Mostrar mensagens com a etiqueta eiducaçon. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta eiducaçon. Mostrar todas as mensagens

08/02/12

Scuola i relegion

La « cuncordata » antre Pertual i la « Santa Sé » fui assinada a 7 de maio de 1940, aprobada pula Assemblé Nacional ne l die 27 i ratificada a 1 de Junho.



Ls jornales de las scuolas (que gostei de ler) que Amadeu puso aqui an linha lhémbram-me muitos que se fázen tamien aqui an França mas cun ua defrença segnificatiba. Nunca serie possible ancuntrar ne ls jornales de las scuolas francesas tamien públicas ua anformaçon cumo esta por eisemplo que aparece na pág. 6 de L Pauliteiro : « Celebrou-se, no passado dia …, no átrio da escola …, uma eucaristia em memória do saudoso professor … », ou refréncias de caráter religioso cumo ye l caso, que quérgamos ou nó, cul própio títalo desse outro jornal antitulado L cartolica que remete eimediatamiente para l'eimaige dessa pequeinha personaige lendária de la stória de Miranda de l Douro mas neste caso i ye esso que ye amportante dezir : de la stória eimaginária, de las crenças dun pobo i de las sues gientes, de las sues lendas i antre eilhas la desse nino que uns quejírun i talbeç inda quérgan alguns cuntinar a eidentificar cumo sendo l própio nino Jasus… un nino Jasus bestido assi i todo cun roupa de nino rico i de la nobreza de l seclo XVIII (i nó cumo un pobre qualquiera, çcalço i cun ua simpres roupica, cumo inda habie muitos, de l Norte al Sul de l paíç, até pul menos ls anhos setenta de l seclo atrasado !) i traiendo na cabeça... ua cartolica : esse chapéu que usában, se pensarmos bien, ls grandes capitalistas i altos senhores de la burguesie (de l mundo de la finança, por eisemplo) ne l século XIX (Quien dirie ?!) mas un chapéu que hoije yá quaije naide usa talbeç para nun parecer redículo… a nun ser talbeç ne l die de carnabal! Múdan las modas afinal… i probablemente tamien las mentalidades?



Mas l mais amportante que you bos querie dezir ye que por ua rezon eissencial nunca serie possible ancuntrar ne ls jornales de las scuolas públicas francesas (que son la maiorie i que até agora ténen siempre zampenhado un papel fundamental de progresso i de eilebador social) refréncias de caráter religioso cumo essas dues por eisemplo que ancuntremos (anque aparentemiente sien malas antençones) nesses dous jornales de las scuolas de l agrupamiento de Miranda de l Douro : ningua eigreija ou cunfisson seia eilha qual fur, seita inda menos !, neste paíç que mos acolhiu i onde inda muitos de nós bibimos (la França), ten l dreito d’antrar ou de passar la puorta até dua scuola pública para fazer qualquiera tipo de propaganda ou marcar ua presença mais ou menos oustentatória. I nun sou you, podeis tener la certeza (cumo antiga aluna zde la pre-primária, i hoije cumo porsora, de l ansino público francés hai yá finalmente un bun par d’anhos), que me bou a queixar, antes pul cuntrairo, porque sei cumo la grande maiorie (inda bien !) que se assi nun fusse, nun haberie paç social, na realidade, neste paíç adonde nun hai solo católicos mas tamien muitos protestantes, muçulmanos, judius, budistas, animistas… i afinal tamien ateus!

I para quien nun sabe, la lei de Separaçon de l’Eigreija i de l Stado tamien eisiste an Pertual, zde l 20 de Abril de 1911 eisatamiente… mas ua lei que acabou uns anhos mais tarde por ser puosta an causa : pul regime salazarista, quien ye que inda nun l sabie ?! … Até hoje ?

N.B. Yá mais dua beç tube que prestar, you tamien, houmenaige (por bezes de maneira póstuma !) a ua pessona ou a ua personalidade. Neste caso, ye l diretor de la scuola ou até ls própios porsores (sob la respunsabilidade de l diretor, de l cunseilho de scuolha ou até de l menistro ou de l persidente de la república) que pieden (por bezes depuis de léren ou fazéren un çcurso) un minuto de siléncio an memória de la ou de las pessonas a quien se stá a prestar houmenaige. I pronto ! Ye la fuorça i la sinceridade de ls sentimientos que cúntan nesses momentos; i nada de permitir - porque ye esso que se passa tamien anfeliçmente, hai que dezir la berdade - a ua ou outra cunfesson relegiosa de s’aprobeitar, dentro de l spácio público i laico que debe de representar ua scuola lhibre i andependiente de qualquiera eidiologie, de las zgrácias deste mundo i de la cundiçon houmana que ye la nuossa (nó, naide ye eiterno !) para eisercer ua anfluéncia que yá ne l passado, i muitas bezes até, mostrou tamien ls seus lhemites… anfeliçmente !

12/10/11

La Bisita


Este bídeo yá ten algun tiempo, mas hoije boltei a cruzar-me cun el na anternete i resolbi colocá-lo tamien eiqui. Trata-se de ua bisita de l Ministro de la Eiducaçon, Nuno Crato, a ua scuola da Anadia. 





Ls cumentairos ne l youtube dibiden-se, porque ye defícele saber se ye mais anteligente la criança que diç que Socras ye un mintiroso ó aqueilha que, apesar de todo, sabe que cun Nuno Crato na eiducaçon, l paiç nun bai a lhado nanhun. 

Las oupeniones debiden-se i inda bien que assí ye. Mas deixemos esso. Nun ye sobre essa bisita que you quiero falar. Ye sobre outra, que hai quien diga que acunteciu na Anadia, mas hai quien diga que acunteciu noutros lhados. Ua beç que nun hai bídeos, bamos a ber se sou capaç de bos cuontar l que se passou.

Nuno Crato foi a ua scuola i mal antrou na sala, ua criança curriu para el, mui feliç i dixe-le: 

- Senhor ministro, la mie gata tube cinco gaticos i son todos apoiantes de l gobierno. 

L menistro quedou tan cuntento que telfonou lhougo a Passos Coelho a cuontar l sucedido. Radiante, Passos Coelho, dixe que querie coincer essa criança i Nuno Crato tratou lhougo de agendar outra bisita. 

Quinze dies apuis, alhá stában dambos ls dous, na mesma scuola, na mesma sala, i la mesma criança birou-se pa Passos Coelho i dixe: 

- Senhor purmeiro ministro, la mie gata tube cinco gaticos i ningun gusta de l gobierno. 

Siléncio sepulcral na sala. Finalmente, Nuno Crato, inda medio sien jeito, tomou la palabra: 

- Mas hai quinze dies, tu dexiste que ls gatinhos apoiabam o governo. 

La criança respundiu lhougo: 

- I apoiaban, senhor ministro, apoiaban. Mas agora yá ténen ls oulhos abiertos.

11/09/08

Ls chombos deminuírun



L anho letibo passado l númaro de reprobaçones an Pertual deminuiu, praticamiente an todos ls nibles de ansino. Quando li la noticia, solo cunsegui que dira la risa. Esto ye cumo ua telenobela: ye prebisible i pouco credible, mas inda cunsigue cumbencir a muita giente.
Assi sin mais, serie ua buona notícia, nun soubíssemos nós que esta baixa ben dua abaixar de la eisigéncia. Bonda lhembrarmos-mos, por eisemplo, daqueilho que acunteciu ne ls eisames nacionales de Matemática an que ls alunos más sforçados bírun ls «baldas» tener la mesma nota.
Lhembra-se-me dua anterbista que Maria de Lurdes Rodrigues dou hai alguns anhos i an que diç tener quedado chocada cun las statísticas de ls resultados scolares que coinciu ne l sou gabinete. Por eiqui, se bei todo. Para eilha, l problema ye statístico. Se hai muitos chombos, passa-se to la giente. Se hai poucos diplomados, dan-se diplomas. Dar diplomas ye fácele. Resolber berdadeiramiente l problema de l ansucesso scolar ye defícel i nun se chega alhá a pensar an statísticas. Mas, se l própio Socras ten un diploma algo dubidoso, porquei haberie de defender la eisigéncia nas daprendizaiges de ls outros pertueses?
Se aqueilha giente quejisse melhorar ls resultados yá haberie deminuído la grandura de las turmas, dado a las scuolas melhores cundiçones de trabalho, criado macanismos para premiar ls alunos cun melhores resultados, rebisto ls porgramas i oumentado ls nibles de eisigéncia. Esto, para dar solo alguns eisemplos. La antençon ye outra: fazer de cuonta que ls resultados melhorórun, para ganhar eleiçones.
Para acabar, deixo-bos ua redaçon dun aluno de l nono anho, que recebi hai pouco por mail. Nun stá an mirandés, mas tamien nun stá an pertués. Nun sei mui bien que lhéngua ye aqueilha. Cun algun sfuorço, cunsigue-se antender.

Eu axo q os alunos n devem d xumbar qd n vam á escola. Pq o aluno tb tem direitos e se n vai á escola latrá os seus motivos pq isto tb é perciso ver q á razões qd um aluno não vai á escola.
primeiros a peçoa n se sente motivada pq axa q a escola e a iducação estam uma beca sobre alurizadas. Valáver, o q é q intereça a um bacano se o quelima de trásosmontes é munto montanhoso? ou se a ecuação é exdruxula ou alcalina? ou cuantas estrofes tem um cuadrado? ou se um angulo é paleolitico ou espongiforme? Hã?
E ópois os setores ainda xutam preguntas parvas tipo cuantos cantos tem 'os lesiades', q é um livro xato e q n foi escrevido c/ palavras normais mas q no aspequeto é como outro qq e só pode ter 4 cantos comós outros, daaaah.

Ás veses o pipol ainda tenta tar cos abanos em on, mas os bitaites dos profes até dam gomitos e a malta re-sentesse, outro dia um arrotou q os jovens n tem abitos de leitura e q a malta n sabemos ler nem escrever e a sorte do gimbras foi q ele h-xoce bué da rapido e só o 'garra de lin-chao' é q conceguiu assertar lhe com um sapato. Atão agora aviamos de ler tudo qt é livro desde o Camóes até á idade média e por aí fora, qués ver???

O pipol tem é q aprender cenas q intressam como na minha escola q á um curço de otelaria e a malta aprendemos a faser lã pereias e ovos mois e piças de xicolate q são assim tipo as pecialidades da rejião e ópois pudemos ganhar um gravetame do camandro. Ah poizé. tarei a inzajerar?


Que bos parece? Achais que este rapaç passou de anho? Stou capaç de apostar que si.



18/08/08

A la pertuesa

Cumo se mide l'eiducaçon dun paiç? Ls "specialistas" úsan alguns strumientos cumo l númaro de diplomas, l númaro de retençones (nun ye politicamiente correto dezir chombos), l abandono scolar, l número de pessonas que saben ler, etc.
Son strumientos amportantes, mas nun chégan. Até porque hai pessonas que nun fúrun a la scuola i son mui eiducadas i doutorados que son uas béstias (que me çcúlpen las béstias).
Cumo se mide, anton, l'eiducaçon? Talbeç mirando pa ls cumportamientos de las pessonas.
Hoije, anquanto passeaba pula ruga, bi ua mai i ua filha (cun mais ó menos dieç anhos) a passear ua perrica. A cierta altura, la perrica ampeçou a - cumo dezir esto? - fazer las necidades ne l passeio. La criança preguntou:
- I agora, mai? Tenemos que lhimpar?
- Nó -respundiu la "adulta" - l passeio yá staba puorco.
Este eipisódio diç muito subre l passado i l feturo de l'eiducaçon - l'eiducaçon que la mai tubo i l'eiducaçon que la filha poderá benir a tener.
Haberá campo para cuontas destas ne l Anstituto Nacional de Statística?