Mostrar mensagens com a etiqueta Música. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Música. Mostrar todas as mensagens

03/03/12

Até ls anjos tócan la gaita !




Bitrales, Catedral Santa Marie d'Auch (Sul de la França)
1507, obra de Arnaud de Moles


20/12/11

Sodade, sodade...

Nun bou a dezir grande cousa subre Cesária Évora…

Mas quando penso neilha, ben-me lhougo l refran : « Sodade, sodade, dess nha terra São Nicolau… » i la música ritmada mas melancólica, triste até que acumpanha essa cançon.

Chega-me tamien l’eimage deilha a cantar al bibo, çcalça cumo questumaba fazer l mais de las bezes, nun palco an Paris, un anho an que l salon d’Expolangues fui cunsagrado a la lhéngua pertuesa. Fui eilha anton que fui chamada i scolhida na altura cumo ua de las representantes mais amportantes de la lusofonie, na música i na cançon. La sala staba chena de giente i até hoije - hai yá mais de quinze anhos - nunca se me squecírun comentairos feitos, ne l fin de l spetaclo, al lhado dun grande baso cun crabos burmeilhos, por franceses que çcubrien essa cantora pula primeira beç : habien quedado ancantados… i you tamien !

Tamien me lhembro de reportaiges, na telbison, aqui an França…. Eimages de tierras secas i áridas l mais de las bezes adonde nun chube an ciertos sítios i ilhas durante anhos i adonde la bida ye todos ls dies un berdadeiro milagre… cumo tamien finalmente la música i la poesie simpres mas einesquecible que habie na boç i pula cierta tamien ne l coraçon de Cesária Évora…





Quem mostra' bo
Ess caminho longe ?
Quem mostra' bo
Ess caminho longe

Ess caminho
Pa São Tomé

Sodade sodade
Sodade
Dess nha terra Sao Nicolau

Si bô 'screvê' me
'M ta 'screvê be
Si bô 'squecê me
'M ta 'squecê be

Até dia
Qui bô voltá

Sodade sodade
Sodade
Dess nha terra São Nicolau

13/10/11

Ls Bampiros



Ne l cielo cinzento sob l astro mudo
Batendo las alas pula nuite calhada
Bénen an bandos cun pies de beludo
Chupar l sangre Fresco de la manada


Se alguien se anganha cu l sou ar sisudo
I les franqueia las puortas a la chegada
Eilhes comen todo eilhes comen todo
Eilhes comen todo i nun deixan nada [Bis]


A to la parte chegan ls bampiros
Poisan ne ls prédios poisan nas calçadas
Trazen ne l bentre çpojos antigos
Mas nada ls prende a las bidas acabadas


Son ls mardomos de l ouniberso todo
Senhores a la fuorça, mandadores sin lhei
Anchen las tulhas beben bino nuobo
Beilan la ronda ne l pinhal de l rei


Eilhes comen todo eilhes comen todo
Eilhes comen todo i nó deixan nada


Ne l suolo de l miedo tomban ls bencidos
Ouben-se ls gritos na nuite abafada
Jazen ne ls fossos bítimas dun credo
I nó se sgota l sangre de la manada


Se alguien se anganha cu  sou ar sisudo
I les franqueia las puortas a la chegada
Eilhes comen todo eilhes comen todo
Eilhes comen todo i nó deixan nada


Eilhes comen todo eilhes comen todo
Eilhes comen todo i nó deixan nada

José Afonso




[An pertués:


No céu cinzento sob o astro mudo
Batendo as asas pela noite calada
Vêm em bandos com pés de veludo
Chupar o sangue fresco da manada



Se alguém se engana com seu ar sisudo
E lhes franqueia as portas à chegada
Eles comem tudo eles comem tudo
Eles comem tudo e não deixam nada [Bis]


A toda a parte chegam os vampiros
Poisam nos prédios poisam nas calçadas
Trazem no ventre despojos antigos
Mas nada os prende às vidas acabadas


São os mordomos do universo todo
Senhores à força mandadores sem lei
Enchem as tulhas bebem vinho novo
Dançam a ronda no pinhal do rei


Eles comem tudo eles comem tudo
Eles comem tudo e não deixam nada


No chão do medo tombam os vencidos
Ouvem-se os gritos na noite abafada
Jazem nos fossos vítimas dum credo
E não se esgota o sangue da manada


Se alguém se engana com seu ar sisudo
E lhe franqueia as portas à chegada
Eles comem tudo eles comem tudo
Eles comem tudo e não deixam nada



Eles comem tudo eles comem tudo
Eles comem tudo e não deixam nada

José Afonso]

04/06/11

Essa Miúda




Essa miúda ye ua fogueira
Que te acende las nuites an qualquier lhugar
I tu deseias arder cun eilha
Anquanto bebes l perfume
Que eilha deita ne ls sous trapos de quelor
Para te ambriagar

Essa miúda ye un eisagero
Diç que sin ti nun sabe bolar
I tu adoras bolar cun eilha
I anquanto ambentas spácios nuobos
Eilha bai arquitetando ua teia
Para te acunchegar

Essa miúda faç-te acraditar
Que l Sol ye un persente
Que l' aurora traç
Percipalmente para ti

Essa miúda ye ua feiticeira
Prende-te la miente i pon-se a falar
I tu bien tentas cumprendé-la
Mas l que sale de la sue boca
Nun parece cundezir cul que eilha
Te diç cul mirar

Essa miúda faç-te acraditar
Que l Sol ye un persente
Que l' aurora traç
Percipalmente para ti

Jorge Palma

[An pertués:

Essa miúda é uma fogueira
Que te acende as noites em qualquer lugar
E tu desejas arder com ela
Enquanto bebes o perfume
Que ela deita nos seus trapos de côr
Para te embriagar

Essa miúda é um exagero
Diz que sem ti não sabe voar
E tu adoras voar com ela
E enquanto inventas espaços novos
Ela vai arquitectando uma teia
Para te aconchegar

Essa miúda faz-te acreditar
Que o Sol é um presente
Que a aurora traz
Principalmente para ti

Essa miúda é uma feiticeira
Prende-te a mente e põe-se a falar
E tu bem tentas compreendê-la
Mas o que sai da sua boca
Não parece condizer com o que ela
Te diz com o olhar

Essa miúda faz-te acreditar
Que o Sol é um presente
Que a aurora traz
Principalmente para ti]

04/02/11

Que Bouba que You Sou


Deixo-bos hoije ua música de anterbençon, de l'outorie de ls Deolinda, apersentada hai poucos dies nun cuncerto al bibo. La lhetra ye brilhante i cumpletamente atual.






Sou de la giraçon sin remuneraçon
i nun me anquemoda esta cundiçon.
Que bouba que you sou!

Porque esto stá mal i bai a cuntinar,
yá ye ua suorte you poder stagiar.
Que bouba que you sou!
I quedo a pensar,
que mundo tan boubo
adonde para ser scrabo ye perciso studar.

Sou de la giraçon ‘casica de ls pais’,
se yá tengo todo, para quei querer mais?
Que bouba que you sou!
Filhos, home, stou siempre a adiar
i inda me falta l carro pagar,
Que bouba que you sou!
I quedo a pensar
que mundo tan boubo
adonde para ser scrabo ye perciso studar.

Sou de la giraçon ‘bou-me a queixar para quei?’
Hai alguien bien pior do que you na TB.
Que bouba que you sou!

Sou de la giraçon ‘you yá nun puodo mais!’
que esta situaçon dura hai tiempo demais
I bouba nun sou!
I quedo a pensar,
que mundo tan boubo
adonde para ser scrabo ye perciso studar.

23/12/10

Merda


Nun fáltan por ende houmenaiges a Zeca Afonso, uas melhores, outras piores, uas cun antresse artístico, outras que solo sirben para ganhar denheiro. Mas hoije çcubri este bídeo ne l youtube i achei que debie de falar nel.






An berdade, esta porquerie parece mais ua música feita pa ls Morangos cun Açúcar que ua bersion de ua música do Zeca, mas l pior nun ye esso. Oubi solo ls purmeiros bersos i acuparai-los culs purmeiros bersos de la lhetra oureginal.

Quando a corja topa da janela
O que faz falta
Quando o pão que comes sabe a merda
O que faz falta

Nel bídeo, la altura de l sonido ye abaixada de perpósito, para que nun se ouba la palabra "merda". Ui, nós somos bien cumportados! Houmenageamos l Zeca Afonso, mas nun dezimos "merda". Esso ye que nó!

Esto yá serie stúpido se (bamos alhá a poner essa heipótese absurda) Zeca tubisse ousado la palabra de forma gratuita. Mas claro que nó! Na berdade, "quando o pão que comes sabe a merda" ye un berso fortíssemo, dua spressibidade que porbocará ambeija a muitos músicos i a muitos poetas. Cortá-lo ye ampobrecer la cançon.

Antes de l 25 de Abril, yera proibido oubir Zeca Afonso, que para alhá de un grande músico, foi un lhuitador ancansable pula Lhibardade i cuntra la cinsura. Agora, 36 anhos apuis de la Reboluçon de ls Crabos, cuntina a ser cinsurado, desta beç por rezones comerciales. Estes ninos de coro, que quieren ganhar bun denheiro a la cuonta de "houmenaiges", ténen miedo de dezir "merda", mas nun ténen miedo de cinsurar cançones de forma patética, cumo se la lhetra nun fusse bastante coincida.

Para mi, esta gente ye merda.






05/06/10

Deixa-me Rir (Parabienes a Jorge Palma que onte cumpletou 60 anhos)

Deixa-me rir
essa stória nun ye tue
falas de la fiesta, de l sol i de l prazer
mas nunca aceiteste l cumbite
tenes medo de te dar
i nun ye tou l que quieres bender

Deixa-me rir
tu nunca lhambiste ua lhágrima
çcoinces ls cambiantes de l sou sabor
nunca seguíste la sue pista
de l regaço a la nacente
nó me bengas falar d'amor

Pus ye, pus ye
hai quien biba scundido la bida anteira
Demingo sabe de mimória, l que bai dezir
Segunda Feira

Deixa-me rir
Tu nunca ausculteste esse angenho
de que falas cun tanto apreço
esse curjidoso alambique
adonde son çtilados
nuite i die l choro i l riso

Deixa-me rir
Ó anton deixa-me antrar an ti
ser l tou mestre solo por un anstante
eiluminar l tou refúgio
calecer-t'essas manos
rasgar-te la máscara sufocante

Pus ye, pus ye
hai quien biba scundido la bida anteira
Demingo sabe de mimória, l que bai dezir
Segunda Feira

Jorge Palma

[An pertués:


Deixa-me rir
essa história não e tua
falas da festa, do sol e do prazer
mas nunca aceitaste o convite
tens medo de te dar
e não e teu o que queres vender

Deixa-me rir
tu nunca lambeste uma lágrima
desconheces os cambiantes do seu sabor
nunca seguiste a sua pista
do regaço à nascente
não me venhas falar de amor

Pois é, pois é
há quem viva escondido a vida inteira
Domingo sabe de cor, o que vai dizer
Segunda Feira

Deixa-me rir
Tu nunca auscultaste esse engenho
de que falas com tanto apreço
esse curioso alambique
onde são destilados
noite e dia o choro e o riso

Deixa-me rir
Ou entao deixa-me entrar em ti
ser o teu mestre so por um instante
iluminar o teu refúgio
aquecer-te essas mãos
rasgar-te a mascara sufocante

Pois é, pois é
ha quem viva escondido a vida inteira
Domingo sabe de cor, o que vai dizer
Segunda Feira
]

15/03/10

FERRAT


Fúrun modas cumo las que este cantor screbie i tamien cantaba que fazírun l que somos hoije, muitos i muitas... mas adonde ?
Ne l Paíç donde bos scribo i onde inda móran tantos cumo you que un die tubírun que ancerrar ua porta... i que puorta!..., daprender outra lhéngua, antender ua nuoba Stória feita tamien de delores, d’anjustiças, d’ancrumprensones...

Tenie treze anhos quando l pai, d'ourige judia, nunca mais tornou a aparecer i soubírun depuis que habie sido deportado para ls campos de la muorte an Auschwitz, cumo tantos outros...
Talbeç naide te cunheça ou mui poucos, na Tierra adonde naci, tu : Jean Tenenbaum, mais cunhecido pul pseudónimo de Jean FERRAT...

Mas you, para siempre, nunca squecerei l que fuste capaç de screbir i de cantar cumo ua stória feita de ansinamientos que me marcórun para toda la bida :

- 1963, « Nuit et Brouillard » (Nuite i nubrina) cumo l títalo de l filme documentairo de Jean Resnais, que amostra i tamien cundena las atrocidades de que fúrun capazes ls nazis...
- 1965, « Potemkine », que ye cumo un canto de sperança contra l outoritarismo ciego, la bioléncia, l’houmilhaçon…
- 1969, « Ma France » (Mie França) para dezir a todos, nun poema, que gostamos tamien deste Paíç, l tou Paíç, Ferrat, que mos acolhiu, nós que éramos quaije un milhon de eimigrantes…
- 1975, cumo yá l dezie l poeta Louis Aragon : « La femme est l’avenir de l’homme » (La mulhier ye l futuro de l home !!). Mas, Ferrat, digo-te-lo you : hoije, inda ls hai que nun se cumbencírun bien ou nun quieren antender l que ampeceste yá a cantar, faç agora 35 anhos, cuntinando cun eideias cumo se nun tubisse yá habido mil i ua reboluçon; cumo se nada tubisse mudado, yá nesses anhos 70, ou só an aparéncia…

I tantos outros títalos i modas que un nunca mais puode squecer cumo : "La Commune" (La Comuna: esse período de ansurreiçones populares i proletairas que durórun de Márcio até Maio de 1871, particularmiente na capital francesa i que fúrun duramente reprimidas), "La montagne" (La muntanha), "Aimer à perdre la raison" (Amar até perder l juízo), "L'amour est cerise" (L’amor ye cereija), "Les belles étrangères" (Las guapas strangeiras), "Je ne chante pas pour passer le temps" (You nun canto para passar l tiempo", "Les yeux d’Elsa" (Ls uolhos d’Elsa) , "Que serais-je sans toi ?" (L que ye que you serie sien ti ?), estas dues modas cun bersos tamien de Louis Aragon ...

I que dezir tamien de Pablo Neruda i de Federico Garcia Lorca que tamien te marcórun i que quejiste tamien cantar para que nunca se squeça la mimória de l ampenhamiento de cada un ?

Son nuobos tiempos de crise estes que bibimos, Ferrat… Mas l tou canto, la tue mimória siempre cuntinarán para mi cumo para muitos, stou cumbencida, cumo lhuzes ne l hourizonte : lhuzes de Sperança, d'Amor i de Cumprenson. Para siempre i adonde quier que steias, porque l mereciste!




04/02/10

Burgalesa


1. «Burgalesa», ye l títalo dua de las modas de l redadeiro CD de ls Galandun Galundaina, de que eiqui tengo benido a screbir i de que inda screbirei mais algues bezes. L folheto que acumpanha l CD diç-mos subre essa moda: «Esta música assinala purfeitamente l repertório de anfluença castelhana. Cantiga recolhida por André Meirinhos an pie de sue bó de las saias Arminda [que Dius la perdone] de Samartino. Inda hai quien tenga ido a moler granadura al molino de Zé Abilho, na Raia».
Nun hei bisto esta moda an cancioneiros mirandeses publicados, mesmo l de António Maria Mourinho, l que, a cunfirmá-se, ye un amportante cuntributo para las recuolhas desse cancioneiro. L títalo i la lhetra de la moda, lhougo mos mándan pa la cidade castelhana de Burgos, que chegou a ser capital de l reino de castielha. Esso faç lhougo suspeitar que se trate dua moda de l cancioneiro dessa region ou al menos amportada de l Norte de Spanha, i desso fumus a saber, ousando solo la anformaçon que mos dá la anternete.


2. Nun fui defícele çcubrir ua moda de l cancioneiro spanhol chamada Adiós Espolón de Burgos, yá arrecolhida hai uns anhos an Villarrobledo (Albacete), i grabada pul grupo Orégano an 1981, que la cunsidra cumo folclore burgalés, anque nun tenga sido arrecolhida nessa region.
Oubi un cachico de la grabaçon i la aparecéncia de la música ye tan grande que nun podemos deixar de cuncluir que ye la mesma moda. Assi i todo, hai defréncias i la anterpretaçon de ls Galandun Galundaina parece-me mais eilaborada i melodiosa. Trata-se dua moda mui simples dun gusto popular mui pronunciado.
Quanto a la letra de la cantiga tradecional spanhola, nun la conheço toda, mas la purmeira quadra ye assi:

Adiós Espolón de Burgos,
recuerdos tengo de ti
que quise a una burgalesa
y ella no me quiso a mí.

Quien quejir puode ir eiqui a ber.
Cumo puode ler-se, la letra remete lhougo para un sítio romántico, adonde se stá bien i própio para namorar, l “Espolón de Burgos” [espolón: molhe, paredon, presa, que se questuma ber nas bordas de ls rius para segurar las augas], que ye ua alhameda [Paseo del Espolón] mui amblemática de Burgos ne l centro de la cidade menumental, para algues pessonas ua de las abenidas mais guapas de Spanha i que queda al lhado de l riu Arlanzón [afluente de l riu Arlanza, este de l riu Pisuerga i este, por sue beç, de l riu Douro], que debide la cidade al meio. Al falar ne l Espolón de Burgos, an sentido amoroso, apunta para ua referéncia romántica, l que puode ser ua seinha de l tiempo an que la cantiga fui feita ou, al menos, cun esta bersion, talbeç l seclo XIX [ua ambestigaçon mais fonda poderá lhebar, assi i todo, a outras cunclusiones].


3. Nun ye deficele cuncluir que la moda fui traída de Spanha palas tierras de Miranda, mas la letra fui eiqui adaptada, talbeç an Samartino adonde fui arrecolhida i yá que alhá quedaba l molino de la raia de Zé Abilho. Tamien nun ye defícele cuncluir que la cantiga, al menos na bersion que mos ye apersentada ne l CD, nun tenerá muitos anhos, talbeç de la purmeira metade de seclo XX, yá que fala ne l molino de Zé Abilho, que ye dessa altura. Eiqui queda la lhetra toda, tal i qual cumo saliu ne l CD.

Adius Raia Pertuesa
Recuordos lhiebo de ti
You quije ua burgalesa
I eilha nun me quijo a mi

Eilha nun me quijo a mi
I cun outro se casou
Agora anda preguntando
Las bidas que traigo you

Las bidas que traigo you
Nun te las puodo dezir
You quije ua burgalesa
I eilha nun me quije a mi

Se me quieres screbir
Yá sabes miu paradeiro
L molino de la raia
Zé Abilho molineiro

Na cantiga mirandesa bei-se que la spresson «Espolón de Burgos» ye sustuída por «raia pertuesa» l que rima bien cun «burgalesa», sendo portanto ua sustituiçon natural. Assi i todo, apersenta ua cuntradiçon al mantener la palabra «Adius», puis esso apunta para alguien que se çpide de la raia pertuesa, mas quedamos a saber que esso nun se bai a passar yá que, na redadeira quadra, se diç que l paradeiro de l sujeito de la cantiga ye l molino de la raia. Inda que mais nun fusse, bundaba esta palabra para baler cumo pisagada de la cantiga oureginal que fui adotada i altarada. Assi i todo, la palabra «Adius» era eissencial para mantener l carátele romántico de la cantiga, ne l causo la doble tristeza de quien se bai i al mesmo tiempo fui recusado pula rapaza burgalesa. Nas quadras dous i trés ye possible que todo tenga quedado armano a la cantiga oureginal. Yá la quadra quatro todo andica que ye antegralmente mirandesa, nun solo pul tema, mas tamien porque ende se perde la repetiçon de l redadeiro berso na quadra seguinte, cumo se dá na trés purmeiras.
Esta moda amostra un de ls modos de cumo se fazie la adaptaçon de las modas traídas de Spanha, l que ye mui amportante pa l sou studo: adptaçon de la lhetra a las cundiçones lhocales, cun acrecento de algun ou alguns bersos a puntos de la cantiga passar a tener sabor mirandés, assi mais facelmente se anraizando. L pobo nun se lhemita a mantener l que amporta, mas modefica, faç altaraçones, antroduç cousas que ténen a ber cula sue bida i cul sítio adonde bibe, l que amostra bien l carátele bibo de la tradiçon, bien al alrobés de l que muitos «puristas» cúidan.
Algo mais, i amportante, hai que acrecentar: anque tenga anfluença spanhola, la cantiga nun apersenta ls mínimos feitiços de la lhéngua castelhana, l que amostra que fui trabalhaba por un poeta popular que adominaba bien la nuossa lhéngua.


4. La anterpretaçon de ls Galandun Galundaina subretodo ne l uso de las bárias percuçones i de la çanfona parece bien al son de la moda. A la ua, la percuçones dan un cierto aire al molino, de que se fala, i als sonidos que alhá se pássan, cun sou andar arrastrado i monótono, mas lhougo a seguir la música mos agarra para un refran solo strumental que ye ua moda de baile fantástica, a que ye defícele rejistir parado, agarrando an ritmos cun ua fuorça algo aparecida [mas defrente] al repasseado, i esta parte ye sclusibo mérito de la anterpretaçon i ourquestraçon de ls Galandun Galundaina, a agarrar la raíç de la música i dança mirandesas. Al oubir este refran nun ye defícele manginar moços i moças ne l própio molino a beilar, quando se ancóntran para moler l pan. Bien sabemos que ls molinos, subretodo ne l eimbierno, faltoso de trabalhos, éran sítios de ancuontros de pessonas, desso mos dando cuonta muitas cantigas.


5. Queda eiqui un radadeira nota, que ye tamien ua curjidade, ne l Cancioneiro de la Vaticana aparece alhá un tal Pero Garcia Burgalês, cun catorze cantigas de Scarnho i Maldezir, alguas deilhas antegralmente pornográficas, a un nible mui alto, a amostrar que esses burgaleses i burgalesas, an matéria de amores, yá ne l seclo XIII nun deixában ls sous créditos por manos alhenas.

Amadeu Ferreira




05/01/10

Las lhabadeiras de Pertual


Fui la leitura de «Lhabadeiras de la mie tierra »que Amadeu Ferreira eiditou ne l sou blogue Fuontes de l Aire ne l die 31 de Dezembre que m’anspirou alguas reflexones acerca de l tema (sério!) de las mulhieres que antigamente lhabában toda la roupa que habie para lhabar mas siempre a la mano an cundiçones que nós todos hoije (tanto homes cumo mulhieres) nun seriemos se calha capazes de anfrentar cumo eilhas anfrentában particularmente an alturas de l anho cumo esta an que mos ancuntramos agora : l Eimbierno, palabra mas subretodo rialidade que naqueilhes tiempos para alguns i tamien alguas (ou muitos i tamien muitas...) até se cunfundie cula palabra « anfierno ».

Mas nun ye nó nessa rialidade dura i trágica (de que a muitos de nós inda se mos alhembra i a mi por bies de la mie eidade i de l miu percurso menos assi i todo que a outros que aqui scríben) na qual ansiste ou sequiera amenta un de ls cinemas pertueses de ls anhos 30, 38 eisatamente, que percuraba pul cuntrairo dar ua eimage eidílica ou mui cunsensual de la sociedade pertuesa de la eipoca cun lhabadeiras que lhabában la roupa nua ribeira ende pa ls lhados de Mafra (mas la defrença cun las outras tierras, las de Miranda por eisemplo, nun era assi mui grande), quiero falar de « A aldeia da roupa branca » de l cineasta Chiança de Garcia, cula atriç Beatriç Costa para citar ua de las mais cunhecidas que partecipórun na rializaçon desse filme.

I esse « cliché» de lhabadeiras pertuesas que dan la ampresson de séren las mulhieres mais satisfeitas de l mundo i capazes de lhabar nun die só la roupa dua aldé anteira (al punto de dormíren depuis inda melhor a la nuite!! Digo esto subretodo an relaçon al que bou a dezir agora) até passou las frunteiras : ye l tema dua cançon de 1955 (Podeis oubi-la ne l Youtube cantada porYvette Giraud) que passaba nua telbison francesa tamien mui cunsensual nesses anhos an que la França tubo antre outros persidentes de la república l general De Gaulle, cul títalo de « Les lavandières du Portugal » (Las lhabadeiras de Pertual) que até parecie que daba a antender que quaije todas las mulhieres pertuesas (ou anton muitas) se dedicában al oufício de « lhabadeiras », eideia que tornou a aparecer dous anhos mais tarde cun un filme que tenie eisatamente l mesmo títalo i que fui rodado tamien an francés.






Anque nunca tenga bisto esse filme que ye puls bistos ua quemédia (para rir anton sabendo quien ye un de ls atores percipales chamado Darry Cowl, acradito que si ), bonda ber ls cartazes para mos darmos de cunta que l objetibo tamien nun era ansistir subre las cundiçones de bida i de trabalho que anfrentában muitas mulhieres pertuesas nessa altura por bezes até para subrebibir; cundiçones bien mais defíceles an muitos casos que an muitos outros países ouropeus nesses anhos de la ditadura salazarista que durou… quei ? Quaije meio seclo !? Só para quien quier, giente !

I an 1967, la cançon cantada antre outros por Yvette Giraud inda debie de star na mimória coletiba de muitos i muitas an França. Ye assi que aparece outra beç l refran dessa cançon de 1955 «Et tape, et tape avec ton battoir » (I bate, i bate cul tou palo*) ne l álbun « Astérix légionnaire » (Asterix legionairo) adonde se bei un centurion romano satisfeito de la bida el tamien puls bistos – Estes romanos son boubos ! - que usa tamien un palo para bater na roupa para la lhabar assi melhor (Era assi que muitas mulhieres lhabában la roupa an França inda nun hai muito tiempo quando inda nun habie las máquinas que hai agora para l cunforto de todos: sfregando-la mas usando tamien un palo que serbie subretodo pa las pieças mais gordas); i canta esse centurion, al mesmo tiempo que lhaba, l eiterno refran modeficado solo para eibitar anacronismos cumo podeis ber : « Les lavandières de Lusitanie, et tap, et tap, et tap… » (Las lhabadeiras de la Lusitánia, i bate, i bate, i bate…)


An todos ls casos este tema de las lhabadeiras pertuesas « dá panos para mangas » cumo se diç an Pertués. I an mirandés se calha tamien.
Mirai, tamien nun sei que nome se dá a esse palo que úsan las lhabadeiras (Mas solo an França ?) para cunseguir lhabar melhor la roupa… i para que quede mais branca que branca… (Esto tamien ye para rir)
Nun quedeis tamien admirados se na cançon francesa anque se amente an Pertual (i na « ville de Setubal »…) aparécen palabras spanholas (mas ningua pertuesa !) cumo por eisemplo « hidalgo » i dígan que se bebe an Setúbal (até las lhabadeiras bében !), « manzanilla »… Mirai, para ciertos Franceses algo ancultos dezir « Pertual » ye cumo dezir « Spanha »… Que cada un de bós deia l sou parecer i diga l que pensa… se quejir!
Depuis s’inda ls hai que nun sáben porque me passou pula cabeça andar a perder mais ua beç tiempo a screbir estes… « passatiempos »... que quéden anformados que esto ye tamien l resultado dua cierta deformaçon porfissional. Un stá siempre a querer daprender mas a ansinar tamien algo… a falar Mirandés ? Nó, nun serei la pessona mais andicada cumo sabeis… mas para daprender siempre mais uas cousicas que bálen l que bálen cumo por eisemplo ansinar tamien a falar francés. I porque nó ? (An francés dezimos : « Et pourquoi pas ? » Ye fácele, anton nun ye ?)


Anton buonas nuites i Bun Anho 2010 cun muita música, cinemas, testos, salude, anspiraçon i tamien porque ye amportante: roupa bien lhabada i mais branca que branca… Yá sabeis agora l que ye preciso fazer !



03/01/10

Quien sós tu, outra beç?

Quando la jinela se cerra i se streforma nun uobo
Ó se çfaç an stilhaços de cielo azul i magenta
I l miu mirar ten rezones que l coraçon nun frequenta
Por fabor diç-me quien sós tu, outra beç?

Quando l tou oulor me lhieba a las squinas de l bislumbre
I to la berdade an ti ye cousa ancierta i tan lharga
Quien sou you para negar que la tue perséncia me arrastra?
Quien sós tu, na eimensidon de l zlhumbre?

Las redes son passageiras, las arquiteturas de la fuga
De to l'auga que cuorre, de to l biento que passa
Quando ua tela se rasga upo a la lhuna la mie copa
I beio nacer ne l speilho mais ua angúrria

Quando l telhado s'abre i se cunfunde cula lhuna
A apuntar-me l camino melhor do que qualquiera streilha
Naide me faç dubidar que fuste siempre la mais guapa
Por fabor, diç-me que sós alguien, outra beç?

Quando la jinela se cerra i se streforma nun uobo
Ó se çfaç an stilhaços de cielo azul i magenta
I l miu mirar ten rezones que l coraçon nun frequenta
Por fabor diç-me quien sós tu, outra beç?

Jorge Palma



[An pertués:


Quem és tu, de novo?

Quando a janela se fecha e se transforma num ovo
Ou se desfaz em estilhaços de céu azul e magenta
E o meu olhar tem razões que o coração não frequenta
Por favor diz-me quem és tu, de novo?

Quando o teu cheiro me leva às esquinas do vislumbre
E toda a verdade em ti é coisa incerta e tão vasta
Quem sou eu para negar que a tua presença me arrasta?
Quem és tu, na imensidão do deslumbre?

As redes são passageiras, as arquitecturas da fuga
De toda a água que corre, de todo o vento que passa
Quando uma teia se rasga ergo à lua a minha taça
E vejo nascer no espelho mais uma ruga

Quando o tecto se escancara e se confunde com a lua
A apontar-me o caminho melhor do que qualquer estrela
Ninguém me faz duvidar que foste sempre a mais bela
Por favor, diz-me que és alguém, de novo?

Quando a janela se fecha e se transforma num ovo
Ou se desfaz em estilhaços de céu azul e magenta
E o meu olhar tem razões que o coração não frequenta
Por favor diz-me quem és tu, de novo?]



29/12/09

Galandum Galandaina 1



L redadeiro álbun de ls Galandun Galandaina, que acaba de salir, ye un hino a la [cun] música mirandesa, que sprime toda la madureç de l grupo, yá cun catorze anhos. Paulo Preto, Paulo Meirinhos, Alexandre Meirinhos i Manuel Meirinhos, bien háiades por eisitirdes! Quien inda nun oubiu l álbun, que trate de oubir las sues 14 modas assi que puoda. Ten bárias partecipaçones speciales, seia de la Tierra de Miranda [an special Abílio Topa, Eliodora Ventura, Helena Ventura i l Coro Anfantil de la EB1 de Miranda de l Douro] seia de fuora [eiqui cun special çtaque pa la grande cantadeira galhega Uxía, pa l nuosso bien coincido Sérgio Godinho, para Luís Peixoto de l grupo Dazkarieh i para Hugo Correia].

Este álbun stá cheno de sutilezas a que hai que star cun muito atento, puis ye ne l menudico que stá muita de la grandeza de las cousas. Ua deilhas son las dues lhénguas an que stá sbrebido todo el, l mirandés i l anglés, cuntando-se puls dedos las palabras que alhá aparécen an pertués. L mirandés stá screbido cun rigor i son mui poucos ls erros que, assi i todo, inda passórun. Ua outra ye la sploraçon de l spácio musical raiano an que stá la tierra de Miranda i tamien la cultura i la música mirandesas, cun un pie a cabalho de l outro lhado de la raia hai muitos seclos i anfluenças que ganhórun raízes tan fondos que ye mui defícele çtinguir l que ye de quien , de adonde bieno i quando. Por fin, i solo para nun mos alhargarmos muito, l assento familiar de l mais de las modas que mos son apersentadas, subretodo cun assento na tie Eliodora Ventura, mai de ls armanos Paulo, Alexandre i Manuel Meirinhos, a dá-le al álbun ua fuorça afetiba mui grande, inda reforçada pula cápia adonde aparécen quatro mirandeses de capa de honras i chapéu [antre eilhes l tiu Alfredo Ventura, abó de las calças de ls armanos Meirinhos, pul lhado de la mai], yá todos zaparecidos, mas a sugerir que stan bien bibos atrabeç destes quatro moços que fórman l grupo de ls Galandum Galandaina.

Este, que you saba, ye l purmeiro álbun dun grupo mirandés adonde partecípan grandes artistas de grande lomiada, de fuora de la Tierra de Miranda. Esse ye un dado mui amportante, yá que ye un modo de merecido recoincimiento de ls Galandun Galandaina i amostra tamien la sue culidade para que aqueles cantadores háian querido star cun eilhes, mérito que solo a eilhes se debe. Esta eideia de lhebar mais loinge l coincimiento de la música mirandesa yá se bie por todo haber sido puosto an anglés.
Cumo ne l dous CD's atrasados, ls Galandum Galandaina nun se lhemítan a repetir la tradiçon, mas ban-la modernizando, antroduzindo cousas nuobas. Até eiqui era subretodo al nible de ls arranjos, percuçones, etc. que essa einobaçon se daba, mas agora eilha bai muito mais loinge i passa al amanho de las lhetras, al ancadear de ls temas i l remisturar de ls temas cun nuobas sonoridades, pula mano de Hugo Correia. La sue preacupaçon queda bien çclarada quando dízen: «Queremos cun este disco i an special cun este tema [Nabos], que la música mirandesa nun seia solo ua lhembrança de l passaado.» Bien sei que muita giente ls cratica por agarráren la tradiçon i la trabalháren a la sue maneira, mas para mi esse ye un de ls sous grandes méritos: deixar la tradiçon siempre na mesma ye matá-la.
Para nun alhargar por demais este testo, solo mais ua nota. Las modas cantadas son l mais deilhas agarradas pul lhado eirótico i de crítica social, subretodo al clero, cousa tan caratelística de la giente de las Tierras de Miranda. Temas cumo Fraile Cornudo, Senhor Galandun, L cura stá malo, Coquelhada Marralheira, aperséntan un grau de eilaboraçon, de trabalho menudo cun assento na tradiçon, mas modeficando-la an pequeinhas cousas eissenciales, misturando i refinando bárias tradiçones cun guapo eifeito, dando-le un uso mui subtil al sufixo -aina [depreciatibo, folgazon, caçuador] que amostra bien cumo estes quatro Galanduns son uns berdadeiros 'malandros'!
I chega, que l testo yá bai lhargo. An próssimos testos, falaremos de algues de las modas de l álbun i outras cousas deziremos an giral. Mas nun poderie acabat sien ua classeficaçon, personal, claro stá, mas nun menos baliosa: este ye l CD de l anho 2009, l purmeiro.

Amadeu Ferreira






14/12/09

L que ye que Miranda ten ? Poesie i samba !

Carmen Miranda
(Marcos de Canabezes, 1909 - Beverly Hills, 1955)

Antes que s’acabe este anho de 2009, bien podemos cunsagrar alguas linhas i un pouco de l nuosso tiempo para relembrar la cantora i tamien atriç lusobrasileira Carmen Miranda (inda porriba cun esse nome: Miranda!!!), pseudónimo de Maria do Carmo Miranda da Cunha, nacida an Marcos de Canabezes, an Febreiro de 1909, i falecida an Beverly Hills, na Califórnia, an Agosto de 1955, cun solo 46 anhos; cumo tamien i serie ua falta nun l fazer, l cumpositor dun de ls sous sambas mais afamados, até ne l mundo anteiro, “L que ye que la baiana ten?” que data de la fin de ls anhos 30; quiero dezir Dorival Caymmi, cantor i tamien cumpositor antre ls mais afamados de la MPB, la música popular brasileira, nacido an Salbador de la Bahia, que se morriu l anho passado an Agosto, cun 94 anhos, ne l Riu de Janeiro.
Dorival Caymmi
(Salbador de la Bahia, 1914 - Riu de Janeiro, Agosto de 2008)

I you nun sei se ye porque gusto de ls oubir cantar i tamien falar, tanto un cumo outro, mas dou-me para screbir estes bersos a pensar tamien neilhes...


Marie
que cunheci
un die
an Parati
gusta de abacaxi
de Dorival Caymmi
i fala tamien tupi.


Marie,
miu saci !,
pensa tamien an mi
que you nun te squeço a ti
i só quiero un die
gustar outra beç de ti
an Parati...

Un beiso, baby !

---------
Amor brasileiro,
Amor passageiro ?

Amor pertués
ye só ua beç ?

Amor mirandés
eigual al francés ?

Amor trasmuntano
ye só ne l Berano ?

Amor! Amor !
Cumo ua flor !



I antes de poner un termo a esta página que se quier assi i todo quemomeratiba, se tubirdes tiempo i bos dir la gana a bós tamien, ide a ber ne l Youtube un pequeinho decumentairo cunsagrado a Dorival Caymmi (Bonda andicar l nome i fui la purmeira refréncia que m’aparciu ne l miu “écran” aqui an França); decumentairo que you pessonalmente gostei de ber ne l qual esse cantor amenta precisamente an Cármen Miranda, canta el tamien esse samba que eilha depuis passou a cantar cul sucesso mundial que sabemos. Precurai tamien depuis ne l Youtube por eisemplo, caso nun la téngades yá an casa essa moda ou até na buossa cabeça por la haber oubido talbeç mais dua beç, i cantai se bos dir la gana tamien cula letra que decidi poner aqui. Mas a sério! Que naide me benga a pedir para que la traduza. A mi bonda-me oubir essa moda na lhéngua que nós ls Pertueses lhebemos para esse grande paíç de l’América de l Sul que ye l Brasil. Mas se alguien quejir spurmentar para ber se tamien sal bien an mirandés, á neurónios pa que bos quiero?! ... mas l melhor serie que la traduçon fusse feita por un brasileiro ou ua brasileira que saba tamien falar mirandés: ye ampossible que antre ls quaije 200 milhones de Brasileiros que móran ne l Brasil sien falar de ls que bíben ne l strangeiro (cumo la mie dentista an França que tamien ye brasileira) nun haba pul menos un ou ua que saba falar mirandés ou ten ouriges mirandesas i se dedique ou mos ajude a l traduzir este samba: “L que ye que la baiana ten?” !

Aqui bai la letra :

O Que é que a baiana tem?
O Que é que a baiana tem?

Tem torço de seda, tem!
Tem brincos de ouro tem!
Corrente de ouro tem!
Tem pano-da-costa, tem!
Tem passa rebata, tem!
Pulseira de ouro, tem!
Tem saia engomada, tem!
Sandália enfeitada, tem!
Tem graça como ninguém
Como ela requebra bem!

Quando você se requebrar
Caia por cima de mim
Caia por cima de mim
Caia por cima de mim

O Que é que a baiana tem?
O Que é que a baiana tem?
O Que é que a baiana tem?
O Que é que a baiana tem?

Tem torso de seda, tem!
Tem brincos de ouro tem!
Corrente de ouro tem!
Tem pano-da-costa, tem!
Tem bata rendada, tem!
Pulseira de ouro, tem!
Tem saia engomada, tem!
Sandália enfeitada, tem!
Só vai no Bonfim quem tem
(O Que é que a baiana tem?)
Só vai no Bonfim quem tem
Só vai no Bonfim quem tem

Um rosário de ouro, uma bolota assim
Quem não tem balangandãs não vai no Bonfim
(Oi, não vai no Bonfim)
(Oi, não vai no Bonfim)
(Oi, não vai no Bonfim)





Oi, i tamien you fui até al Bunfin... !
Mas sien rosairo de ouro
Ai, sien rosairo de ouro
Quien nun ten « balangandãs »tamien puode ir al Bunfin... !
(Oi, puode ir al Bunfin)
(Oi, puode ir al Bunfin)
(Oi, puode ir al Bunfin)

I ne l Senhor de l Bunfin, tamien todo ten ua FIN… ua buona FIN !



Ai! que suidades you tengo de la Bahia…
Ai, esta suidade dentro de l miu peito
Ai, se tener suidades ye tener algun defeito
You pul menos tengo l dreito
De tener alguien cun quien you puoda… me cunfessar !
Bede que situaçon !
I bede cumo sofre un pobre coraçon !
Podre de quien acradita
Na glória i ne l dinheiro para ser feliç !
(Quaije toda la letra deste samba anque ancumpleto ye tamien de l grande Dorival Caymmi)

P.S. Este miu testo d’hoije aqui ne l Froles Mirandesas ye para sonharmos un pouco nesta altura de l anho an que ampeçou a apertar a sério l friu nesta nuossa bielha Ouropa i quien sabe se tamien nua buona parte de l Heimisfério Norte… Suonho nun paíç que ten mais streilhas (dízen !) i adonde canta l sabiá !

05/10/09

Muda de bida





Muda de bida se tu nun bibires sastifeito
Muda de bida, stás siempre a tiempo de mudar
Muda de bida, nun debes bibir cuntrafeito
Muda de bida, se la bida an ti nun ceçar

Ber-te a rir you nunca te bi
I a cantar, you nunca t'oubi
Será te ti ó pensas que tenes... que ser assi?

Ber-te a rir you nunca te bi
I a cantar, you nunca t'oubi
Será te ti ó pensas que tenes... que ser assi?

Mira que la bida nó, nun ye nin debe ser
Cumo un castigo que tu tenerás que bibir

Muda de bida se tu nun bibires sastifeito
Muda de bida, stás siempre a tiempo de mudar
Muda de bida, nun debes bibir cuntrafeito
Muda de bida, se la bida an ti a ceçar




[ An pertués:

Muda de vida se tu não viveres satisfeito
Muda de vida, estás sempre a tempo de mudar
Muda de vida, não deves viver contrafeito
Muda de vida, se a vida em ti não latejar

Ver-te sorrir eu nunca te vi
E a cantar, eu nunca te ouvi
Será te ti ou pensas que tens... que ser assim?

Ver-te sorrir eu nunca te vi
E a cantar, eu nunca te ouvi
Será te ti ou pensas que tens... que ser assim?

Olha que a vida não, não é nem deve ser
Como um castigo que tu terás que viver

Muda de vida se tu não viveres satisfeito
Muda de vida, estás sempre a tempo de mudar
Muda de vida, não deves viver contrafeito
Muda de vida, se a vida em ti a latejar]





Angúrrias


Angúrrias
yá ampeço a tener las purmeiras angúrrias
Angúrrias
ampéçan-me a nacer las purmeiras angúrrias
Angúrrias de chorar
Angúrrias de sunrir
Angúrrias de cantar, ampeço a franzir
Angúrrias de chorar
Angúrrias de sunrir
Angúrrias de cantar
Angúrrias de sentir
Angúrrias....



[An pertués:

Rugas
ja começo a ter as primeiras rugas
Rugas
começam-me a nascer as primeiras rugas
Rugas de chorar
Rugas de sorrir
Rugas de cantar, começo a franzir
Rugas de chorar
Rugas de sorrir
Rugas de cantar
Rugas de sentir
Rugas....
]


19/08/09

Lhembrar ye bibir

Cumo lhembrar ye bibir, eiqui deixo la letra de ua música que passaba muito ne l rádio na mie anfáncia. Solo agora arreparei que ten un bun potencial para ansinar ls nomes de ls meses al daprendiç de qualquiera lhéngua. Solo spero que Baptista-Bastos nun leia l froles, senó ampeça a dezir que esta letra ye facista, porque fala de quaije to ls meses, mas nun fala de Abril.
Chega de cumbersa fiada. Lede la letra, lhembrai i bibi.


Lhembrar ye bibir

Fui an Setembre que te coinci
Traies ne ls uolhos la lhuç de Maio
Nas manos la calor de Agosto
I ua sunrisa
Ua sunrisa tan grande que nun cabie ne l tiempo
Oube, bamos a ber l mar
Fuste l trinta de Febreiro dun anho por ambentar
Falemos, falemos de cousas tan boubicas q'acabemos an silenço
Por ounir las nuossas bocas
I you daprendi a amar

REFRAN

Si you sei que todo son recordaçones
Si you sei ye triste bibir d'eilusones
Mas tu fuste la mais guapa stória d'amor
Q'un die me passou
I lhembrar ye bibir, solo tu i you

Fui an Nobembre que te fuste
Lhebabas ne ls uolhos las chuibas de Márcio
I nas manos l més friu de Janeiro
Lhembro-me que me deziste que l miu cuorpo tembraba
I you, you querie ser fuorte, respundi que tenie friu
Falei-te de l biento norte
Nó, nun me digas adius
Quien sabe, talbeç un die… cumo you tembraba, miu Dius
Amei cumo nunca amei
Fui boubo, nun sei, talbeç
Mas por pouco, por mui pouco you bolberie a ser boubo
Amarie-te outra beç

Victor Espadinha

[An pertués:

Recordar é Viver

Foi em Setembro que te conheci
Trazias nos olhos a luz de Maio
Nas mãos o calor de Agosto
E um sorriso
Um sorriso tão grande que não cabia no tempo
Ouve, vamos ver o mar
Foste a trinta de Fevereiro de um ano por inventar
Falámos, falámos coisas tão loucas que acabámos em silêncio
Por unir as nossas bocas
E eu aprendi a amar

REFRÃO

Sim eu sei que tudo são recordações
Sim eu sei é triste viver de ilusões
Mas tu foste a mais linda história de amor
Que um dia me aconteceu
E recordar é viver, só tu e eu

Foi em Novembro que partiste
Levavas nos olhos as chuvas de Março
E nas mãos o mês frio de Janeiro
Lembro-me que me disseste que o meu corpo tremia
E eu, eu queria ser forte, respondi que tinha frio
Falei-te do vento norte
Não, não me digas adeus
Quem sabe, talvez um dia… como eu tremia, meu Deus
Amei como nunca amei
Fui louco, não sei, talvez
Mas por pouco, por muito pouco eu voltaria a ser louco
Amar-te-ia outra vez]


04/07/09

Tourada




Nun amporta sol ó selombra
Camarotes ó barreiras
Toureamos ombro a ombro las fieras
Naide mos lhieba al anganho
Toureamos mano a mano
Solo mos puoden causar danho, speras

Éntran cascabeles, chocas i capotes
I mantilhas pretas
Éntran spadas, cuornos i derrotes
I alguns poetas
Éntran brabos, crabos i dichotes
Porque todo l mais son tretas

Éntran bacas depuis de ls forcados
Que nun pégan nada
Sónan brabos i olés de ls nabos
Que nun págan nada
I solo quédan ls peones de brega
Que la profisson nun pega

Cun bandarilhas de sperança
Scamugimos la fiera
Stamos na praça de la Primabera
Nós bamos a pegar l mundo
Puls cuornos de la zgrácia
I fazermos de la tristeza grácia

Éntran bielhas, boubas i turistas
Éntran scursones
Éntran benefícios i cronistas
Éntran aldrabones
Éntran marialbas i coristas
Éntran galifones de crista

Éntran cabalheiros a la garupa
De l sou heiroísmo
Entra aqueilha música maluca
De l passodoblismo
Entra la aficionada i la caduca
Mais l snobismo i cismo

Éntran ampresários moralistas
Éntran frustraçones
Éntran antiquários i fadistas
I cuntradiçones
I entra muito dolar, muita giente
Que dá lucro als milhones

I diç l anteligente que acabórun las cançones

Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala... la la...

Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala...

Ary de l Santos



[An pertués:

Tourada

Não importa sol ou sombra
Camarotes ou barreiras
Toureamos ombro a ombro as feras
Ninguém nos leva ao engano
Toureamos mano a mano
Só nos podem causar dano, esperas

Entram guizos, chocas e capotes
E mantilhas pretas
Entram espadas, chifres e derrotes
E alguns poetas
Entram bravos, cravos e dichotes
Porque tudo mais são tretas

Entram vacas depois dos forcados
Que não pegam nada
Soam bravos e olés dos nabos
Que não pagam nada
E só ficam os peões de brega
Cuja profissão não pega

Com bandarilhas de esperança
Afugentamos a fera
Estamos na praça da Primavera
Nós vamos pegar o mundo
Pelos cornos da desgraça
E fazermos da tristeza graça

Entram velhas, doidas e turistas
Entram excursões
Entram benefícios e cronistas
Entram aldrabões
Entram marialvas e coristas
Entram galifões de crista

Entram cavaleiros à garupa
Do seu heroísmo
Entra aquela música maluca
Do passodoblismo
Entra a aficcionada e a caduca
Mais o snobismo e cismo

Entram empresários moralistas
Entram frustrações
Entram antiquários e fadistas
E contradições
E entra muito dólar, muita gente
Que dá lucro aos milhões

E diz o inteligente que acabaram as canções

Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala... la la...

Lalalala lala lala lala... lalala lala...
Lalalala lala lala lala... lalala lala...

Ary dos Santos]



31/05/09

Gueiteiros Lenga Lenga cun purmeiro disco


Ambora salida ne l Jornal de Notícias

Ls Lenga Lenga, grupo de gueiteiros de Sendin, ténen na forja l sou purmeiro trabalho de oureginales. La apersentaçon pública stá agendada para l ampeço de l próssimo més de Agosto. L nuobo CD dá pul nome de "L Teçtemunho" i quier eilebar l cuntributo de bielhos gueiteiros de l praino mirandés i dar a coincer nuobos talentos.

" L oubjetibo passa por ampulsionar todo l que ten a ber cun las raízes culturales de la tierra de miranda, adonde praticamente todo stá squecido a este nible. Deste modo bamos dibulgando un pouco de la nuossa música i coreografies", dixo Telmo Ramos, un de l nembros de la formaçon.

L disco ten 14 temas adonde la gaita de fuolhes i fraita pastoril de trés buracos son ls strumientos base pa dar outra atençon a las cantigas de belar
, cantigas de zafio ó de segada. Mas an todas estas cumposiçones ls Lenga Lenga fazírun ls sous arranjos.

Segundo ls musiqueiros que cumpónen l grupo, " l porcesso de grabaçon fui bastante eisigente i cumplexo".

La banda de gueiteiros quiso cun este trabalho houmenagear dous de l mais carismáticos gueiteiros de la Tierra de Miranda: José Maria Fernandes e Ângelo Arribas.

"L Teçtemunho" cuntará cun ua eidiçon de mil eisemplares, pretendendo-se que l disco seia mercado tamien ne l norte de Spanha, pulas semelhanças lenguísticas.

Alguns de l temas de l álbun cóntan cula persença de moços i talentosos musiqueiros mirandeses cumo Vanessa Martins i Ângela Topa, artistas que amprestórun boç i biolino a nuobas músicas.

Ls Lenga Lenga son formados por quatros eilemientos, sendo dous deilhes çcendentes de dues de las mais amportantes famílias de gueiteiros i custrutores de gaitas de fuolhes de l praino mirandés.

29/05/09

Manual de l Carambelo



Se bás atrás de mi, se ampeças a arder
se me miras, juro que se me amas
asseguro trés mil chamas

I se ne l mirar yá se albantou un bloco de carambelo
i las palabras yá se anrédan ne l nobielho
abro l manual de l carambelo

Ye caliente i friu l deseio se te beio

Dá-me un mirar, ua seinha
ua frase que acace
pa te ber derretir
que you saba guardar grabar i anotar pa te tener.
para te ber derretir!

You gustaba desta beç
de te scuitar an Mirandés i daprendé-lo

leio l manual de l carambelo.

Quando passas i nun querendo me scachas
géstio einox sien apelo
sigo l manual de l carambelo.

Ye caliente i friu l deseio se te beio

Falas tan cun assento i puntuaçon
percuro nuobo acuordo bou screbé-lo
leio l manual de l carambelo.

You perciso de percurar
de te tener i solo sentir de nuobo ua ligaçon
leio l manual de l carambelo.

Ye caliente i friu l deseio se te beio

[Despe e Siga, Manual do Gelo]

Se me segues, se te inflamas
se me olhas, juro que se me amas
asseguro trés mil chamas

E se no olhar já se ergue um iceberg
e as palavras já se enrolam no novelo
abro o manual do gelo

É quente e frio o desejo se te vejo

Dá-me uma olhar, uma senha
uma frase que apanhe
para te ver derreter
que eu sabia guardar gravar e anotar pra te ter.
para te ver derreter!

Eu gostava desta vez
de te ouvir em mirandês e aprende-lo
leio o manual do gelo.

Quando passas e não querendo me devassas
gesto inox sem apelo
sigo o manual do gelo.

É quente e frio o desejo se te vejo!

Falas tão com acento e pontuação
procuro novo acordo vou escrevê-lo
leio o manual do gelo

Eu preciso de buscar
de te ter e só sentir de novo um elo
leio o manual do gelo

É quente e frio o desejo se te vejo!



19/04/09

Sin eira nin beira



Cumo yá assinalei eiqui no blogue, astanho ls Xutos & Cuntapies fazírun 30 anhos. Hai pouco tiempo, fazírun l salimiento dun nuobo álbun, que se tornou nun sucesso eimediato. Cun algua surpresa de l própio grupo, la música «Sin Eira nin Beira» streformou-se nun hino contra la política de l goberno. Para Zé Pedro, la música ye contra la política an giral i nó contra algun partido an particular. Assi i todo, l própio admitiu que la spresson "senhor angenheiro" fui anspirada an Jesé Socras. Sinceramente, parece-me que hoije an die, ye forçado relacionar l termo "angenheiro"cun Jesé Socras, mas esso sou you, que passo la bida a fazer campanhas negras cuntra l prumeiro menistro.
La moda queda muito acá de muitas outras de ls Xutos & Cuntapies. Assi i todo achei que balie la pena traduzi-l para mirandés.


Sin eira nin beira

Anda todo de l abiesso
Nesta ruga que atrabesso
Dan melhones a quien ls ten
Als outros un passou-bien

Nun cunsigno antender
Quien ye que mos quier tramar
Anganhar
Çpedir
I inda se quédan a rir

You quiero acraditar
Que esta merda bai a demudar
I spero benir a tener
Ua bida bien melhor

Mas se you nada fazir
Esto nunca bai a demudar
Cunseguir
Ancuntrar
Mais fuorça para lhuitar...

(Refran)
Senhor angenheiro
Dai-me un pouco de atençon
Hai dieç anhos que stou preso
Hai trinta que sou lhadron
Nun tengo eira nin beira
Mas inda cunsigo ber
Quien anda na roubalheira
I quien me anda a quemer

Ye defícele ser hounesto
Ye defícele de angolhir
Quien nun ten nada bai preso
Quien ten muito queda a rir

Inda spero ber alguien
Assumir que yá andou
A roubar
A anganhar
l pobo que acraditou

Cunseguir ancuntrar mais fuorça para lhuitar
Mais fuorça para lhuitar
Cunseguir ancuntrar mais fuorça para lhuitar
Mais fuorça para lhuitar...

(Refran)
Senhor angenheiro
Dai-me un pouco de atençon
Hai dieç anhos que stou preso
Hai trinta que sou lhadron
Nun tengo eira nin beira
Mas inda cunsigno ber
Quien anda na roubalheira
I quien me anda a foder

Hai dieç anhos que stou preso
Hai trinta que sou lhadron
Mas you sou un home hounesto
Solo arrei na porfisson

[An pertués:

Sem eira nem beira

Anda tudo do avesso
Nesta rua que atravesso
Dão milhões a quem os tem
Aos outros um passou - bem

Não consigo perceber
Quem é que nos quer tramar
Enganar
Despedir
E ainda se ficam a rir

Eu quero acreditar
Que esta merda vai mudar
E espero vir a ter
Uma vida bem melhor

Mas se eu nada fizer
Isto nunca vai mudar
Conseguir
Encontrar
Mais força para lutar...

(Refrão)
Senhor engenheiro
Dê-me um pouco de atenção
Há dez anos que estou preso
Há trinta que sou ladrão
Não tenho eira nem beira
Mas ainda consigo ver
Quem anda na roubalheira
E quem me anda a comer

É difícil ser honesto
É difícil de engolir
Quem não tem nada vai preso
Quem tem muito fica a rir

Ainda espero ver alguém
Assumir que já andou
A roubar
A enganar
o povo que acreditou

Conseguir encontrar mais força para lutar
Mais força para lutar
Conseguir encontrar mais força para lutar
Mais força para lutar...

(Refrão)
Senhor engenheiro
Dê-me um pouco de atenção
Há dez anos que estou preso
Há trinta que sou ladrão
Não tenho eira nem beira
Mas ainda consigo ver
Quem anda na roubalheira
E quem me anda a foder

Há dez anos que estou preso
Há trinta que sou ladrão
Mas eu sou um homem honesto
Só errei na profissão]