20/11/11

SENDIN

.
FUTEBOL – DISTRITAL A.F.BRAGANÇA
.
SENDIM – 5
ALFANDEGA – 2
.




.
Jogo ne l campo Valentim Guerra, an Sendin, pa l campeonato Çtrital de la A.F. Bergáncia, nua tarde de sol, mas cul campo an malas cundiçones mercé de las chubadas de ls radadeiros dies.
L jogo decorriu cun normalidade, cun ua buona arbitraige i cul Sendin a amostrar que ye un de ls faboritos al títalo, cun un buono naipe de jogadores, alguns de buono nible i cun atributos para jogáren ne ls scalones de l nacional.
Na purmeira parte l Sendin fizo facilmente l 2-0 i poderie tener marcado muitos mais. Na segunda parte adrumeciu un pouco i passado l 3-0 facelitou, benindo l Alfandega a reduzir para 3-1. Feitas las sustituiçones que se adebinában, l Sendin boltou a acelerar l ritmo de l jogo i chegou al 5-2 final.
.



.
Ne l purmeiro jogo a seguir al die de S. Martino l G.D. de Sendin faç l magusto, ne l campo, pa ls qu'assísten al jogo, fui mais ua buona eniciatiba qu'agradou als associados i tamien als bejitantes, que podírun apreciar las castanhas assadas i l bun bino de l Praino.
.


Tiago culs sous amigos que acumpánhan siempre l'eiquipa de l Sendin
.
Ne l final de l jogo oubimos l jogador Tiago de l Sendin, que marcou 4 golos, cousa rala ne ls dies que cúorren, i l treinador de l Sendin, que mos falou de l'eiquipa i de l jogo.

19/11/11

LA NUOSSA CULTURA

. .
HENRIQUE GAITEIRO
.
L purmeiro de ls purmeiros cumo debe ser, un berdadeiro, puro i ounico cun tradiçon de familhia gaiteira, Anrique, agora l melhor palheteiro pertues para las nuossas gaitas-de-foles mirandesas.

Anrrique


Ne l fin de sumana de ls Grazes, stubo an Madriç a dar un curso de custruçon de palhetas a par de Patrícia Cela, la melhor aluna de l Mestre de custruçon de la Ounibersidade de Vigo, Anton Curral.
Purmeiro curso, na Scuola de Música Tradecional Gallega "A Píntega Marela" i probablemente tamien en Madriç, subre l tema. Curso de custruçon de palletas cun Patricia Cela.




Cun Juan Luna i Patricia Cela

. L curso tubo bastantes alunos i fui un sucesso, l que ben amostrar mais un sendinés, de ls que ban lhebando loinje la cultura de l Praino i la lhéngua, si, porque l mirandés tamien stá persente adonde bai Anrique, persidente de la Associaçon de pauliteiros de Sendin i un de ls melhores gaiteiros de l Praino.
.

18/11/11

Cuncurso de Cuontas de Natal 2011

Cuonta de Natal para concurso


Habie poucos meses que Anselmo staba na rue. El nunca tubira amprego cierto, mas siempre iba ancuontrando algo para fazer. Ne l redadeiro anho, ye que las cousas se habien strampalhdo de todo. Nun bundaba star sin trabalho, i a seguir tener ficado malo. Cada die que passaba mais se senti un storbo pa la tie, que sola, tenie que dar de quemer als dous ninos, que inda porriba ya andaban na scuola. Anton un die dixo-le el;
Marie! diç ls nuosssos filhos que bou a eimigrar i que gosto muito deilhes, i un die bou a buoltar.
O! Home mas aonde bás tu?
Nun puodo ser un fardo para ti, bou-me embora.
La tie, yá sabie que nun bali la pena anssistir cun el, ua beç tomada la decison.
Anselmo, çpuis de andar pula cidade toda, acabou por drumir na staçon de de ls camboios de santa apolónia, porque puli habi siempre giente, i nun se santi tan solo. Eili coinciu Jaoquim, bien mais bielho i cun uas barbas grandes. Ficou-se puli, i iba cumbersando cun quin quejisse, que eran poucos ls que staban çpustos a isso. Acababa siempre por ser Joquin a dar-le mais atençon. Agora que ls dies se tornabam mais pequeinhos i las nuites fries, quedaba muito tiempo para cumbersar. Nesse tarde de muita auga, Anselmo mal saliu deili. Senti-se assi triste, i las lhágrimas assobam-le ls uolhos. Quim arreparou nel fui Joquin, habituado a coincer muitos cumo Anselmo.
Bá home l que tenes hoije? Anselmo nun querie responder. Custaba-le a dezir las palabras. Fiç un sfuorço i alhá saliu.
I por bias de l Natal que ben yá ende, i you nun tengo couraije de buolber para casa. Joquin oubiu, i birou ls uolhos para baixo cumo se aqeilhas palabras fussan pidras atiradas acontra el. Zbiou-se un pouco i ficou-se eili an silêncio. Mas nun sfregante dixo para l amigo.
I se nós fazissemos un presépio eiqui.
Bamos a fazer.
Juntoran cartones i papel de todas las cores i botaran mano a l´obra. L ampercipio alguns que puli tamien andaban quejiran botar abaixo l presépio, mas a la medida que medraba todos ampeçararan a gustar del, i yá naide passaba sin l fin de l die, ir a ber l que habie mudado de un die paloutro. Als poucos ampeçou to la gente a falar ne l presépio de Sta. Apolónia i nin ls passageiros de ls camboios deixaban de admirar aqueilha obra.
Eilha alhá stá, para quin la quejir ber. Hai quin diga que ls autores yá nin andam puli, furan a trabalhar para ua pessona que gustou tanto daquel trabalho que ls cumbidou para ambentaren outras cousas.
L natal tem tamien cousas destas.

Valter Deusdado




17/11/11

TRADIÇONES DE SAN MARTINO

.


MAGUSTO AN MAÇORES - MONCORBO
.


Apuis de l'eucaristie i de la procisson, de la fiesta de S. Martino, an Maçores, Moncorbo, las pessonas reúnen-se, normalmente ne l Lugar de la Eiras, pal tradecional magusto. Son trazidas las castanhas i la palha que serbirá pa las assar. La palha ye spalhada ne l suolo i las castanhas deitadas subre la palha. Acende-se la fogueira i ampéçan-se a assar las castanhas. Assi que las purmeiras castanhas stéian assadas, ls partecipantes aprossíman-se de la fogueira i ampéçan a comé-las.


.
.


Durante l magusto, stan persente ua caldeira chena de bino i l gaiteiro. L gaiteiro toca las tradecionales músicas de S. Martino i todos ténen que buber de la caldeira. La fiesta cuntina cun un saudable cumbíbio, culas pessonas a pintáren la cara uns als outros, culas cinzas de la fogueira, acabando todos cula cara "anfarruscada" ó "anfurretada", cumo se diç na aldé. Por fin i para aqueilhas pessonas que nun podírun star persentes, ínchen-se sacos de castanhas assadas que ls homes lhíeban al ombro pulas rues, i que ban çtribuindo, acumpanhados siempre pul gaiteiro i pula caldeira de l bino.


.
.


Quien come las castanhas assadas sabe que nun puode deixar de cumprir la tradiçon, que ye buber de l caldeiro.
.

.


Astanho las músicas fúrun grabadas pul Mário Correia, de ls “Sonidos de la Tierra” de Sendin, para eiditar mais tarde un CD, que quedará cumo mais ua recuolha de la música tradecional de la nuossa region.

Cumo ye que ampéçan ls Eibangeilhos ?


(Ler la Bíblia i ser mulhier)

Quadro de Edward Robert Hughes


Nestes últimos dies, la mie « bíblia » ye i bai a cuntinar a ser sien heisitaçon ninhue ua crítica, feroç até, an relaçon al lhibro que conhemos percisamiente pul títalo de Bíblia (Antigo i Nuobo Testamiento, Sagradas Scrituras, etc). Lhibros, ls que stou agora a ler, screbidos a partir de 1949, nó por homes – Se fússen screbidos por homes, l caso até parecerie banal yá que eilhes siempre tubírun, de modo giral, mais cundiçones para poder screbir que las mulhieres, esso ye ua berdade stórica que custitui tamien matéria de reflexon nessas críticas… - mas screbidos – ls lhibros que stou a ler agora -, pul cuntrairo, por mulhieres, inda porriba feministas! I feministas francesas, l que ye normal ne l miu caso, cumo por eisemplo: Simone de Beauvoir ou até Benoîte Groult que tubírun dambas a dues la mesma tradutora pertuesa, na pessona de la scritora Olga Gonçalves, outora de A Floresta em Bremerbaven (1975), O Emigrante là-bas (1978), Ora Esguardai (1982), antre outras obras.
Yá tengo nas manos por eisemplo Le deuxième sexe (L segundo sexo) de l’outorie de Simone de Beauvoir que stou decidida desta beç a ler dua punta até outra. I esso tamien ye normal. Anton nun fumos las dues, anque an épocas defrentes, porsoras na mesma cidade de Rouen, you cula tarefa d’ansinar pertués, eilha la d’ansinar la filosofie (para splicar tamien l que era ou iba a representar l eisistencialismo, nesses anhos que seguírun la Segunda Guerra Mundial) tal i qual l sou cumpanheiro de siempre, un tal Jean-Paul Sartre, tamien porsor, mas na cidade de Le Havre, dalhi a uns cien kms… ?!
Mas antes, fui l lhibro de Benoîte Groult que tornei a ler cumo hai talbeç trinta anhos, Assi seia eilha, eiditado an 1976, un anho só depuis desse lhibro haber salido an França, que me chamou mais ua beç l’atençon. I desta beç, an special l que diç l’outora (retomando an grande parte las eideias feministas « avant la lettre » que yá habien sido sprimidas pula cumpanheira de Sartre) que achei útele mas tamien neçairo colocar aqui, neste site, yá que nestes dies, antre nós Mirandeses i Pertueses tamien afinal, se tornou a falar ne l antresse, segundo alguns, de ler mas tamien de oubir ls Quatro Eibangeilhos, i desta beç an Mirandés…
Puis you, acraditai, stou bacinada para siempre na maneira de ancarar esses testos, seia ou nó an Mirandés ! Bacinada por acaso depuis de haber lido l que yá li (i inda nun acabei !), screbido por essas dues mulhieres, afinal tamien cunhecidas an Pertual, graças a las traduçones de Olga Gonçalves. Mas hai mais que essas dues feministas que bal la pena ler. Bacinada, si ! Quier dezir que nunca na mie bida poderei dezir ámen a todo l que homes, afinal só homes !, screbírun nesses quatro eibangeilhos i la Bíblia an giral. Porquei ? Se quereis antender las rezones, lede yá l que traduzi (cumo pude) i bos aperpongo hoije, i se inda tubirdes algua dúbeda ou nun stubirdes anteiramente cumbencidos… acho que saberei porquei ! Porque sodes homes… I esso yá ye probablemente ua defrença antre nós.

« Puis bien. Era solo ampeçar… pul percípio. Tenendo eilhes própios tomado la precauçon de screbíren la Génese, ls Eibangeilhos, l Antigo i l Nuobo Testamiento, ls fundadores (todos machos) de la nuossa religion judaico-crestiana podírun fazer remontar l'andegninade de la mulhier a la purmeira mulhier.
― Nun tubo suorte la Eba… lougo zde l percípio…
Para se zambaraçáren na mesma altura deste aborrecido poder criador de la mulhier, tubírun la coraige, cuntrariamente als dados eibidentes de la spriéncia, de fazer nacer Eba dua costielha de Adon.
Tenendo-se feito assi de la mulhier un « ser oucasional i acidental » (San Tomás de Aquino), solo restaba houmilhar anteletualmente essa criatura, que manifestaba ancongruentes beleidades de se assemelhar al sou senhor. Nun podendo decentemente reditar l causo de Eba i fazer nacer Jasus dua costielha de San José, acabados ls tiempos mitológicos, arranjou-se maneira de la mai de Dius ser un modelo ampossible para todas las outras mulhieres, ua spece de censura biba. Fizo-se deilha un monstro fesiológico, la única que pudo dezir que staba prenha por obra de l Sprito Santo, i por esso santificada. Scapando al çtino femenino, renegada na chicha – ls teólogos nun parórun de stablecer que depuis de l nacimiento de Cristo « la birge mantubira-se cerrada » - puode solo anton resgatar l defeito d'haber nacido mulhier. Mas para todas las outras quedaba la mancha, l pecado, la cuncepçon maculada.
Era l golpe einesperado. “Pula purmeira beç na stória de l'houmanidade, la mai azinolha delantre de l filho i reconhece libremente la sue anferioridade. Ye la suprema bitória masculina que se cunsuma ne l culto de Marie” (Simone de Beauvoir) »


Pois bem. Era só começar… pelo princípio. Tendo eles próprios tomado a precaução de escreverem a Génese, os Evangelhos, o Antigo e o Novo Testamento, os fundadores (todos machos) da nossa religião judaico-cristã puderam fazer remontar a indisginade da mulher à primeira mulher.
― Não teve sorte a Eva… logo desde o princípio…
Para se desembaraçarem na mesma altura deste aborrecido poder criador da mulher, tiveram a coragem, contrariamente aos dados evidentes da experiência, de fazer nascer Eva de uma costela de Adão.
Tendo-se feito assim da mulher um « ser ocasional e acidental » (São Tomás de Aquino), só restava humilhar intelectualmente essa criatura, que manifestava incongruentes veleidades de se assemelhar ao seu senhor. Não podendo decentemente reeditar o caso de Eva e fazer nascer Jesus de uma costela de São José, acabados os tempos mitológicos, arranjou-se maneira de a mãe de Deus ser um modelo impossível para todas as outras mulheres, uma espécie de censura viva. Fez-se dela um monstro fisiológico, a única que pôde dizer que estava grávida por obra do Espírito Santo, e por isso santificada. Escapando ao destino feminino, renegada na carne – os teólogos não cessaram de estabelecer que depois do nascimento de Cristo « a virgem mantivera-se fechada » - pode só então resgatar o defeito de haver nascido mulher. Mas para todas as outras ficava a nódoa, o pecado, a concepção maculada.
Era o golpe inesperado. “Pela primeira vez na história da humanidade, a mãe ajoelha diante do filho e reconhece livremente a sua inferioridade. É a suprema vitória masculina que se consuma no culto de Maria” (Simone de Beauvoir)

De Assim seja ELA, Benoîte Groult, Livraria Bertrand, 1976, pp. 125-126, tradução de Olga Gonçalves.


N.B. You nun cratico que Amadeu Ferreira tenga tomado la decison de eiditar la traduçon de ls Eibangeilhos. Mas acho neçairo poder tamien lhibremente amentar ne l problema que represéntan inda hoije esses testos bielhos de 2000 anhos… subretodo probablemente para l’eimancipaçon i ls dreitos de las mulhieres.

16/11/11

Cumbite - Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Miranda




Quier tubir antresse puode ler eiqui las anterbençones ne l salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Lisboua, feitas pul Porsor Doutor Aires Nascimento i por Amadeu Ferreira



15/11/11

Salimiento de LS QUATRO EIBANGEILHOS an Lisboua - reportaige


L 12 de nobembre, la Lhibrarie Ferin, an Lisboua, abriu pula segunda beç las puortas a la lhéngua mirandesa, desta beç pa l salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an traduçon de Amadeu Ferreira. Éran arrimado a las cinco de la tarde quando l Drº Henrique Mota, repersentante de la lhibrarie, abriu la sesson ampeçando por dar las buonas benidas a las muitas pessonas que anchien la sala. Na mesa de la sesson stában l Dr. Timóteo Cavaco, L Porsor Aires Nascimento i Amadeu Ferreira.

L Dr. Timóteo Cavaco, an nome de l’eiditora, la Sociedade Bíblica, agradeciu-le a todos ls persentes i a la lhibrarie Ferin, dezindo an seguida ser ua grande honra pessonal star na persença de l outor i tradutor Dr. Amadeu Ferreira i de l apersentador Porsor Aires Nascimento: «Pa la Sociedade Bíblica ye un perbileijo mui grande star associada a esta traduçon pa la lhéngua mirandesa de tan amportante obra». Subre l apersentador, Porsor Aires Nascimento, porsor jubilado de la Faculdade de Letras de Lisboua i membro de l’ Academie de las Ciéncias de Lisboua, dixo ser ua outoridade para nos falar desta tan amportante obra yá que ye un de ls grandes studiosos de la Bíblia antre nós.

L apersentador Porsor Aires Nascimento, ampeçou por dezir que yera ua honra mui grande star a apersentar tan amportante obra, dezindo que esta yera la boç que faltaba: «Esta ye ua fiesta de la lhéngua mirandesa que agora entra na Bíblia cun ua boç rasgada apuis dun grande silenço. Quiero eiqui lhoubar l sfuorço de l Dr. Amadeu Ferreira, na traduçon de Ls Quatro Eibangeilhos, tenendo manifestado un grande zelo i cuidado nesta traduçon. Ua traduçon ye siempre ua aprossimaçon, mas ne ls testos bíblicos hai que fazer bárias aprossimaçones. Stou cierto que las gientes de Miranda sentiran ua grande proua an se reber nesta obra i ténen l dreito de reibendicar que ls testos que muito le dízen stéian tamien screbidos na sue lhéngua». Apuis, ancetibou a cuntinar l trabalho que ten benido a ser feito na lhéngua mirandesa, dezindo que biu cun muita alegrie la manisfestaçon que l nuobo Bispo de Bergáncia tubo subre l mirandés.

Segui-se l outor i tradutor Amadeu Ferreira, que dixo ser este un sfergante special pa la lhéngua mirandesa i mesmo ls que nun séian crentes, cumo ye l causo del próprio, puoden tener aprécio por Ls Quatro Eibangeilhos, sendo ampossible hoije negar que la lhéngua mirandesa seia tamien ua lhéngua de falar cun Dius, para la quejir ousar nesse sentido. Mas, lhembrou, yá houbo tiempos an que isso nu yera possible. Splicou que la traduçon fui feita antre 2002 i 2004 tenendo por assento la bersion an lhatin Biblia Sacra Iuxta Vulgatam Versionem, cunsante l’ eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1969, 1994). De la traduçon fizo ua fonda rebison antre 2004 i 2008 tenendo por apoio la Nouae Vulgatae Bibliorum Sacrorum Editione, seguindo l’eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1984, 1999), de NOVUM TESTAMENTUM Graece et Latine, dessa eidiçon habendo sacado tamien ls títalos; la Bíblia traduzida por João Ferreira Annes d’Almeida, an eidiçon de la Sociedade Bíblica. Inda ua nuoba rebison fui feita antre 2008 i 2010, agora yá solo para sacar alguas dúbedas i resolber alguns puntos formales.

Apuis falou de la bibliografie mirandesa de la Bíblia, adonde hai que retener ls nomes de Bernardo Fernandes Monteiro (seclo XIX), un mirandés de la Pruoba cun ouriges an Zenízio, de António Maria Mourinho, de Domingos Ferreira, sanmartineiro a bibir an Zenízio, anque nun se conheça la sue traduçon, i del próprio Amadeu Ferreira. Bernardo Fernandes Monteiro fizo las purmeiras traduçones an 1893/94. La sue traduçon de Ls Quatro Eibangeilhos passou por bárias manos chegando até nós ne l spólio de José Leite Vasconcelos, hai pouco ‘çcubierta’ por Amadeu Ferreira ne l Museu de Arqueologie. Dessa traduçon Manuel Ferreira Deusdado publicou alguns testos na Revista de Educação e Ensino (1894) i Trindade Coelho publicou tamien algues partes ne l jornal diário Reporter (1897), tornando-se assi un de ls grandes dibulgadores de la lhéngua mirandesa.

Antes de acabar, Amadeu Ferreira, agradeciu le a la sue familha que siempre stubo cun el nesta grande caminada, al cónego Francisco Moscoso, antigo pároco de Sendin i, por antermédio del, al antigo bispo de Bergáncia D. António Rafael, pul ancentibo que siempre le dórun, al Dr. Inocêncio Perereira que, anquanto diretor de l jornal Mensageiro de Bragança, publicou partes amportantes desta traduçon an 2002 i 2003. Deixou inda un agradecimiento special a la Sociedade Bíblica pul apoio recebido, na pessona de l sou secretairo giral, Dr, Timóteo Cavaco. A todos ls amigos persentes por mais ua beç stáren nua fiesta de la lhéngua mirandesa.

Un bien haia a la Lhibrarie Ferin por haber çponiblizado mais ua beç tan agradable spácio para ua fiesta de la lhéngua mirandesa, a La Sociedade Bíblica por eiditar Ls Quatro Eibangeilhos an mirandés, al Porsor Aires Nascimento por tan sábia apersentaçon i al outor i tradutor Amadeu Ferreira por haber traduzido para mirandés ua obra tan amportante i cun tan grande senificado pa ls mirandeses an giral.

Francisco Domingues



PORTUGAL

.
PORTUGAL - 6
BOSNIA ------ 2
.

Esto tamien ye amportante, porque cuntenta melhones de pertueses. La bida ye de todos i para todos bibíren felizes cun aqueilho de que gústan.



La Tierra de dues Lhéngua (A Terra de duas Línguas)



Chegou-me hai pouco tiempo a las manos l’antologia “La tierra de dues lhénguas” d’outores stramuntanos que tubo la cordenaçon de ls eicelentissimos porsores Dr.Ernesto Rodrigues i Dr. Amadeu Ferreira. Mas se nun la tenie fui por culpa mie i falta de tiempo, porque nun me fui possible star ne ls eibentos de l sou salimiento, que yá se fizo hai algun tiempo datrás.

You staba a la par de las cousas puis fui feita algua dibulgaçon, i por ende fazie fé de la grandura i amportáncia deste porjeto, mesmo assi cunfesso que quedei surpreso, puis ua cousa ye ler i oubir falar outra cousa ye poder folhear l lhibro, ler ls cuntenidos, ber i admirar l tamanho de tan eilustre obra.

You staba bien loinge d’eimaginar la perfundidade, l screbido i l ajuntouro de ls outores, de todo l que ende era tratado.

Esta antologie “La tierra de dues Lhénguas” ye na berdade única i la purmeira que pon a la par la lhéngua mirandesa, la mie purmeira lhéngua, la lhéngua que you siempre cunsidrei la mie lhéngua de lheite, cula pertuesa i, esso ye algue que me deixa mui cuntento, sastisfeito cheno de proua. Cumo tamien ye un porjeto lhiterairo que angrandece toda la lhiteratura, ajuntando i firmando mais ua beç la caminada que la lhéngua mirandesa fizo até ls dies d’hoije.

Pul lhado de la lhéngua mirandesa i por todo l sfuoço que ten sido feito al lhargo de la sue stória cumo lhéngua de l pobo, lhéngua d'arrolhar, lhaborar, eilha merece star armanada i de mãos dadas cul pertés.

Ende stan spuostos, neste porjeto testos, poesie, cuontas, lhiendas, crónias an pertués i mirandés d’outores nacidos an Trás ls Montes que siempre i por to l lhado porjetórun las sues eideias i ouponiones atrabeç de la palabra.

Este porjeto ende stá para anriquecer, alhargar i eilebar l mundo lhiterairo, mas solo fui possible grácias a la dedicaçon, trabalho i antrega de ls eilustres cordenadores, a las upas de las bárias antidades d’ansino i culturales. Assi sendo nunca ye de mais lhoubar l sfuorço de quien lhieba por alantre tamanha obra, i nunca serán de mais las palabras d’agradecimiento.

Parabienes.



14/11/11

VELHO TESTAMENTO

.

PENSARES

.
Melhor ye l fin posterior de un assunto que l sou prencípio. Melhor ye aquel que ye paciente do que l soberbo ne l sprito. Nun te precepites ne l tou sprito an quedar oufendido, pus quedar oufendido ye l que çcansa ne l meio de ls stupidos.
Nun digas: “Por que acunteciu que ls dies anteriores amostrórun ser melhores que estes?” yá que nun ye por sabedorie que perguntas subre esso.
(Eclesiastes 7.8,9 e 10)

Adonde stá la poesie ?



Stá nas piedras ?
Stá nas flores ?

Nun sei adonde stá
Mas parece que habie ua piedra
Habie ua piedra nesse camino...

I quando aparciu la flor
la flor nesse camino
mais guapa quedou la flor
la flor i tamien l camino.



SENDIM

.
COOPERATIVA DE AZEITE "A SENDINENSE"
.



Apuis de trés assamblés sien que fusse possible aparcer lista para ls ourganos diretibos i porque l anterior persidente nun querie quedar, houbo que mandatar alguien para fazer ua.
Lhougo que, na última assamblé, Abílio Mateus Gonçalves se çponibilizou para persidente de la Direçon i José Luís Almendra se çponibilizou para persidente de l'Assamblé Giral, esta mandatou Abílio Mateus Gonçalves para contatar ls associados para antegráren la lista.
Todo acabou bien cun la apresentaçon de ua lista, onte die 13, que se sujeitou a eileiçones.









Tenendo sido dado un período para la apresentaçon de outras listas, fui puosta a botaçon la lista apresentada, tenendo sido eileita por ounanimidade puls associados, que anchíen l salon de ls Bumbeiros de Sendin, amostrando que ls associados sáben responder bien, quando hai quien se aperponga a trabalhar para bien de todos.
La nuoba direçon fizo l sorteio de la nuoba campanha de azeite i apersentou l porgrama para ls próssimos anhos, que deixou ls associados cuntentos.







Stubírun representados mais de metade de ls associados de la associaçon, que benírun tamien de las bárias aldés i que son acerca de 500, cousa quaije ampossible de ber noutras assamblés.















Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Lisboua







Eiqui quédan alguns de ls retratos sacados por Irene Domingues i por Leonardo Anton ne l salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Lisboua





13/11/11

GALA PREMIOS ARRIBE

.

TRABANCA – SALAMANCA

.
Fui onte la Gala Premios Arribe, mesmo aqui acerquita de Sendin, de l’outro lhado de alhá de l riu. Fui ua houmenage a todos ls que trabálhan para que haba riqueza, muitas bezes sien béren l sou trabalho recumpensado eiquenómicamente i até socialmente, mas quien faç l que gusta nun percisa de muito galardon, quier solo uns pequeinhos minutos de carino i de cumbibéncia culs amigos.
Pus fui esso la Gala de Sábado, cun ua proba de binos, un jantar an que cada partecipante tubo que pagar l sou, i la cerimónia de antrega de ls prémios.
Stubírun muito binicultor i biticultor, culs sous binos, mas tamien cun la sue alegrie, para que la Gala fusse un sucesso.
De bários sítios de Pertual i Spanha benírun ls premiados i tamien ls outarcas de las câmaras que quejírun star culs sous. Fui un modo de apoiar i recoincer l trabalho de quien acrecenta riqueza para acabar cula crise.
De Pertual fui antressante ber ls presidentes de l Praino i de Setúbal.
Tamien fui buono ber cumo la maiorie de ls einólogos de ls binos premiados i representantes de las bodegas éran guapas mulhieres, a amostráren que stan atentas i que quíeren custruir ua nuoba sociadade, mais bien gerida i melhor tratada.





Ende bos quédan dous pequienhos bideos, un de la proba de binos i outro de la antrega de prémios.

Cuncurso Cuontas de Natal 2011


La admenistraçon de l blogue Froles Mirandesas abre l 2.º cuncurso de cuontas de Natal, a que le damos l nome de Cuncurso de Cuontas de Natal 2011. L rigulamento de l cuncurso ye l seguinte:


1 - Puode partecipar qualquiera pessona, seia mirandesa ou nó.
2 - La cuonta cuncorriente ten que respeitar las seguintes caratelísticas:
a) star de algun modo relacionada cun la quadra de l Natal;
b) ser oureginal de l outor(a) que l'apersenta;
c) star screbida an mirandés, cunsante la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa i sue purmeira Adenda;
d) nunca haber sido publicada.
3 - La cuonta ten que ser publicada:
a) ne l blogue Froles Mirandesas http://frolesmirandesas.blogspot.com até al die 31 de dezembre de 2011, cun andicaçon de que ye ua partecipaçon neste Cuncurso de Cuontas de Natal 2011;
b) an qualquiera outro blogue adonde se scriba an mirandés, çque esse blogue tenga aderido al cuncurso i lo manifeste an e-mail ambiado pa l'admenistraçon deste blogue; nesse causo, las cuontas seran tamien publicadas apuis ne l blogue Froles Mirandesas, mas cun andicaçon de l blogue d'ourige.
c) Quien nun stubir an cundiçones de publicar ne l blogue, puode ambiar la cuonta pa la caixa de correio eiletrónico de la admenistraçon de l blogue amadeuf@gmail.com que tratará de la sue publicaçon.
4 - La cuonta será assinada pul(a) sou/sue outor(a), seia cun nome própio, seia cun pseudónimo, debendo neste causo la pessona eidentificar-se pa la caixa de correio eiletrónico apuntada an 3 c).
5 - Apuis de ancerrado l cuncurso, será feita la scuolha de la melhor cuonta, por un modo a anunciar nessa altura an mensaige a publicar neste sítio, assi se deixando lhibardade a todo mundo de partecipar, yá que ls membros de l júri teneran de ser scolhidos antre nun partecipantes. L admenistrador de l blogue será l persidente de l júri i nun poderá partecipar ne l cuncurso.
6 - L prémio pa la melhor cuonta será la sue publicaçon, an modo a defenir, até al Natal de 2012.
7 - Las dúbedas ou oumissones deste rigulamento seran resolbidas pula admenistraçon de l blogue ou, se fur l causo, pul júri que benga a ser nomeado.

Amadeu Ferreira
13 de Nobembre de 2011



Nó. Inda nó!


Sorbe te;
Sube se te;
Solta se te
ua melacolie triste que se acha de buona rezon.
Puodes poner te a tue jinela i bolares afrontas de solidon.
Serenas las antranhas;
Sintes que sue hora ainda nun chegou.
La boç ainda reçuma frescura;
La tierra ainda nun stá purparada
i you tamien nó!



ac
13/Nov/11

La çprança naçe

La çprança
nace an cada caída
i an cada tropicon
que más alantre mos lhieba;
an cada colchon
a calcer la raíç
de l´arble delorida.


Sóltan-se las cotras,
cun l cuscuron a relhampar
i la racica a beisar
ls gromos de la bida
i, ne ls cerros de l´arada,
tornará a medrar
çprança de grano,
de fruito i de risa.

L zgusto de l´eimbierno
nada mais fui
que neçaira malzina.


La çprança
nace
de l gromo a medrar
ne l ambeligos
de la tierra atrecida.

10/11/11

SENDIN

.
GRACIANO PAULO
.
.

L bice-persidente de la Scuola Superior de Tecnologie de la Salude de Coimbra (ESTeSC), Graciano Paulo, fui eileito este fin-de-sumana, an Paris, persidente de la Ouropean Federation of Radiographers Societies (EFRS).
L'apuosta ne l reforço de la coperaçon ouropeia nas árias de la radiologie, radioterapie i medecina nuclear i l zambuolbimiento de porjetos d'ambestigaçon trasnacionales son alguas de las linhas d'anterbençon aperpuostas por Graciano Paulo para este mandato de trés anhos na EFRS.
L porsor cordenador i ambestigador de la ESTeSC, que ye a la par repersentante de la Associaçon Pertuesa de ls Técnicos de Radiologie, Radioterapie i Medecina Nuclear (ATARP) junto de la federaçon a qu'agora preside, bai percurar tamien ancrementar nesta ária la mobelidade profissional ne l spácio ouropeu, la defeniçon dun quadro ouropeu de qualificaçones (EQF), bien cumo la criaçon de cursos de mestrado ouropeus, atrabeç de cunsórcios antre las scuolas de ls bários países qu'antégran la EFRS.
Segundo dibulgou la ESTeSC, Graciano Paulo lidera tamien l cunsórcio ouropeu que stá a rializar un studo para abaluar l nible d'amplementaçon de la diretiba quemunitária EURATOM 97/43 subre sposiçon a la radiaçon ionizante para fines médicos, cuncretamente ne l que respeita a la formaçon i prática an proteçon radiológica, puls técnicos, médicos i specialistas an física médica.
La EFRS reúne associaçones nacionales de 30 stados ouropeus, repersentando cerca de 100 mil técnicos de radiologie, radioterapie i medecina nuclear, bien cumo ua rede de 30 anstituiçones d'ansino superior de la salude.

Apuis nun mos queixemos



You digo apuis nun mos queixemos, porque tamien tengo pula cierta l miu quenhon de culpa.

Até puodie dezir, apuis nun dígan que nun bos abisei, mas esso nun se diç a naide, muito menos an cousas tan sérias cumo ye esta de l nuosso mundo cumo sociadade democrática stubir an perigo. Porque, ou nós fazemos melhor ou un die destes anda por ende muita giente alhebantando l braço i amostrando cruzes, géstios que tanta giente arrenegou i até pagou cula bida porque era cuontra i outro regime tenie an mente. Stado este que lhebou mais de quarenta anhos a ganhar, segou tantas bidas, çfizo tantas famílias ne l campo, nas fabricas i nas cidades ounibersitairas, ancerrando para siempre nos calhabouços.

I até se calha nien son pessonas mui çfrentes de nós nien tan arredadas de nuossa casa, puoden ser filhos, filhas, subrinos, subrinas, filhos d’amigos i de bezinos.

Ou somos capazes de fazer melhor que l que stá a ser feito, ou un die destes oubimos falar mal desta democracie que ls capitães d’abril, ponírun nas nuossas manos.
Porque la culpa nun será nunca deste regime, nien de ls que tombórun, porque esses yá pagórun l précio mais alto, nien de ls melitares, mas si nuossa porque la deixemos zbirtual, nun ansinemos, nun amostremos las çfrenças que bai dun pa l outro. Deixemos zbirtuar tantos balores i poner tantos remendos que mais parece ua manta de trapos, seguir caminos que nun son ls de l’eigualdade, de la fraternidade, de la justícia, l’ouportunidade para todos.

Mas nun bonda dezí-lo, hai que reponer estes balores, i esso nun se fai cun recusas nien quedando parado, nien cun zanimo, fai-se partecipando, zmascarando, lhuitando, fai-se cun atos. Sien fazer nada ye que nó, esso ye l que an qualquiera regime ls mandones i poderosos quíren, an democracie tamien ye l mesmo, nada mos chega sien fazer por eilha.

Porque quaije to l que se bei hoije, i stamos arrodiados d’eisemplos, son eisemplos malos, adonde la repartiçon nun ye justa, quien mal stá pior queda, quien stá farto, arrota mais.

Las mesmas ouportunidades para todos ye l que menos tenemos, a cuntinar assi, nun ye d’admirar que haba muita giente que diga de boca chena i cun rezon que este regime de democrático pouco ten, i se ten ye só para alguns i esso nun será todo menos democracie.

You deseoso de l tiempo dantes nó, bibi ne ls dous regimes i cula eidade que tengo, tengo spriéncia bastante para nun baralhar las cousas, loinge de nós l dantes, sei l que quiero, mas i aqueilhes que nun bibírun l dantes?

Será que spliquemos l bastante para nun caier nalgua tentaçon!

Aporcatemos-mos, porque puode un die benir por ende alguien mal antencionado, cun falicas mansas, i puode mui bien aporbeitar-se de ls anraibados, daqueilhes que nada fazendo para assi star, stan hoije yá eilhes i ls sous familiares passando mal.

Esta situaçon stá muntada, l eisército de çcuntentes, necitados, anraibados ten oumentado.

Hai que fazer melhor que l que até agora fui feito, quando l denheiro goberna, nien siempre l social ye gusto.

LS QUATRO EIBANGEILHOS

.
D. JOSÉ CORDEIRO
.


.

Pa ls que pensában que l fato de D. José Cordeiro tener falado an mirandés, na sue apersentaçon na Sé de Miranda, era un ato eisolado, eiquibocou-se. El quijo mesmo balorizar la léngua qu'era la léngua mai de la diocese de Miranda, hoije diocese Bergáncia-Miranda. A porbá-lo stá mais esta açon que ye, na sue bejita a Miranda, ne l die 26 de Nobembre, apersentar ls eibangelhos traduzidos para mirandés i possiblemente la leitura de l'eibangelho desse die, an mirandés.
La traduçon de ls eibangelhos serbiu yá para que muitos de ls qu'andában afastados de la Eigreija, regressen a la quemunidade crestiana, nó para se eilebáren, mas para se houmilháren, pus cumo dízen ls eibangelhos “Quien se eileba será houmilhado i quien se houmilha será eilebado”.
Muitos de ls que andában afastados starán alhá, para oubíren la palabra de Jesus en mirandês.

09/11/11

BEZINAS

Dues bezinas bibíen an son de guerra. Nun podíen s'ancuntrar qu'ampeçában a peleiar. Un cierto die, la tie Marie çcubriu l berdadeiro balor de l'amizade i resolbiu qu'iba a fazer las pazes cula tie Clotilde. Lhougo açpuis, quando s'ancuntrórun, mui houmildemente, dixo tie Marie:
- Mie querida Clotilde, yá stamos nesse cunflito fai anhos, sien nanhun motibo. Bamos a treminar cun esso i fazer las pazes.
Tie Clotilde stranhou l'atitude de la bielha ribal i dixo qu'iba a pensar. I maquinou:
- Essa Marie stá-m'ambudar pul paleio. Debe star-m'a purparar algo malo. Bou-le a ambiar ũa perpinha i ber la sue reaçon.
Purparon anton la tie Clotilde un colheiro c'ũa guapa fuolha a amouchar, mas drento del staba cheno de stierco de baca.
- Adoraba ber la cara de la Marie quando recebir essa «marabilhosa» perpinha -, pensou eilha.
I ourdenou que la criada lhebasse la perpinha an la casa de la ribal, c'un belhete a dezir: «La tue perpuosta de paç stá aceita».
Alguns dies açpuis d'esso, la tie Clotilde abre la puorta de la casa i bei un guapo colheiro tamien c'ũa fuolha a amouchar. Eilha pensou:
- Ye la bingáncia daqueilha anojosa! L quei será qu'eilha fizo?
La tie Clotilde tubo ũa surpresa quando abriu l colheiro i biu qu'el staba cheno de las mais guapas flores que poderíen eisistir. I lhiu un guapo belhete:
«Estas flores you oufreço-t'an porba de la mie amizade. Eilhas fúrun cultibadas cul stierco qu'ambieste-me, i que fui un eicelente adubo pa l miu jardin.»
LHIÇON: «Solo podemos dar aqueilho que tenemos.»

L paíç stá perdido

Nun hai nenhua solidariadade antre ls cidadanos.
Naide cré na hounestidade de ls homes públicos.
Alguns agiotas felizes sploran.
La classe média abate-se progressibamente na eimbecelidade i na inércia.
L pobo stá na miséria.
Ls serbícios públicos son abandonados a ua rotina drumente.
L Stado ye cunsidrado na sue açon fiscal cumo un lhadron i tratado cumo un enimigo.
La certeza deste rebaixamiento ambadiu todas las cuncéncias.
Diç-se por to la parte: "l paíç stá perdido!"

(Eça de Queirós, "As Farpas", 1871)

(Em Português)
O país está perdido
Não há nenhuma solidariedade entre os cidadãos.
Ninguém crê na honestidade dos homens públicos.
Alguns agiotas felizes exploram.
A classe média abate-se progressivamente na imbecilidade e na inércia.
O povo está na miséria.
Os serviços públicos são abandonados a uma rotina dormente.
O Estado é considerado na sua acção fiscal como um ladrão e tratado como um inimigo.
A certeza deste rebaixamento invadiu todas as consciências.
Diz-se por toda a parte: o país está perdido!»

(Eça de Queirós, "As Farpas", 1871)

08/11/11

Rotinas


Zlíngan-se ls dies an idas i bindas. Rotinas. Sale-se bien cedico de casa. L carro agarra ourbalheira de nuite mejona que çpeija lhágrimas an riba de todo l que passa nuite al relhento. Nun ye esso que apoquenta i zapaçanceia. Lhimpa-se l parabrisas, mete-se la chabe i brum... un cachico apuis yá todo ruodra sobre carris i l camboio chega a Campolide. Claro, antes tubo que se poner l carro anrriba de passeio que spácio noutro sítio yá nun hai. Rotinas. Onte, hoije, manhana, apuis manhana, la sumana que bén, l més que há de benir, habemos de tener nuobo anho...mais anhos i se salude houber, la cigonha çpindurado de sou bico cestica cun filhos yá trouxe, nietos há de traer...
Staçon de camboios. Carreiro de formigas houmanas. Quando un bai a la mesma hora todos ls dies ancuontra quaije siempre ls mesmos. Las carruages chenas. Un home..., trés mulheres. Parece que als homes le gusta mais andar de carro. Retratos de rotinas an staçones i camboios. Mira se de todo: altos, baixos, gordos magricelas, pretos, brancos, mestiços; pelos pretos, ruibos, burmeilhos, castanhos...mas a todo ls nuossos uolhos se prenden ou çprenden. Rotinas. Jornal ó lhibro amarra mius mirares. Biages brebes i l tiempo...yá stá, chegou-se.
Rotinas. Siempre l mesmo. Ah! Nien siempre. Hai dies que nun son eiguales. Un die oubes:« hei antonho!» Miro i, uolhos de nietos que abós béian. A chincin al palantre, mirando todo, de gorrica i carapuç, suolta-se-le un sunriso grande cumo se quejisse dezir: buonos dies. Nun lo diç l nieto mas diç lo sue bó mais cuntento que sei alhá! Solo mirando ls dous, nieto i bó se puode dezir: abençonados nietos que tornan ls abós mais nuobos.
Faustino i sou nieto ende bán todos campantes para mais un die de rotina. L nieto para la scuolica i abó cuntento a carrega-lo. Salude para dambos. Haba rotinas.

...Son tierra


Sou tierra!
Daqueilha que pide manos,
arenosa,
amerosa,
cumo que trazida
d´ua praia,
de l miu mar,
esse mar
que tanta falta faç,
a la tierra cun que me fiç.

You sou tierra,
sou manos,
sou auga salgada.
A las bezes,
sou nada!

Cun las manos
rebuolbo la tierra,
deilhas fago arado,
sacho, caneta, pincel,
beisos
i, ye cun eilhas
que te sculpo,
deilhas fazendo cinzel.

I quando las manos,
acarinórun la tierra,
anterrando an sou bientre
la sprança dun berano
cun gusto a morango,
ls mius uolhos yá bien
la tierra
pintada de berde
i l burmeilho
al lhume
ne l pote, brando.

Las mies manos son tierra,
son auga a regá-la
i,
son tamien morango!



Onte andube a poner morangueiros i cumo siempre, fui cun las manos. Apuis screbi isto.
Yá quantá que nun andaba porqui. Fui l oulor a morangos que me truixo.