Mostrar mensagens com a etiqueta franciscobelharino. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta franciscobelharino. Mostrar todas as mensagens

15/11/11

Salimiento de LS QUATRO EIBANGEILHOS an Lisboua - reportaige


L 12 de nobembre, la Lhibrarie Ferin, an Lisboua, abriu pula segunda beç las puortas a la lhéngua mirandesa, desta beç pa l salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an traduçon de Amadeu Ferreira. Éran arrimado a las cinco de la tarde quando l Drº Henrique Mota, repersentante de la lhibrarie, abriu la sesson ampeçando por dar las buonas benidas a las muitas pessonas que anchien la sala. Na mesa de la sesson stában l Dr. Timóteo Cavaco, L Porsor Aires Nascimento i Amadeu Ferreira.

L Dr. Timóteo Cavaco, an nome de l’eiditora, la Sociedade Bíblica, agradeciu-le a todos ls persentes i a la lhibrarie Ferin, dezindo an seguida ser ua grande honra pessonal star na persença de l outor i tradutor Dr. Amadeu Ferreira i de l apersentador Porsor Aires Nascimento: «Pa la Sociedade Bíblica ye un perbileijo mui grande star associada a esta traduçon pa la lhéngua mirandesa de tan amportante obra». Subre l apersentador, Porsor Aires Nascimento, porsor jubilado de la Faculdade de Letras de Lisboua i membro de l’ Academie de las Ciéncias de Lisboua, dixo ser ua outoridade para nos falar desta tan amportante obra yá que ye un de ls grandes studiosos de la Bíblia antre nós.

L apersentador Porsor Aires Nascimento, ampeçou por dezir que yera ua honra mui grande star a apersentar tan amportante obra, dezindo que esta yera la boç que faltaba: «Esta ye ua fiesta de la lhéngua mirandesa que agora entra na Bíblia cun ua boç rasgada apuis dun grande silenço. Quiero eiqui lhoubar l sfuorço de l Dr. Amadeu Ferreira, na traduçon de Ls Quatro Eibangeilhos, tenendo manifestado un grande zelo i cuidado nesta traduçon. Ua traduçon ye siempre ua aprossimaçon, mas ne ls testos bíblicos hai que fazer bárias aprossimaçones. Stou cierto que las gientes de Miranda sentiran ua grande proua an se reber nesta obra i ténen l dreito de reibendicar que ls testos que muito le dízen stéian tamien screbidos na sue lhéngua». Apuis, ancetibou a cuntinar l trabalho que ten benido a ser feito na lhéngua mirandesa, dezindo que biu cun muita alegrie la manisfestaçon que l nuobo Bispo de Bergáncia tubo subre l mirandés.

Segui-se l outor i tradutor Amadeu Ferreira, que dixo ser este un sfergante special pa la lhéngua mirandesa i mesmo ls que nun séian crentes, cumo ye l causo del próprio, puoden tener aprécio por Ls Quatro Eibangeilhos, sendo ampossible hoije negar que la lhéngua mirandesa seia tamien ua lhéngua de falar cun Dius, para la quejir ousar nesse sentido. Mas, lhembrou, yá houbo tiempos an que isso nu yera possible. Splicou que la traduçon fui feita antre 2002 i 2004 tenendo por assento la bersion an lhatin Biblia Sacra Iuxta Vulgatam Versionem, cunsante l’ eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1969, 1994). De la traduçon fizo ua fonda rebison antre 2004 i 2008 tenendo por apoio la Nouae Vulgatae Bibliorum Sacrorum Editione, seguindo l’eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1984, 1999), de NOVUM TESTAMENTUM Graece et Latine, dessa eidiçon habendo sacado tamien ls títalos; la Bíblia traduzida por João Ferreira Annes d’Almeida, an eidiçon de la Sociedade Bíblica. Inda ua nuoba rebison fui feita antre 2008 i 2010, agora yá solo para sacar alguas dúbedas i resolber alguns puntos formales.

Apuis falou de la bibliografie mirandesa de la Bíblia, adonde hai que retener ls nomes de Bernardo Fernandes Monteiro (seclo XIX), un mirandés de la Pruoba cun ouriges an Zenízio, de António Maria Mourinho, de Domingos Ferreira, sanmartineiro a bibir an Zenízio, anque nun se conheça la sue traduçon, i del próprio Amadeu Ferreira. Bernardo Fernandes Monteiro fizo las purmeiras traduçones an 1893/94. La sue traduçon de Ls Quatro Eibangeilhos passou por bárias manos chegando até nós ne l spólio de José Leite Vasconcelos, hai pouco ‘çcubierta’ por Amadeu Ferreira ne l Museu de Arqueologie. Dessa traduçon Manuel Ferreira Deusdado publicou alguns testos na Revista de Educação e Ensino (1894) i Trindade Coelho publicou tamien algues partes ne l jornal diário Reporter (1897), tornando-se assi un de ls grandes dibulgadores de la lhéngua mirandesa.

Antes de acabar, Amadeu Ferreira, agradeciu le a la sue familha que siempre stubo cun el nesta grande caminada, al cónego Francisco Moscoso, antigo pároco de Sendin i, por antermédio del, al antigo bispo de Bergáncia D. António Rafael, pul ancentibo que siempre le dórun, al Dr. Inocêncio Perereira que, anquanto diretor de l jornal Mensageiro de Bragança, publicou partes amportantes desta traduçon an 2002 i 2003. Deixou inda un agradecimiento special a la Sociedade Bíblica pul apoio recebido, na pessona de l sou secretairo giral, Dr, Timóteo Cavaco. A todos ls amigos persentes por mais ua beç stáren nua fiesta de la lhéngua mirandesa.

Un bien haia a la Lhibrarie Ferin por haber çponiblizado mais ua beç tan agradable spácio para ua fiesta de la lhéngua mirandesa, a La Sociedade Bíblica por eiditar Ls Quatro Eibangeilhos an mirandés, al Porsor Aires Nascimento por tan sábia apersentaçon i al outor i tradutor Amadeu Ferreira por haber traduzido para mirandés ua obra tan amportante i cun tan grande senificado pa ls mirandeses an giral.

Francisco Domingues



19/10/11

Salimiento de MENSAIGE an mirandés







Dou-se l die 14 d’ Qutubre, na Casa Fernando Pessoa, an Lisboua, l salimiento de Mensaige, an traduçon de Fracisco Niebro i publicado pula eiditora Zéfiro. Assi, arrimado a las siete de la tarde i cun la sala bien chena de pessonas, l eiditor, Alexandre Gabriel, abriu la cerimonha ampeçando por agradecer a la direçon de la Casa Fernando Pessoa por haber çponibilizado este spácio cun grande senificado cultural, pa l salimiento de Mensaige. Agradeciu de seguida al outor por mais esta publicaçon i al apersentador Fernando de Castro Branco, a quien le passou la palabra.

Fernando de Castro Branco ye mirandés, cun la lhéngua ne l oubido i na lhembáncia, ye porsor an Bergáncia i un grande poeta cun bários lhibros yá publicados. Screbiu l’Antrada de Mensaige, ende assentando la sue apersentaçon, que a seguir se resume.

«Mensaige ye l redadeiro i un de ls que ten mais sentido antre ls trabalhos de traduçon de Fracisco Niebro, cumo ye sabido pseudónimo de Amadeu Ferreira, bien coincido de las pessonas cumo l percipal timoneiro na defénsia, mantenimiento i dibulgaçon de l mirandés. L tradutor, mais ua beç, quijo cun este lhabor amostrar que nun era berdadeiro l dito subre l’ampossiblidade dun mirandés lhiterairo, i als poucos bai-lo cunseguindo cun ua ancansable atebidade de traduçon de grandes obras, de criaçon poética i de ficçon próprias, de apoio eiditorial i ancentibos bários a scritores mirandesas, ou outros que nesta lhéngua se quérgan steticamente spremir. Apuis l recoincimiento lhegal de l mirandés cumo segunda lhéngua an Pertual, apuis se haber cunseguido que eilha fura ansinada nas scuolas cumo deciplina a la scuolha de ls alunos, habie que amostrar de modo prático, quier dezir, ne l terreno de la dimenson spressiba i artística de la lhenguaige, que l mirandés nun era de maneira nanhue aqueilha lhéngua oural, ruda, lhemitada ne l bocabulairo, na sintace, na semántica, i que tenie andrento deilha posseblidades stéticas i poéticas de que até ende naide çcunfiaba, assi se apersentando de eigual para eigual ne l cuncerto global de las lhénguas an qualquiera de las sues dimensiones. Ne l fondo, anque seia ua lhéngua cun mais de mil anhos, por esse lhado ampeça agora l sou tiempo ‘épico’, algo que se dou culas grandes lhénguas de la sue familha zde, al menos, l Renascimiento. Pessoa defendie, sabastiánica i messianicamente, cun la upa de l Perjidente-Rei Sidónio Pais, un Quinto Ampério, yá nó stórico, quelonial, terrestre, mas spritual, cultural, ceblizacional, sonhador, cumo ye sabido. (…) Nesse sentido, Pessoa agarra-se a essa lhinha porfética i bisionaira i defende que s´agarre la crise - nun tiempo an que ‘tudo é disperso, nada é inteiro’, nun tiempo de ‘Pertual a antristecer’ i de ‘nubrina’-para, atrabeç de Mensaige (que al ampeço chegou a pensar ne l nome Portugal), soltar l bózio de l renacimiento, de reabrolhar cun que la obra acaba: ‘Ye la Hora’.»

Segui-se l outor que ampeçou por agradecer a la direçon de la Casa Fernando Pessoa, dezindo que yera ua honra mui grande ser naqueilha casa l salimiento de Mensaige. Agradeciu apuis a la moça Eiditora Zéfiro criada puls tamien moços Alexandre i Sofia, que ténen apostado na lhéngua mirandesa cun la publiçon de la coleçon An Mirandés de nuobos outores. Cun esta publicaçon de Mensaige, la Zéfiro publicou ne ls derradeiros três anhos 12 lhibros an mirandés. Agradeciu de seguida al poeta i amigo Fernando de Castro Branco, pula apersentaçon i antrada de Mensaige i a las muitas pessonas que anchien la sala.

Subre Mensaige l outor dixo que nun tenendo la traduçon la çficuldade de Ls Lusíadas, inda assi muitos termos fazírun cun que arreculasse muitas bezes a eilhes. Para eilhustrar essa çficuldades l outor liu l poema D. DENIÇ i agarrando apuis nas palabras marfuolhan i aplediando para çtacar essas çficuldades.

Amadeu çtacou an seguida que solo cul Renascimiento l pertués tubo la sue renobaçon ampeçando ende la sue lhiterartura. Ora l mirandés stá agora a fazer algo de aparecido. Cumo sabemos l mirandés ben de l lhionés i bieno para Pertual cun la sue fundaçon, mas fui quedando scundido nua squina i stá agora a ser chamado i a ampeçar a tener l sou campo na lhiteratura cumo segunda lhéngua de Pertual. Ancerrou la cerimonha dezindo que la denidade de las lhénguas ténen a ber cun la denidade de las pessonas que las fálan.

Un bien haia a la Casa Fernando Pessoa por haber çponiblizado tan agradable spácio pa l salimiento de Mensaige a l’Eiditora Zéfiro por cuntinar a dar bisiblidade a la lhiteratura mirandesa i a Fracisco Niebro por mais esta obra de tan grande culidade.

Francisco Domingues



08/12/10

L mirandés i la Scuola Gama Barros (Cacém) an fiesta









Apuis de l salimiento, ne l die 30 de Outubre an Sendin, de l lhibro de SãoSendin, TIEMPO DE LAS CEREIJAS, de ls lhibros agora salidos pula Eiditora Zéfiro, fui agora la beç de la Scuola Gama Barros ne l Cacém, ouganizar l salimiento de l lhibro de Adelaide Monteiro, ANTRE MONAS i SBOLÁCIOS.
L Persidente de La Scuola Gama Barros, dr. António Gouveia, ampeçou por saludar ls muitos porsores persentes, l bereador de la Eiducaçon de la Cámara de Sintra dr. Marco Almeida, l Eiditor dr. Alexandre Gabriel, l dr. Amadeu Ferreira cumo cordenador desta coleçon an Mirandés i a todas las pessonas persentes. An último agradeciu a l’outora, porsora i amiga Adelaide Monteiro, dezindo que la sue passaige pula scuola Gama Barros habie sido mui amportante i que aqueilha cuntinará a ser siempre la sue Scuola. I acrecentou: Senti ua grande eimoçon al ler este tou lhibro publicado na segunda lhéngua de Pertual. L’ouganizaçon deste salimiento de l tou lhibro nun ye mais que ua singela houmenaije que la Scuola Gama Barros, quijo prestar a la porsora i amiga que al lhargo de 27 anhos, muito le dou a esta Scuola.
Seguiu-se l bereador de l’Eiducaçon dr. Marcos Almeida, que le agradeciu al persidente de la scuola l cumbite para star persente neste eibento, a todas las pessonas persentes, al eiditor, a Amadeu Ferreira i a l’outora Adelaide Monteiro. Dixo que yera mui amportante haber sido nesta scuola l salimiento deste lhibro, yá que la porsora Adelaide tamien l’ajudou a custruir. Isto ye un sinal de que esta ye ua scuola de afetos i por sinal este lhibro de la porsora Adelaide ye publicado na lhéngua de ls sous afetos.
L eiditor dr.Alexandre Gabriel, agradeciu a todos ls persentes, a la direçon de la scuola, al bereador de l’eiducaçon, a l’outora Adelaide i an special a Amadeu Ferreira, puis sien el nada disto starie a acuntecer. Atrabeç de Amadeu stá-se a dar boç a nuobos outores. Estes cinco lhibros agora publicados todos ne l femenino, son la cuntinaçon de ls quatro purmeiros todos eilhes masculinos i, assi yá son nuobe lhibros que l’ Eiditora Zéfiro ten l gusto de publicar i outros se seguiran.
An seguida ousou de la palabra Amadeu Ferreira que fizo quaije todo l sou çcurso an mirandés. Apuis de haber agradecido a todas las pessonas de la mesa i a toda l’ assemblé, ampeçou por dezir que las lhénguas son ansinadas nas scuolas, mas cun l mirandés nun fui assi. Durante muitos anhos las scuolas dezien que l mirandés yera ua lhéngua de giente atrasada que nun sabie falar. Ora esta scuola abriu- le la puorta, pus yá ye la segunda beç que eiqui bengo a falar de mirandés.
L mirandés fui durante muito tiempo cunsidrado ua lhéngua charra, de giente eignorante i todo isto debido a un porblema de mimória. Ora ne l Reino de Lhion falaba-se l lhionés i mais pa l lhado de l mar falaba-se l galhego-pertués. La lhéngua de la corte i de las grandes scuolas cumbentuales yera l lhionés. Quaije todo l çtrito de Bergáncia yera zona de fala lhionesa. La Dª Teresa, mai de Fonso Anriqueç, decierto falarie lheonés i Fonso Anriqueç l que falarie an casa i ne ls jogos culs sous primos, decierto tamien série lhionés.
L mais de ls decumientos de ls seclos XII, XIII i XIV, relatibos a la tierra de Miranda, stan screbidos an lheonés ou an lhatin. Apuis l poder político fui-se andando pa l Sul i las pessonas fúrun-se squecendo que eili habie ua quemunidade de falantes de lhionés.
An 1609 Severin de Faria un de ls grandes bultos lhiterairos desse tiempo, fui de Ébora a Miranda, para saludar l bispo de Miranda que habie sido nomeado Arcebispo de Ébora. Quando alhá chegou apuis de arrimado a trinta dies de biaige, reparou que essa giente falaba ua outra lhégua i ne l sou diário deixa screbido que esta giente fala ua lhéngua stranha. L mirandés passou assi por muita cousa anté ls dies d’hoije.
Apuis de la mimória ben un porcesso de menorizaçon i fui perciso chegar a 1882, para un jobe studante de medicina José Leite de Vasconcelos, se antressar por essa lhéngua i publicar l Dialeto Mirandés, adonde afirmaba que an Pertual nun se falaba solo l Pertués, mas tamien se falaba Mirandés. Hoije, ciento i tal anhos apuis, eiqui stamos a falar de lhibros publicados an mirandés.
Este lhibro de Delaide, Antre Monas i Sbolácios, ye subre cousas simples mas mui amportantes. Monas son las bonecas de brincar i sbolácios son ls mobimientos que ls páixaros faién quando ampéçan a bolar. Cumo sabeis las lhénguas nun se defínen pul sou númaro de falantes, mas pula denidade de quien las fala. I ende son todas armanas, anque política i eiconomicamente l númaro seia amportante.
La poesie scribe-se porque se sinte i subre la poesie de Delaide querie dezir ua palabra special a sue mai, tie Marie Jesé, adonde Delaide bai a buer muito de l sou ser i sentir. Delaide andubo pul mundo i fui bendo muita cousa, mas nunca squeciu las sues raízes. Delaide ye ua poetisa spuntánea, antuitiba i cumo muitos scritores mirandeses tamien Delaide ye ua poetisa tardiega, mas dua grande sensiblidade. Para alhá disto Delaide ye ua mulhier moderna i esso tamien salta de ls sous poemas. Amadeu acabou a ler trés poemas de Delaide.
An último fui la beç de l’outora Delaide, que fizo la sue anterbençon tamien an mirandés i ampeçou por le agradecer a todos ls porsores persentes, als amigos, al bereador de la Cámara de Sintra, al Persidente de la Scuola por haber de nuobo abierto las puortas de la mie casa adonde stube 27 anhos i adonde deixei muitos amigos, porsores, funcionairos i alunos. An seguida agradeciu-le al Eiditor, a Amadeu i a sue mai, filhos i al sou tiu.
Stou mui feliç. Amadeu diç que you sou poetisa i scritora, mas you nun tengo proua i sei de la mie pequenheç i sien el nun starie hoije eiqui. L mirandés ye la mie lhéngua de nacença. You solo daprendi l pertués quando fui a la scuola. Apuis studei i l mirandés ampeçou a quedar para trás, mas nuca l squeci i hoije tengo muita gana de l screbir i de l dar a coincer. Cuido que se nun furmos nós ls mirandeses a fazé-lo naide l fazerá por nós. Teneremos que ser nós, ls mirandeses de la nuossa giraçon, a screbir l passado de l nuosso pobo, aquilho que mos fui trasmitido dua forma oural. Se nun furmos nós a deixar l que fúrun las cuontas i bibéncies de nuossos abós, de sous antrepassados i de nuossos pais, yá mais naide l poderá fazer. Sien essa riqueza stórica i cultural quedaremos muito mais probes i tamien l paíç quedará culturalmente muito mais probe. Por isso, manteneremos firme l perpósito de nun deixar perder aquilho que siempre fui i será nuosso.
La sesson acabou cun Delaide a dezir dous poemas an mirandés i passados an power point em pertués.
Un bien haia a la Scuola Gama Barros i a todos ls repunsables pula ourganizaçon desta fiesta pa l mirandés ne l salimiento de l lhibro de Adelaide Monteiro, Antre Monas i Sbolácios. Un bien haia special a Adelaide Monteiro, por mos haber brindado cun estes guapos poemas.

Francisco Domingues



24/09/10

L mirandés an fiesta - Die de la Lhéngua Mirandesa a 17 de Setembre




[Eiqui queda la reportaige de l die de la lhángua mirandesa, feita por Francisco Domingos, salida na Fuolha MIrandesa - Jornal Nordeste de l die 22 de Setembre]

An buona hora la Cámara de Miranda de l Douro, ourganizou ne l die 17 de Setembre l die de la Lhéngua Mirandesa, quando pássan 12 anhos subre l’apersentaçon de la perpuosta de lei na Assemblé de la República que bieno a recoincer ls dreitos de ls falantes de lhéngua mirandesa, apuis publicada cumo lei n.º 7/99, de 29 de Janeiro. Cun la ourganizaçon deste die, la Cámara quijo dezir que ye perciso dá-le ua nuoba buolta a todo l camino que ten benido a ser seguido cula nuossa lhéngua, bien assente na sue stória, que nun puode ser squecida.
Nunca Miranda de l Douro i la sue lhéngua i cultura habien stado persentes ne ls uorganos de quemunicaçon de todo l paiç de modo tan bibo i tan fuorte i nunca habie habido tanta giente ambuolta ne l mesmo sprito de perténcia a la lhéngua mirandesa i, na giral, a la sue cultura.



Receçon de buonas benidas na Cámara i palhestra subre la Lhéngua Mirandesa

Arrimado a las 11.30 horas de la manhana l Persidentede la Cámara dr. Artur Nunes, acumpanhado por Amadeu Ferreira, l mestre José Ruy i l scritor A. M. Pires Cabral, que xefiaba un grupo de l Grémio Lhiterairo de Bila Real, dou las buonas benidas a todos ls persentes que anchien l Salon Nobre de la Cámara, dezindo que apuis doze anhos este yera un die grande pa l mirandés i que ls mirandese yá muitá que merecien este die, apuis de muito trabalho ne l ansino, na lhiteratura, na música, ne l triatro i na cultura an giral, muito agradecendo la perséncia dua tan grande delegaçon de l Grémio Lhiterário de Bila Rial i de l grande scritor dr. Pires Cabral. Apuis tamien falórun Amadeu Ferreira, chamando la atençon pa l’amportança que ten l mirandês ganhar cada beç mais amigos na todo l paiç i ne l strangeiro, i l scritor A. M. Pires Cabral, dezindo que «nós olhamos para Miranda como uma arca que guarda uma cultura riquíssima e oxalá não falte aos mirandeses a coragem para ensinar e defender a língua mirandesa».
Seguiu-se ua besita a la Sé i ua cúrtia splicaçon de cidade stórica, mas l star a cubiznar nun ajudou. La manhana acabou c’ua palhestra dada por Amadeu Ferreira, an mirandés, subre l tema «Mais de mil anhos de lhéngua mirandesa», ne l ouditório munecipal, stando cun el na mesa l Persidente de la Cámara, dr. Artur Nunes i l dr. A. M. Pires Cabral. Amadeu Ferreira falou ende arrimado a ua hora subre la stória de la lhéngua mirandesa, ampeçando pula era an que Pertual se tornou andependiente, arreculando apuis até al tiempo de romanos i zoelas, passando por suebos, besigodos i árabes, i caminando puls seclos alantre até als nuossos dies, amostrando cumo la lhéngua se formou i cumo rejistiu a puntos de ser hoije, sien dúbeda, un grande património de ls mirandeses, de Pertual i de la Houmanidade.


Antrega de lhibros nas scuolas de l cunceilho, cun tarde dedicada als alunos

La tarde de l Die de la Lhéngua Mirandesa fui dedicado als alunos de las scuolas de l cunceilho, Miranda de l Douro i Sendin, puis ye ne ls mais nuobos que stá l feturo de la lhéngua mirandesa. Arrimado a las 3.30 horas de la tarde dou-se ampeço, na Scuola Secundaira de Miranda, a la sesson de antrega, a cada aluno, de l lhibro Mirandés - Stória dua Lhéngua i Dun Pobo, de José Ruy i Amadeu Ferreira, pul Persidente de la Cámara dr. Artur Nunes. Falórun tamien António Santos, persidente de l cunseilho diretibo de la scuola, i Amadeu Ferreira pa ls muitos alunos persentes na sala dezindo que l mirandés tenie l sou feturo na mano deilhes. A seguir, l mestre de la banda zenhada José Ruy splicou ls çfrentes passos para chegar al trabalho que staba ne l lhibro, la ambestigaçon que fizo a la par de Amadeu Ferreira i l modo cumo se zambolbien ls zenhicos. Segui-se apuis un de ls momientos altos desta cerimonha ou seia la antrega de ls lhibros pul Persidente de la Cámara i pul bereador dr. Ilídio Rodrigues, seguindo-se la dedicatória de ls outores José Ruy i Amadeu Ferreira. Lhougo apuis, dou-se la mesma cerimonha na Scuola de Sendin.

La apersentaçon oufecial de Ls Lusíadas an mirandés

Arrimado a las 9.30h de la nuite, tubo lhugar la sesson solene de l die de la lhéngua mirandesa, ne l ouditoiro munecipal, adonde nun se coubo, tanta era la giente. Amadeu Ferreira abriu la sesson cun la declamaçon de l poema de Fracisco Niebro Ua Lhéngua Cunfessa-se, talbeç Pormessa, quaije Jura, que deixou la assemblé agarrada a las cadeiras cula sue fuorça, de tal modo que nien l resfuolgo s’oubie. Grande antrada para ua nuite bien rica an acontecimientos.
Toda la sesson fui apersentada de modo mui animado por Carlos Ferreira, an mirandés, i por Sónia Alves, an pertués, las dues lhénguas de ls mirandeses. La nuite cuntinou mui bien cun ua grande atuaçon de l Grupo Coral de ninos de las scuolas de Miranda, derigido por Paulo Meirinhos, que cantórun bárias modas mirandesas, stando todos eilhes de parabienes i tamien ls pais de ls ninos.
Seguiu-se l salimiento de Ls Lusíadas, traduzidos para mirandés por Fracisco Niebro. Nesse salimiento falórun l eiditor dr. António Batista Lopes, de la Editora Âncora, l porsor doutor Ernesto Rodrigues, de la Faculdade de Lhetras de la Ounibersidade de Lisboua, natural de Torre de D. Chama, que fizo ua análze de la traduçon i falou de ls sous tiempos de Bergáncia cun muitos mirandeses que eilhi stában persentes, antre eilhes Amadeu Ferreira, Júlio Meirinhos, Alcides Meirinhos, António Neto i l saudoso Domingos Neto. Lhembrou a José Leite Vasconcelos i al Padre António Mourinho cumo grandes oubreiros de de la lhéngua mirandesa, acabando a dezir que l Pertués tubo l sou arranque an 1572, preguntando “será que l Mirandés bai a tener l sou grande arranque cun la publicaçon de Ls Lusíadas?” Apuis falou l tradutor, Fracisco Niebro (Amadeu Ferreira), que a todos agradeciu, an special al persidente de la Cámara, falando subre l camino que seguiu pa la traduçon de la obra i de l sou senificado pa la lhéngua mirandesa. Cerrou esta parte l Persidente de la Cámara que a todos agradeciu, an special als amigos de l mirandés que benírun de Lisboa i doutros lhugares çtantes d’aperpósito para dezir persente neste die tan amportante pa la lhéngua mirandesa.



Houmenaige als fundadores de l mirandés moderno

La nuite cuntinou cun Duarte Martins a apersentar la cuonta “Miranda”, screbida pul Padre Zé Fernandes, de Cicuiro, traduzida por Alcides Meirinhos i pulicada ne l lhibro ‘’La Mona L Maio’’, salido na Âncora Editora, na 2010, cun zeinhos de Ana Afonso.
Apuis fui la beç de l Persidente de la Cámara dr. Artur Nunes fazer l sou çcurso, an mirandês, l que le eisigiu un grande sfuorço puis nun ye falante de la lhéngua. Falou de l senificado deste die i de ls muitos oubreiros que premitírun que todo se tubira dado para chegarmos a este die, fazendo ua síntese de la stória de la lhéngua i de la muita giente que por eilha fizo cousas amportantes, an termos de ambestigaçon, an termos de ansino i an termos políticos i sociales. Por todo l sou trabalho i cumo repersentantes de muita outra giente, atrebuiu la Medalha de Honra de la Cidade de Miranda de l Douro, a três pessonas que stubírun na ourige i son ls repersentantes mássimos de todo aquel trabalho: la doutora Manuela Barros Ferreira, ambestigadora ounibersitária i cordenadora científica de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Miarndesa, l dr. Domingos Raposo, purmeiro porsor de mirandês i cordenador de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa, i l dr Júlio Meirinhos, pul sou trabalho rebolucionário anquanto Persidente de la Cámara i al apersentar na Assemblé de la República l porjeto de lei de reoincimiento de la lhéngua mirandesa. Apuis falou cada un de ls galardonados, agradecendo i lhembrando l que fui feito i dezindo ls nomes de muita de la giente que cun eilhes trabalhou i que bénen subretodo na Cumbençon Ourtográfica, cumo Ivo de Castro, Rita Marquilhas, Cristina Martins, António Maria Mourinho, Moisés Pires, António Bárbolo Alves, Marcolino Fernandes, José Augusto i Valdemar Fernandes.


La Fundaçon de Lhéngua i Cultura Mirandesas

Apuis de Emílio Martins, l dr. Caçcárria, a todos haber anchido de risadas culas sues lhonas, falou outra beç l Persidente de la Cámara subre l feturo de la Lhéngua Mirandesa, dezindo que se bolbie ua nuoba fuolha na stória de la lhéngua i que la Cámara habie decidido cuntratar l dr. Alfredo Cameirão, cumo técnico de la Cámara, para assegurar que la lhéngua stubira persente an todo l sou trabalho. Por fin, anunciou la Comisson Anstaladora pa la criaçon de la Fundaçon de la Lhéngua i la Cultura Mirandesas que será custituída puls seguintes nomes: Artur Nunes, Alfredo Cameirão, Amadeu Ferreira, Carlos Ferreira, Domingos Raposo, Duarte Martins, Júlio Meirinhos, Mário Correia i Paulo Meirinhos. La Cámara dará las anstalaçones pa la sede i assegurará todo l sou funcionamento i quier que deiqui a un anho steia l l trabalho cuncluído i que neilha béngan a partecipar ls menistérios de la Culrura i de la Eiducaçon, yá que l Stado ten que assumir las sues repunsablidades an relaçon a la lhéngua mirandesa, assi cumo grandes ampresas que trabálhan ne l cunceilho de Miranda cumo la EDP i la REN.
La nuite yá iba alta, mas naide arredaba pie, yá que inda staba para benir ua de las atraçones de la nuite, ls Galandun Galundaina que, cun la grande música mirandesa, cerrórun modo brilhante ua nuite tan memorable que nunca le salirá de la mimória als que tubírun l perbileijo de neilha partecipar.


Francisco Domingues

26/08/10

3º Ancuontro de Blogueiros de l Praino Mirandés

[Reportaige salida ne l Jornal Nordeste de 24 de agosto de 2010]
L 21 de Agosto de 2010, ajuntórun-se na Senhora de l Rosairo arrimado a quarenta pessonas sendo l mais deilhas blogueiros de l Praino Mirandés. L 1º ancuontro, einiciatiba de Alcides Meirinhos, habie sido ne l Naso i l 2º fui na Trindade, an Fuonte Aldé.



Receçon i passeio por San Pedro de la Silba

Cumo treminado, arrimado a las 10 de la manhana las pessonas ampeçórun a chegar a San Pedro de la Silba, aguardando na Associaçon anquanto tomáben un cafezico ou l que le daba la gana. Apuis de yá haber un pequeinho juntouro, l Persidente de la junta de freguesie dou las bounas benidas i agradeciu-le als mardomingos – Alfredo Cameirão e Francisco Domingues - por habéren scolhido San Pedro de la Silba i an special la Senhora de l Rosairo, para realizar tan amportante eibento pa la Lhéngua Mirandesa. Çtacou l’amportança destes ancuontros pa las tierras pequeinhas i, por isso, acrecentou yera ua honra recebir na sue tierra pessonas tan amportantes pa la Lhéngua Mirandesa.
Apuis, Alfredo Cameirão, l mardomo natural de San Pedro, fizo ua besita guiada pulas rues de l lhugar, aporbeitando para chamar l’atençon pa las cousas mais anteressantes, fúran casas, stórias de famílias, ls chamadeiros de las rues tamien an mirandés, la besita a l’eigreija de que todos gustórun, mui lhimpa i amanhada, apreciando an special las pinturas ne l teto porriba l altar-mor, l mui guapo i antigo altar de Santa Lhuzie i tamien l’eimaige de Santo Adrian, benida de la capielha de l mesmo nome, que quedaba ne l termo acerca las minas, i que se sbarrulhou yá un bun par de anhos.



La Senhora de l Rosairo i l ritual de ls cuornos de San Marcos

Apuis la besita pulas rues de San Pedro, fizo-se la caminada pa l Santuairo pmino anque cheno de polareda que ls altemobles lhebantában. Era arrimado a meidie i yá l recinto staba cheno de blogueiros, muitos benidos pul camino que ben de Caçareilhos. Puli staba l tiu Tomé desta tierra i outras pessonas antigas que inda se lhembrában bien de las guerras que na fiesta de la Senhora de l Rosairo se fazien antre la giente de San Pedro i la giente de Caçareilhos, puis cada tierra achaba que l santuairo le habie de pertencer.
An purmeiro habie que sastifazer la curjidade que lhougo quedou bien acesa an todos quando bírun l’eimaige de l San Marcos, cun sous cuornos, a relhuizir ne l cabanhal fuora l’eigreija i apegado a eilha. Mais ua beç, fui Alfredo Cameiron quien splicou la lhienda de ls cuornos de l San Marcos, que diç que ls tius que nun díran uns beisos ne ls cornicos de l Santo serien candidatos a un die qualquiera le nacéren a eilhes. I assi se passou al ritual, cheno de risadas, de l mais de ls tius a persentes a saltar pa l puial adonde staba l’ eimage i botórun-se a dar beisos ne ls cuornos de San Marcos, que habien de ser beisos nones para la cousa dar cierto.
Apuis segui-se la besita a todas las anstalaçones andrento l recinto, an special a l’eigreija, cun muita admirança pula fuonte que hai ambaixo l altar. Auga, buona i fresca, ye cousa que eilhi nun falta sendo bárias las fuontes a correr cun fartura.
La formaçon atual de l Santuairo ye de l seclo XVII, mas cunta-se que benirá muito de trás, de l seclo XV, altura an que haberá sido fundado por frailes pregadores benidos de ls lhados de Bila Rial. Antre las dependéncias stá la casa de pessonas que eilhi bibien para tratar de l santuairo i bibindo de fabricar algues tierras que son de la santa.
Esta purmeira parte acabou cun l almuorço, serbido pul tiu Eizidro, de Sendin, an que serbiu de todo a la farta. Na fin, cada un pagou l sou i staba todo mundo an cundiçones para nuobos zafios.



La lhéngua arrecuolhe-se al spácio sagrado

La calor era muita i soubo bien apuis antrar na eigreija, adonde iba a ampeçar la parte mais antressante deste 3.º ancuontro ou seia las quemunicaçones i, an giral, las cumbersas subre l’ amportança de ls bloguers pa la lhéngua mirandesa.
Yá l anho atrasado tubimos antre nós siete moços i moças lheoneses, studiosos de lhénguas pequeinhas. Astanho stában cun nós bários cidanos de la bezina Spanha, studiosos de lhénguas pequeinhas i tamien de l mirandés. Éran eilhes Alberto, Andrés, Jorge, Miguel i Xavier, respetibamente porsores nas ounibersidades de Abeiro, Stremadura, Lheon i Madrid. Alberto, tamien stá a acabar l sou doutoramiento subre la formaçon de palabras an mirandês na ounibersidade Complutense de Madriç.
Alfredo Cameirão ampeçou por agradecer a todos la sue perséncia i sublinhou l’amportança de starmos eilhi naquel lhugar sagrado para falarmos de la lhéngua, tamien eilha ua cousa sagrada.
Xavier, porsor de galhego na ounibersidade de ansino a la çtáncia de Madriç falou subre l’amportança de ls bloguers na promoçon de las lhénguas nun statales ou lhénguas pequeinhas. Apersentou bários de ls sous blogues, cumo: l blogue ‘O Reino dos Contos’, de lhiteratura anfantil, de ls 5 als 14 anhos; l blogue ‘Tomando Folgo’, an galhego, spanhol i anglés, adonde publica microcuontas, que quieren ser ua ajuda al ansino de las lhénguas; falou inda de outros blogues an special para tirar dúbedas que le pónen ls studantes i que eilhi responde para todos.
Amadeu Ferreira falou de la grande amportança de la blogosfera pa l mirandês. Ampeçou por fazer ua stória de l modo cumo la lhéngua mirandesa fui aparecendo an sítios i blogues de la anternete, fazendo referéncia a todos ls blogues, al tiempo an que aparecírun i a las pessonas que ls criórun. Amostrou cumo fui subretodo apuis de 2007 que l mirandés s’arramou pula anternete, ende tenendo aparecido ls blogues lhiterários i cun oubjetibos specíficos. Dou special destaque al blogue froles mirandesas (
http://frolesmirandesas.blogspot.com), adonde scríben 41 pessonas, i que ten zampenhado un papel mui amportante al nible de la scrita i de la dibulgaçon de la lhéngua mirandesa. Dou inda ua special amportança a la Biquipédia i a todo l trabalho que na anternete ten benido a ser feito por Cristóvão Pires.
Leonardo Antão falou de l papel amportante de Amadeu Ferreira no ansino i na bibulgaçon de l mirandês i ne l trabalhos de la Associaçon de Lhéngua Mirandesa i na Associaçon Nial de la Boubielha.
L Persidente de la Cámara de Miranda, Artur Nunes, saludou todos ls persentes i dixo yera ua honra poder star persente nesta einiciatiba que tenie cumo oujetibo l zambolbimiento de l mirandês. Dixo que cumo Persidente de la Cãmara ten benido a trabalhar, an special cun Amadeu Ferreira, i a stablecer cuntatos para criar ua anstituiçon central que cordene todo l que diga respeito al mirandês. Falou de l antresse an trabalhar cun todos i para todos i dixo que muitas einicitibas seran anunciadas l die 17 de Setembre, adonde será tamien feito l salimiento ouficial de Ls Lusíadas, traduzidos por Fracisco Niebro. Acabou cumbidando a todos a stáren persentes nesse die i dixo sperar esse die 17 de Setembre seia l ampeço de ua nuoba era pa la Lhéngua Mirandesa ne l cunceilho de Miranda.
Francisco Domingues cerrou las cumbersas, agradecendo a la bereadora de la Cultura, Anabela Torrão, i al persidente de la Cámara, Artur Nunes, pula sue honrosa persença i que habie sido pa ls mordomos i pa las pessonas an giral ua proua mui grande tener ls prencipales repunsables de la Cámara armanados i cun la mesma gana an lhebar palantre l porjeto de zambolbimiento de l Mirandés. Apuis agradeciu-le a todos ls blogueiros la sue perséncia, an special al porsores spanholes, i inda a la quemunicaçon social persente (Porto Canal, RTP norte, RDP i Contrabando) por ajudar a dibulgar este eibento an prol de l zambolbimiento de la Lhéngua Mirandesa. Por último i acabada que staba esta parte zafiou todos ls persentes a partecipáren i adberti-se culs jogos tradicionales de l fito i de la barra.



L 4º ancuontro de blogueiros será l 20 de agosto de 2011

L 4º ancuontro de blogueiros de l Praino bai-se a dar l 20 de Agosto de 2011. L sítio de l ancuontro, para respeitar la tradiçon de ser un lhugar sagrado, será la Santa Lhuzie, an Caçareilhos, seguindo-se ua besita pula aldé. Adepuis todo mundo eirá até Angueira para almorçar i çcutir la lhéngua na blogosfera, bien a la selombra de ls choupos de la ribeira d’Angueira.

Francisco Domingues

05/05/10

Formaçon de formadores an mirandés

L’ Associaçon de Lhéngua Mirandesa, an parcerie cun l’ Associaçon Nial de la Boubielha, bai a cuntinar l curso ne l die 8 de Maio, ne l Clube Cultural i Recreatibo de l Alto de l Molino an Corroios. L ampeço desta classe ye a las trés de la tarde i bai a tener cumo porsores l nuosso yá bien coincido Porsor i Ambestigador Amadeu Ferreira i l Doutorando an formaçon de palabras an mirandés de l’ Ounibersidade Complutense de Madriç, Alberto Bautista.

Francisco Domingues

13/04/10

FORMAÇON DE FORMADORES AN MIRANDÉS

L’ Associaçon de Lhéngua Mirandesa, an parcerie cun l’ Associaçon Nial de la Boubielha, bai a cuntinar l curso ne l die 17 de Abril, ne l Clube Cultural i Recreatibo de l Alto de l Molino an Corroios. L ampeço desta classe ye a las 4 de la tarde i bai a tener cumo porsores l nuosso yá bien coincido Porsor i Ambestigador Amadeu Ferreira i l Doutorando an formaçon de palabras an mirandés de l’ Ounibersidade Complacense de Madride, Alberto Bau.

Francisco Domingues

08/03/10

Formaçon de formadores an mirandés

L’ Associaçon de Lhéngua Mirandesa, an parcerie cun l’ Associaçon Nial de la Boubielha, bai mais ua beç pormober l ansino de l mirandés an Corroios. Desta beç l ansino çtina-se a quien tenga l Curso Eilementar de Lhéngua Mirandesa, ou a quien nun l tenendo scribe sien porblemas nesta lhéngua. L curso bai a tener ua carga hourária de doze horas i será dado an três sábados de las 15.00h à las 19.00h, ne l Clube Cultural i Recreatibo de l Alto de l Molino an Corroios. L sou ampeço ye ne l die 20 de Márcio i apuis tenerá un sábado an Abril i outro an Maio.
L curso bai a tener cumo porsor l nuosso yá bien coincido Porsor i Ambestigador Amadeu Ferreira.
Ls antressados puodan fazer la sue anscriçon até l die 17 de Márcio, pa ls emails de:
amadeujf@gmail.com ou leonardo.antao@sapo.pt
Francisco Domingues

08/02/10

Ls Zenizienses an Fiesta
















Ls Zenizienses, sous decendientes i amigos a bibir an Lisboua i alredores stubírun onte die 7 de Febreiro, mais ua beç armanados ne l sprito de pertença, de ounion, de partilha i amisade a comemorar la fiesta de la Senhora de las Candeias. Este die cuntina a ser pa ls Zenizienses l retornar a las ouriges i a lhembrar l die de fiesta na aldé que siempre acontecie ne l die dous de Febreiro, adonde nun faltaba l grande lhume de cepos apanhados culs carros de bacas pul mordomo i pula mocidade que fazie l ancanto de ls garotos i calcie nuobos i bielhos. Hoije esse lhume an Zenízio cuntina a ser grande i ls cepos cuntinan a ser apanhados pul mordomo i pula mocidade, mas culs tratores.
Astanho i cumo tamien yá ben sendo habitual alguas de las pessonas, ampeçórun a chegar a l’ Eigreija Paroquial de Bal de Figueira, a las onze i trinta de la manhana para fazer l derradeiro ansaio de ls cânticos pa la missa i para cumbersar un pouco culs amigos. Apuis fúrun chegando las restrantes i al meidie, alhá stában todos para assistir a la celebraçon de la missa pul Sr. Padre i amigo António Morais natural de Bila Chana.
La missa an memória de todos ls que yá mos deixórun fui dezida an mirandés pul sr. Padre António, assi cumo las lheituras. Ls cânticos fúrun cantados an pertués i an mirandés, acompanhados a la biola por Isabel Serras i Carlos Vaqueiro. Na sue prática l sr. Padre António Morais çtacou l’ amportança de la lhéngua mirandesa que la maiorie de nós daprandiu an pequeinhos i que ye l grande elo de lhigaçon desta quemunidade que fai cun que las lheituras, l Eibangeilho i alguas cantigas séian an mirandês, cousa que nun acontece nas missas an Miranda. Isto ten un segnificado mui amportante i nun se pode deixar perder, porque ye l fermiento que fai cun que la familha Zeniziense eiqui steia reunida mais ua beç, ounida na alegrie i ne l amor de Cristo para comemorar la fiesta de la Senhora De las Candeias.
La parte spritual cuntina a ser amportante pa la maiorie de ls Zenizienses i amigos, mas cumo las pessonas son un todo, nun quedarien cumpletas se nun tubíssen an die de fiesta un buono almuorço i l cumbíbio culs amigos.
Assi, çpuis de la missa la fiesta cuntinou ne l restaurante, adonde ls Zenizienses i amigos saboreórun un buono bacalhau assado, seguido de un lhombo de cochino. Para terminar nun podien faltar ls doces, la fruita i l café. Durante l almuorço nun faltórun las cumbersas an mirandés que lhougo mos lhebórun pa l eimaginairo de la nuossa anfáncia i de la mocidade, lhembrando ls bailes i ls namoricos que quaijeque siempre acontecien nesses dies. Apuis de la sobremesa i de l café Isidro Miguel cun la sue concertina tocou uas modas animando inda mais las pessonas.
L tiempo fui passando i la hora de l’ Assemblé Giral de l Nial de la Boubielha depriessa chegou. Assi, l persidende de l’ Assemblé Valter Deusdado, apuis de saludar i agradecer a todos ls associados persentes dou einício als trabalhos, ampeçando pul purmeiro punto de l’ orde de trabalhos adonde fúrun aprobados l relatório i cuntas de l anho de 2009, apersentado pula direçon, assi cumo l parcer de l Cunselho Fiscal i tamien la porpuosta de atibidades, bien cumo l sou orçamiento pa l anho de 2010.
L’ Assemblé an seguida analisou i çcutiu ua porpuosta que tenie cumo oujetibo alterar l número de eilemientos de la direçon de l’ Associaçon de três para cinco. Esta porpuosta foi aporbada por ounamidade. La Assemblé aporbou tamien outra porpuosta cun dues abstençones i ls retantes botos faborables que muda la data de l magosto pa l segundo Deimingo de l més de Nobembre.
Cumo este anho yera anho de eileiçones pa ls çfrentes uorganos sociales, dou-se einício a la Assemblé Eileitoral, ampeçando l Persidente de l’ Assemblé Valter Deusdado, por apersentar als associados la lhista A, única lhista concorriente. Apuis l´apersentaçon seguiu-se la botaçon por scrutino secreto que tubo binte i nuobe botos a fabor i dous an branco.
Terminado l ato eileitoral, l Amigo Amadeu Ferreira, fizo l’ apersentaçon de ls quatro lhibros de Mirandés salidos ne l berano, fazendo ua referença special al lhibro de Faustinon Antão ‘’Nuobas Fábulas Mirandesas i Cuontas Sacadas de la Bida’’, falou tamien de l lhibrico ‘’Cuontas de la Dona Tierra’’ lhibro screbido por porsores i cientistas ounibersitairos, publicado pula Ounibersidade de Coimbra i traduzido para mirandés por nuobe pessonas sendo três deilhas Zenizienses.
Stá de parabienes l’ direçon de l Nial de la Boubielha, assi cumo ls outros uorganos sociales por mais este die de fiesta i tamien todos ls Zenizienses i amigos que dun ou doutro modo dórun l sou cuntributo para que la familha Zeniziense tubisse salido deiqui mais ounida, mais rica, mais solidária i cada beç mais lhiada a la lhéngua que mos biu nacer i que la maiorie de nós daprandiu cumo purmeira i la falou durante muitos anhos.
Un bien haia al Sr. Padre i amigo António Morais por mais ua beç tener stado antre nós neste die de fiesta que tamien yá ye del. À Isabel Serras pula sue çponiblidade para ansair ls cânticos i al amigo Amadeu Ferreira, que mais ua beç stubo cun nós i dou l sou cuntributo pa la dibulgaçon de l Mirandés.

Francisco Domingues

30/08/09

TORTULHAS- Cuontas deste Mundo i de l Outro

















Apuis de l salimiento de ls quatro lhibros de la nuoba coleçon an mirandés ne l die 1 d’ Agosto, ne l Festibal Antercéltico an Sendin, eiditados pula eiditora Zéfiro i apuis de l salimiento ne l die 13 an Zenízio de l lhibro de Faustino i ne l die 16 an Palaçuolo de l lhibro de Jantonho, fui agora la beç de l salimiento na sue tierra de l lhibro d’ Alfredo Cameirão. Assi, ne l die 23 d’ Agosto, pulas 18.00 horas ne l salon de la casa de l Pobo de San Pedro de la Silba, cun ourganizaçon de l’Associaçon Cultural i Recriatiba de San Pedro de la Silba i apoio de la Junta de Freguesie, tubo lhugar l salimiento de l lhibro TORTULHAS - Cuontas deste Mundo i de l Outro de Alfredo Cameirão.
Un cachico antes de las 18.00 horas las pessonas fúrun-se achegando a la casa de l pobo i a spera deilhas stában uns buonos antremoços, azeitunas i cascaboios que íban sendo saboreados por quaije todos. Cerca de la hora prebista i yá cun l salon cheno, arrimado a uitenta pessonas la sesson tubo l sou ampeço, cul persidente de la Junta de Freguesie a abrir la sesson i a agradecir la persença de tantas pessonas i a dezir que staba mui cuntente pul salimiento deste lhibro. Dixo que Alfredo staba a cuntinar un trabalho que yá benie de ls sous antepassados. Alfredo, neste lhibro relhembra las cousas i las personaiges que passórun por San Pedro i zanterrou las cuontas lhiadas a essas personaiges. Dixo que un Pobo sien Cultura era un Pobo Anon i fizo botos para que Alfredo se torne ne l Eça de Queiroç de l mirandés.

Seguiu-se la apersentaçon de l lhibro feita por Amadeu Ferreira, que dixo que este pequeinho lhibrico, era un lhibrico grande por tener andrento la giente de San Pedro, ua giente grande i la lhéngua i l pobo merécen que haba giente a screbir cumo l fai Alfredo. Alfredo ye un rapaç que queda un cachico ambergonhado quando oube estas cousas, mas isto ye la berdade i hai que l dezir. Alfredo neste lhibro fala de pessonas que yá nun stan antre nós i fai cun que essas pessonas cuntínen a bibir, yá que las pessonas solo quédan muortas quando naide fala neilhas. Esta ye ua cousa simples, mas cun muito balor, ye un patrimonho mie grande. Hoje yá se fala muito de Miranda, por bias de la sue Cultura i de la sue Lhéngua i spero que Alfredo puoda publicar muitos mais lhibros.

An seguida Alfredo, agradeciu a todos por star cun el i dixo que la reponsablidade de l lhibro nun era solo del, mas si de la familha. De l pai que yá nun stá antre nós i que hoije se stubisse eiqui tenerie muita proua. De ls abós i de la mai que fui l’ einimiga mais feroç de l mirandés, yá que cumo porsora tenie que ansinar l pertués. De la tie i ls filhos que a las bezes inda arrefúçan ls narizes al mirandés. Al porsor Amadeu, que sien el nun habie Alfredo a screbir an mirandés i muito menos l lhibro.You daprandi cun el nun curso an Sendin. L porsor Amadeu, inda que seia ua pessona cun grandes reponsablidades públicas, bai arranjando tiempo para estas cousas. Ls outros reponsables pul lhibro son las gientes de San Pedro. Las cuontas nun son mies, son de l pobo, you solo l dei ua buolta al miu modo. Sabeis que hai muitas bides i la mais amportante ye la bide que mos lhiga a la nuossa mai, mas hai outra que tamien ye mui amportante, ye la bide que mos lhiga a la nuossa tierra.
Porquei l lhibro se chama Tortulhas? Buono, ye para nun ser San Pedro. Tortulhas era l nome dun pobico que habie adonde hoije ye Fuonte Lhadroon i Cuontas deste i de l Outro Mundo. Ye de l Mundo Mirandés datrás que fala de bruxas, de raticos i de pessonas i you quedaba mie cuntente se quando las pessonas al lher l lhibrico este, fússen lhebadas a esse tiempo.
Alfredo ancerrou la sesson cumbidando todos ls persenttes a cuntinar a quemer azeitunas, antremoços, cascabois, a buer ua pinga i a mercar l lhibrico. Pa ls que quejíssen quedar anté mais tarde tenerien apuis un muordo.

Un bien haia a l’ Associaçon Cultural i Recriatiba de San Pedro de la Silba i a la Junta de Freguesie por haber ourganizado esta sesson cultural tan amportante pa la Lhéngua i Cultura Mirandesas. Al porsor Amadeu pula apersentaçon de l hibro i por todo l trabalho de cordenaçon desta nuoba coleçon. A todas las pessonas de san Pedro i amigos de Alfredo que stubírun nesta sesson i an último un bien haia special a Alfredo Cameirão por mos relhembrar gientes i stórias datrás dun modo bien adbertido.
Francisco Domingues