que ser para nós la cousa mais normal de l mundo subretodo quando hai quien defenda hoije an die an Pertual l antresse ou la balidade desses « rankings » çtinados a penalizar  (nun se puode dezir doutra maneira) de modo giral ls alunos i tamien ls porsores de las scuolas públicas an Pertual. 

Cumo ye possible anton, Sr Menistro, cul buon salário que recebeis todos ls meses  i que bos dá l Stado (nós afinal !) nun serdes  mais cumbenciente quando bos son pedidas alguas splicaçones (na telbison pública, diga-se de passaige)  i nun chegardes afinal a atingir l Top ? Hai ende ua cuntradiçon que tenereis bós tamien que mos splicar un die… se furdes capaç !

 

Hai que fazer la puonte (antre geraçones)

De ls bielhos pa ls nuobos

L’amportáncia de ls ajuntouros 

Estas cousas de ls ancuontros, ls ajuntouros (de mirandeses), ténen momientos mui buonos, aqueilho a que chamamos puontos altos, i ne l causo de ls magostos, até puode nien ser quando çcascamos las castanhas i quememos ls bilhós, ye berdade que esse ye un deilhes, mas hai mais, aqueilhes quando mos botamos a poner la scrita an die, dar  a la lhéngua, ou seia trocamos amboras i falamos de las cousas dantes nun l son menos, a miu ber.

I nesto de las cumbersas, ye cumo diç l pobo, son cumo las cereijas, l que ye preciso ye ampeçar porque apuis bénen uas apuis las outras. Ben ua i ben outra i ye ende que me dou cunta de l’amportáncia de starmos juntos, de falar, rejistrar l nome de las cousas, de l tiempo deilhas, de cumo éran i cumo son. Ye nestas cumbersas que me dou cuonta, de cumo l squecimiento yá ye muito, de que muita giente perdiu las referéncias, l tino de ls sítios, de l termo, cumo las personas se saludában, cumo éran las falas.

Uns mais que outros, porque las lhembráncias nun stan arraseiradas, baria muito cul antresse, las bibéncias d’anfançia, l modo de bida que tubo i l tiempo que alhá bibiu. Muito, mesmo muito saber yá se perdiu, ou anda ne l ouniberso de “you dantes sabie, mas yá nun m’alhembro bien cumo era, nien adonde quedaba, nien cumo se dezie”.

 

L squecimiento de l nome de ls outensilhos de lhaboura, de casa, de frauga, de pedreiro, de çapateiro, de cardador, de la tecedeira, adonde éran ls lhagares, las fuontes, las bicas, ls chafarizes, l toural, las cruzes, quando i quien fizo!

 I se yá hai muita giente, que mesmo sendo mirandés, de la mie geraçon, que ten muitas çficuldades i dúbedas subre este patrimonho territorial, lhenguístico i social, cumo bai a ser nas geraçones feturas?

Solo hai ua repuosta, tenemos que falar, screbir, ousar esses nomes, esse bocabulairo, ne ls ajuntouros, fiestas, caminadas, ancuontros de família, d’amigos, de cunterraneos, na tierra i fuora deilha, sien miedo nien atalancadeiros.

Que mal ten you i quien seia mirandés falar la nuossa lhéngua d'ourige, adonde stubirmos?

Mesmo que yá nun l falemos mui bien, porque mos squecimos de muita cousa?

Nun hai mal nanhun i ye neçairo.

Mais, cuido que nun tenemos perdon, se nun furmos capazes de passar este teçtemunho, se nun botarmos sfuorço, se nun dir-mos l nuosso melhor.

Essa mimória coletiba, hardada de ls nuossos antepassados, que l pobo la mantubo biba al lhargo de miles d'anhos, ten que chegar a las geraçones feturas.

Tenemos que fazer la puonte.

Retratos de l Magosto 2013

                 (puodes calcar n'eimaige para ber to ls retratos)

Cumo sabemos que hai muitos lheitores deste "sítio" que son cunterranéos i amigos i que le gusta star a la par de las einiciatibas que l'Associaçon Cultural i Recreatiba Nial de la Boubielha (ACRN) pormobe.

Que le gusta ber las caras i l modo cumo passamos ua tarde al redror de l assador de castanhas eiqui deixamos l link adonde publicamos ls retratos.

Nun éramos muitos, mas somos todos buonos, you quaije m'astrebi a apostar que ende fui l sítio adonde mais boubielhos s'ajuntórun, a nun ser an Zenízio stá bisto.

https://www.facebook.com/nial.delaboubielha/media_set?set=a.649519591758311.1073741834.100001008281658&type=3

Un bien haia a todos ls que alhá stubírun, tamien a todos aqueilhes que gustarien de alhá star i nun pobírun.

Oubrigado a l'Outarquie de Corroios, por nos recebir tambien neste lhocal que sendo de todos ye eilha que bota uolho para que todos se síntan bien.

I stá de parabienes la direcion de l'Associaçon porque nun deixou por manos alhenas toda la preparaçon de l magosto.

Un lama chamado Sérgio...

 

L que ye que puode lhebar jornalistas de la SIC a dar a cunhecer tamien an Pertual l’ambora seguinte : l facto de un lama haber sido roubado nestes dies an Bordéus, an França, durante alguas horas, por un grupo de cinco moços que aprobeitórun, cumo forma de brincadeira,  antre outras cousas para biajar cun el ne l metro daqueilha cidade para depuis la polícia tornar a antregá-lo al circo adonde bibe esse animal ?

L cierto ye que ls jornalistas de la SIC que dórun tamien essa ambora nun chegórun na realidade ber aqui a dar mais alguns pormenores antressantes para dezir ou splicar que l tal lama que se chama afinal Serge (mas esso até fui dito), Sérgio an pertués ou an mirandés, ye l outro eilemento cómico que nun scapou a qualquiera francés porque Serge ye tamien l nome dun cantor bastante cunhecido an França que por coincidéncia ten tamien l apelhido de Lama!… Se nun fusse esso, tengo la certeza que l caso haberie passado despercebido sien chegar a tener l’oudiéncia que tubo… até an Pertual, pul menos ne l canal SIC. Mas sien que nesse canal ls jornalistas tubíssen sido capazes de dar bien a antender todo l lado cómico que habie naqueilha ambora cumbencidos pula cierta que l público pertués nun iba a ser capaç d'antender todo de la mesma maneira que l público francés ou nun iba a apreciar todas las subtilezas de la dita ambora...  

Magosto de 2013, rebibir las tradições i questumes

Cuido que ye un de ls grandes perbileijos que tengo, ser, pertenecer i de me dar bien cula quemunidade Zeníziense.

 A probar-lo stá an mais un magosto adonde sube onte a la tarde, feito na “Quinta da Marialva – Corroios”, cun muitos bilhós, puis houbo castanhas assadas a ringalheira, regadas cula pinga i muita, mesmo muita cumbersa, lhonas i amboras. Cumbersa tan antressante que ls mais agarrados solo abadunórun l terreiro quando la lhuç de l die ls ampuntou.

L’Associaçon Cultural i Recreatiba “Nial de la Boubielha”(ACRNB), sabe que assi ye, sabe que estes ajuntouros son necairos, porque assi cumo son bibidos por mi son lo por todos, que fázen falta a la maiorie de ls sous associados, sabe que reperséntan i relhémbran momientos queilhes bibírun hai muitos anhos datrás, sabe que ye atrabeç destes eibentos que se chama al de riba muitas i muitas bibéncias que tubírun pul termo, quando de buieiros i buieiras andában por Bincosa, nas Spadanhas, na Gaga, ne l Salinar, ne l Pandon, an Bal Farto, Bal Carbalho, Bal Buieiros i tantos outros sítios. La bida apartou-mos desses chamadeiros, mas esso nun quier dezir que seiamos oubrigados a star apartado de ls cumbíbios i de la cunfraternizaçon. Assi sendo estes son ls momientos adonde de todo se fala, adonde mos ancuntramos, çpidos de baidades, sien proua, quando juntos nestes magostos nun tardamos a star todos anfarruscados de l cisco de las castanhas salidas de la calentura de las lhabaredas ne l assador.

Nun me lembro de faltar a nanhun de ls ajuntouros que fúrun pormobidos al lhargo de ls muitos anhos de la bida de l’Associaçon, quando ancerrán, outra gana nun sinto que chegue l próssimo.

Ls anhos que me scapei de Zenízio yá son muitos, mas inda reçuma nas mies benas muito fluído de saludades de ls tiempo de ls magostos feitos pula mocidade i als seranos an casa, you sei que fúrun tiempos malos, chamar-los de çfíceles ye pouco, mas nun quier dezir que nun fusse feliç, tamien quiero dezir que nun son saludades de pribaçones, frius i molhadelas agarradas, de las angúrias desse passado atelundrado, ye de las tradiçones i questumes, de la berdade i pureza que todo nesse tiempo tenie, de l que me fizo ser un stamuntano prouista.

Éramos muitos, mas muitos mais podien ser, l que ye perciso ye que todos sában que ls eibentos pormobidos pul’Associaçon stan siempre abiertos a todos, son todos bien benidos, y que an todos las çpedidas son siempre feitas de l mesmo modo “até la próssima i trai siempre contigo un amigo, que la puorta stá siempre abierta”

(faustino antão)

FASES DE LA BIDA

FASES DE LA BIDA

1

La anfáncia ye aqueilha eidade

De todas las anterrogaçones,

Que se bibe çpriocupado

Sien muitas cunsemiçones.

2

Ben ende la adolescencia

Adonde todo ye permitido

Metendo ls pies pulas manos

I siempre siempre ziludido.

3

La jubantude ye la eidade

De todas las afirmaçones,

Adonde se ban las cabeçadas

I alguas lhamentaçones.

4

Apuis ls tiempos de namoro

Nun se pon nada por delantre

Metendo ls pies pulas manos

Bai-se lhebando todo palantre.

5

Bénen ls tiempos de se prender

A las saias dua mulhier

Cun muitos muitos beisicos

Fai de nós l queilha quier.

6

Ben la fase de criar familha

Porque aparecen ls filhos

Tiempos de muita felicidade

Más oumentan-se ls sarilhos.

7

Ua bida siempre a cuorrer

Sien nunca se alcançar nada

Sien querer stamos bielhos

Cu la bida atrapalhado.

8

La belhice ye la eidade

De todas las negaçones.

Biben-se las negas de la bida

I Muitos muitos apertones.

9

Apertones a tuorto i a dreito

Sien de nada quereren saber

Porque fúran esta fases de la bida

Que Dius mos dou para biber.

José António Esteves