Mostrar mensagens com a etiqueta Portugal. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Portugal. Mostrar todas as mensagens

11/04/11

I ESTA HEIN?

.

ANHOS 50 – CUSTRUÇON DE LA BARRAIGE DE PICUOTE

.. Para podermos studar nesses arrecuados anhos 50, teniemos qu'ir a las 5h de la manhana culs trabalhadores de la barraige, nas Mercedes culs trabalhadores qu'íban pa ls trabalhos i fumos ganhando amisades i cultura politica. Sabemos bien cumo era i cumo ye, caldeamos la personalidade ne l bibir de l die la die, cun quien trabalhaba i sofrie, nun mos formamos drento dun seminairo. Quando un filme desse tiempo mos chegou a las manos, de giente que conheciemos, cun quien bibiemos i que muitas bezes mos dezíen: studai, mas nunca bos squeçades de quien trabalha,sentimos ua quelubrina i ye un cachico desse filme que bos amostramos hoije - outros se seguirán.




01/04/11

LHÉNGUA MIRANDESA

. L PRINCEPICO .. .
"L Princepico", personaige criada por Antoine de Saint-Supéry, yá fala mirandés. "L Princepico" ye l títalo de l'eidiçon nesta lhéngua, feita pula eiditora ASA, çponible nas bancas a partir de la próssima sumana. L'obra fui traduzida para mirandés por Ana Fonso (cul apoio de Demingos Raposo), que falou a la Lusa de l "zafio" de traduzir un clássico "cheno de balores" pa la sue lhéngua materna. Esta fui la purmeira traduçon para mirandés de Ana Fonso, a cumbite de l cónsul de Fráncia ne l Porto, que, an cada lugar que passa, percura lhénguas pa las quales puoda traduzir "l sou libro preferido".

05/02/11

DEBATE SOBRE A LÍNGUA MIRANDESA EM PARIS

.
MIRANDÉS
.
.
La Fundaçon Gulbenkian lebou a cabo, ne l passado die 3, un antressante debate an torno de la lhéngua mirandesa. L Mirandés ye ua lhéngua (de raíç ásturo-leonesa) falada an árias de ls cunceilhos de Miranda de l Douro i de Bumioso, por alguns miles de pessonas. Durante muitos anhos, nun tubo forma scrita, sendo un modo de spresson nas famílhias i antre cidadanos de l meio rural.
L'outor dun libro subre l tema, publicado an Fráncia, "Le Pertual bilingue", Michel Cahen, acumpanhado puls porsores José Meirinhos i Maria Benedita Basto, fizo ua apersentaçon subre las peculiaridades daqueilha que ye la segunda lhéngua oufecial de Pertual, de ls riscos que la sue subrebibéncia cuorre i de ls sfuorços que ténen sido feitos pa la promober, cumo un fator d'ourgulhosa singularidade dua micro-region. Antre outros aspetos, fui curjidoso ber sublinhado pul porsor José Meirinhos l fato de l Mirandés nunca tener sido oubjeto de "apropiaçon" política ó regionalista, situaçon mui quemun an lhénguas minoritárias.
Nun deixa de ser de çtacar qu'alguas dezenas de pessonas se téngan mobelizado, ne l final de tarde, an Paris, para se zlocáren a la Gulbenkian, para assistíren a este debate. Antre essas pessonas cuntaba-se, hai que dizir-lo, l'ambaixador de Pertual, que ye tan strasmuntano cumo l própio Mirandés.

http://duas-ou-tres.blogspot.com/2011/02/mirandes.html#ixzz1D89gqckC

03/02/11

OBSERVATÓRIO DOS LUSO-DESCENDENTES

Aude de Amorim
Ua franco-lusitana ne l Porto


La cónsul de Francia ne l Porto ye ua lusodescendiente, l que coloca la Fráncia na posiçon única de pula purmeira beç tener cumo repersentantes diplomáticos nun paíç, filhos de strangeiros qu'an tiempos acuolhiu cumo eimigrantes (ne l causo de Aude, un abó que fui mineiro na Normandia, que tubo l pai an Pertual i apuis reuniu la família, de Tondela, an Fráncia, ne ls anhos quarenta). Aude, cuja mai ye francesa, solo daprendiu a falar pertués cun 19 anhos i cunta qu'esse pormenor l'ajudou na eiboluçon dua carreira custruída antre filhos de giente de to l mundo i nun solo d'heirdeiros aristocratas. La purmeira colocaçon fui an Brasília, i ser lusofalante fui un punto a sou fabor na cumpetiçon i un trunfo que la fizo sentir-se stremamente bien acolhida nua pátria de falantes de pertués, adonde nun era questume ls diplomatas strangeiros recoincéren la lhéngua pátria.
(DIÁRIO DE NOTÍCIAS – Notícias Magazine)

30/01/11

ASSOCIAÇÃO DE LUSO-DESCENDENTES

.
L REGRESSO A PERTUAL (por Leonor Moreira. Retrato Paulo Stpranger)
.
Ye ua mirandesa que derige la Associaçon




.
ANTEGRAÇON PUL SUCESSO
..
Filha de pais de Miranda de l Douro, brilhante aluna an todas las fases de l'ansino, Emmanuelle Afonso creciu a oubir falar mirandés an casa i francés na rue. Specialista an marketing farmacéutico, fui durante l'anho sabático, que decidiu fazer an 2002, que se l metiu na sue eideia pordutiba, la buntade de que criar un Ouserbatório qu'ajudasse a dar besiblidade i coincimiento als filhos d'eimigrantes pertueses que se anstalában an Pertual - cumo eilha - era ua buona misson de bida.
An Vouziers, adonde bibiu até als 20 anhos, sforçaba-se por probar a eilha miesma (i als outros) que ser filha de pertueses nun fazie deilha ua cundanada a ser duonha de casa ó mulhier de las limpezas. Scolhiu l percurso de las Grands Écoles (bien mais eisigentes que las Ounibersidades), i antre nuobe mil candidatas çtacou-se a punto de merecer ua de las cinquenta bagas abiertas ne l curso an Lille. «Acho que zde cedo percebi - mesmo sin racionalizar - que l'antegraçon i l recoincimiento beneríen solo pul sucesso scolar», lhembra, sorrindo cula lhembrança de que l Afonso de l sou subrenome denunciaba ua ourige nó francesa que probocaba curjidade. «Quando dezie qu'era un nome pertués, alhá benie la ligaçon "ah, la mie mulhier-a-dies ye pertuesa"», splica.
Ls pais nun sentíen qualquiera apeténcia pul associatibismo que juntaba pertueses an grupos de jogar a las cartas i beilar folclore, i Emmanuelle, qu'até solo falaba francés i scuitaba mirandés an casa, temie qu'al partecipar nas danças i atuaçones jubenis acabasse por sofrir «un nibelamiento por baixo».
Fui an Brighton, an Anglaterra, durante ua bolsa Erasmus an 1992, quando até yá tenie un namorado anglés, que le surgiu l'ouportunidade dua nuoba bolsa - «na altura talbeç l porgrama nun stubisse bien ourganizado i estas cousas inda acuntecíen», sorri - i para ua anstituiçon d'ansino an Pertual. Pensaba qu'era temporairo, acabou por quedar. Fizo mestrado ne l ISEG, yá tenie stagiado na Cámara de Comércio Luso-Francesa, por essa altura yá sabie falar bien pertués, ambora cun pormenores d'ansuficiéncia que solo mais tarde percebiu.
Antrou ne l mundo de l trabalho an Pertual, fui recrutada pula L"Oréal, cuntinou la carreira na Merck, ne ls Laboratórios Azevedos, passou pa la fileira alimentar i biajou, biajou muito: «Antensamente. Durante un anho i meio chegaba a apanhar trés abiones por die, mas fui esse período que me fizo perceber que Pertual, Lisboua, era l paíç i la cidade adonde querie bibir.»
Parou culas correries, dedicou-se a porgramas de boluntariado, ampeçou a studar mirandés, i fui quando antendiu l motibo pul qual nunca cunseguira pronunciar corretamente la palabra abó. «An mirandés, diç-se abo de las calças i abo de las saias». An brebe, poderá ansinar al filho l mirandés, l pertués, l francés, l'anglés i la lenguaige que le ye mais cara de todas: la de la positebidade, d'ancontrar soluçones i nó de se deter ne ls porblemas.
(DIÁRIO DE NOTÍCIAS – Amboras Magazine)

26/12/10

LA BELHICA

.
LA BELHICA
.
Mirando la telbison, que ye l que inda me restra, solica, cun ua lagrimica al canto de l’uolho, que l cuorpo yá meio ressequido nun bota mais, beio l’ambora que passa la telbison i l miu coraçon cumo que tembra, ua rábia chorda sube-me a la cabeça. Mas aqueilhes homes i mulhieres, na flor de la eidade, cun buonos braços para trabalhar, son probes? Fui para eilhes que dei un pouquito de l que me fazie tanta falta? Eilhes tamien dórun algo para quien precisa? Se calha, nun ténen nadica para dar, mas you inda nun apanhei las azeitunas, nun me poderíen botar ua mano, ténen bun cuorpo. Nun dízen que cada un debe de ajudar cul que ten? You si que sou pobrica, sien familhia, mala i belhica. You de buona gana le daba las oulibeiras, mas aposque solo quíeren denheiro. Rais parta l denheiro! Que mundo ye este que nun bei?! Mas quien faç causo de mi?! Se tubisse papel i lapeç screbi todo esto, mas tamien nun sei screbir...

(ALBERTINA)

À tiu Almendra! Ponga esta cunta ne l cuncurso, nun ye para me dáren nada, ye solo para sabéren que l mundo ten siempre cuontas nuobas para cuntar.

23/12/10

DIE DE NATAL (cuncurso)

.

.
[Un nino de nuobe anhos soubo de l cuncurso de cuontas an mirandés i cumo gustaba de cuontas de berdade, perguntou-me se estas tamien balíen i se podie cuncorrer. Dixe-le que si i pediu-me para poner esta cuonta eiqui.]


.

..
Ricardo, nino de nuobe anhos, pegou ne l telemoble, marcou l númaro i oubiu-se ua boç:
- Stá lá?!
- Abó Jentonho?
- Sós tu Ricardo? Passa-se algo?
- Nó, era para le dezir que ten que benir a passar l Natal cun nós.
- Anton este anho tamien nun benis?
- Parece que nó.
- Bou a falar cun bó Marie a ber l que diç.
- Lhougo yá chamo outra beç.
- Até lhougo anton.
- Quien era?
- Era Ricardo para irmos a passar l Natal culhes.
- Quier dezir que nun bénen, yá fázen cumo ls outros dous! Dezir que hai ua mai para cien filhos i nun hai cien filhos para ua mai!
- Que ye que quieres mulhier, eilhes ténen la sue bida.
- Son las mulhieres, que agora solo quíeren cidade.
- Mira a ber se te calhas, dezir que nunca quieres salir de casa.
- Tu bien falas, mas you andar de carro ye ua muorte.
- Bá… Que l digo a Ricardo quando telifonar outra beç?
- A mi si me custa, mas tamien passar l Natal solicos! Pus di-le que Antonho mos benga a buscar, mas ten que mos traer a drumir a casa, que you nun me dou na cama de ls outros.
Un rato apuis toca l telemóble, era Ricardo.
- Abó, yá cumbenciu bó Marie?
- Si bamos, mas diç-le a tou pai que ten que mos traer apuis de cenar.
- Que buono, mas nun podeis ir sien me cuntar ua cuonta de Natal de las de berdade.
- Diç-le a tou pai que benga algo cedo, se nó bó Marie inda se bai a ber l ramo* i yá se nega.
Antonho bieno a buscar ls pais, cumo se speraba niebe i sabie que la mai anjoaba, éran nuobe horas i yá staba a la puorta. Tamien ls pais yá stában purparados, solo fui agarrar na berça trunchuda, ne l garrafon de bino nuobo, nas chouriças i nas tabafeias i ala para Bergáncia.
La biaige corriu bien i até tie Marie pouco anjoou.
Chegados al prédio, nun cabien todos ne l eilebador i inda porriba cul que lhebában, houbo que ir por dues bezes. Ricardo i la mai sperában-los arriba i esta lhougo ls mandou para ua salica adonde teníen un sofá i ua telbison.
- Sentem-se aí e vão vendo a televisão, o Ricardo faz-vos companhia.
- Abó, yá sabe que ten que me cuntar algua cuonta de Natal.
- Que quieres que te cunte, mal andube a scuola, inda bá que sabes mirandés, fui algo de buono que fizo tou pai, ansinar-te la nuossa lhéngua. Mira, yá ampeça a nebar, inda se me lhembra, bai a fazer anhos para Febreiro, bieno ua nebada, la niebe era tan fina, que antraba por todos ls sítios. Chamórun-le niebe buraqueira.
- Tu inda tubiste suorte, que yá tenies la casa forrada, mas na casa de miu pai inda era teilha bana, la niebe antrou i you spertei cun meio palmo de niebe anriba de las mantas.
- Si fui berdade, abó?!
- Mais que berdade, i tue bó nun era de las mais pobricas, mas houbo giente que nien mantas tenie.
.
- Inda se quéixan esses na telbison…
- Apaga-me esso, que nunca soubírun l que fui la bida.
. .
*Tradiçon de l Praino, de ouferecer un ramo de pan, rosquilhas, doces i fruitas al Nino Jasus, antes de la missa de Natal.
.
(RICARDO)






22/12/10

BUONAS FIESTAS

.

Para todas las froles mirandesas, zde Sendin, Buonas Fiestas.

(Almendra)

Que la nuossa lhéngua cuntine cada beç mais a ser un jardin, adonde las floricas deste blog créçan i déien muitos fruitos, para que nuobas froles, de muita quelor, náçan para deliciar quien mos bejita.

18/12/10

COOPERATIBA RIBADOURO

.
BINO “LHÉNGUA MIRANDESA”
.

.
Ye siempre cun muita alegrie que bemos la Coopratiba Ribadouro, de l Praino, mais coincida pula Dega de Sendin, partecipar an mais ua einiciatiba de ajuda a quien precisa i inda mais quando l faç tamien cun la nuossa lhéngua na delantreira, porque de cada garrafa ou pipico de carton, de l bino “Lhéngua Mirandesa” bendido, 0,50E son pa la Associaçon de Solidariadade Social “Ajuda de Berço”.
.

.
Ende queda la publicidade que tamien yá stá na fuolha de la Lhéngua Mirandesa, ne l Jornal Nordeste.

17/12/10

L HOIJE DÁ LA PALABRA

.
MIRNDÉS TAMIEN YE ESTO
.
L HOIJE dou la palabra als sous leitores i que bien la sáben screbir. Este ye un testo recebido ne l HOIJE. Porque ye anteressante ber cumo ls sendineses sáben screbir, ende queda la nuoba de l die d'hoije:

10/12/10

STÓRIA DE LA LHÉNGUA MIRANDESA

.

LS PUNTOS NE LS iii

.

.

Cumo porsor de l Praino, yá bou quedando farto de oubir dezir meias berdades para desse modo se eilebáren uns i poner ls outros abaixo. Se houbo alguns porsores que nun queríen saber de la lhéngua mirandesa, ou éran de fuora, ou éran de familhias que nun falában la lhéngua. Acuntece que giente que ampeçou a mirar para la lhéngua mirandesa solo hai meia dúzia d’anhos, ou quando muito ua dúzia i porque se dórun cunta de que la lhéngua tenie feturo, yá ls porsores de l Praino lhebában la lhéngua a sério i la dibulgában i promobíen pul mundo. La Associaçon de porsores de l Praino, que lhebou la lhéngua a sítios tan loinje cumo la Índia, zde 1980 que moblizórun dezenas de porsores i porsoras, que recolhírun las musicas, ls bersos, ls ditos dezideiros, ls strumientos musicales, ls questumes i tradiçones, la stória de l Praino… Cun que antençones se diç que nun deixában antrar la lhéngua na scuola? Inda l canal 2 de la RTP nun chegaba al Praino i yá alhi fumus a amostrar la nuoba scuola de l Praino i ls alunos a fazer un jornal. Yá la lhéngua daba que falar. Até Saramago eiqui bino, cumo yá bos amostremos. Este bideo amostra ua ida de la Associaçon a França. Tal cumo hoije faç cun la fuolha de Lhéngua Mirandesa de l Jornal Nordeste, tamien l bino “Lhéngua Mirandesa” staba presente, an França i na Índia. Mas parece que se quier fazer outra stória de la lhéngua.

04/12/10

FAUSTINO - GUARDADOR DE GANADOS

.

FAUSTINO – GUARDADOR DE GANADOS
.
Apuis de un die de niebe, la gilada, lhougo pula manhana, quijo ser mais que la niebe i amostrou todo l sou poder. Faustino, guardador de ganados i que ne ls últimos dies de l’Outonho andaba triste porque se teníen acabado las flores, mais triste quedou quando la mai l dixo que nun podie salir cul ganado, que quedasse mais un rato na cama. Mas nun assussegaba porque, quando se habie deitado, nebaba muito i staba cun ganas de ir a dar uas boladas culs outros garotos cumo el. Buolta para un lhado, buolta para l’outro i nada de drumir.
- Pus nun assussegas, a ber se te drumes i çcansas mais un pouco, que hai que scuolher las patatas, que ye luna agora. (dixo-le la mai)
Faustino alha fizo por se drumir, i era todo de suonhar cun froles. Nesto oube al loinje ua boç:
- Bai debrebe a ber, las árboles nun ténen froles neste tiempo, mas you mandei para ti algo que te bai a fazer bien…
Fui esto l que biu mal saliu pala rue i ua a ua fui mirando para todas las árboles que habie.
- L Praino ye marabelhoso, cumo gusto del…
.

02/12/10

.
FERNANDO PESSOA
.
Fernando Pessoa fui un de ls melhores poetas de la nuossa lhiteratura pertuesa, mas tamien tenie ls sous defeitos i las sues beidades. Sabemos bien cumo ls anteletuales se sáben poner a la punta de riba de todo. La sue bida i ls sous poemas yá fúrun studados por muita giente, tamien you l tengo studado i se ye berdade que sou un apreciador de la sue obra, nun la cunsidero cumo sendo ua nuoba bíblia.
Cumo home, fui algo anseguro, dende la sue obra ser screbida debaixo de bários nomes, tamien na sue obra usou çfrentes stilos. Puode dezir-se que esso ye ua amostra de l sou coincimiento lhiterário, de la sue eidentidade, d’acordo, mas requier-se un studo psicológico, aporfundado de la sue personalidade. El miesmo se dou cunta de la sue anseguráncia, dende criar Ricardo Reis. Mas que bale l que you penso?
.
Nun Quiero
.
Nun quiero recordar nin coincer-me.
Somos demais se miramos an quien somos.
Eignorar que bibimos
Cumpre bastante la bida.

Tanto quanto bibimos, bibe l'hora
An que bibimos, eigualmente muorta
Quando passa conosco,
Que passamos culha.

Se sabé-lo nun sirbe de sabé-lo
(Pus sin poder que bal conhecermos?)
Melhor bida ye la bida
Que dura sin medir-se.
.
Não Quero
.
Não quero recordar nem conhecer-me.
Somos demais se olhamos em quem somos.
Ignorar que vivemos
Cumpre bastante a vida.

Tanto quanto vivemos, vive a hora
Em que vivemos, igualmente morta
Quando passa connosco,
Que passamos com ela.

Se sabê-lo não serve de sabê-lo
(Pois sem poder que vale conhecermos?)
Melhor vida é a vida
Que dura sem medir-se.

(Ricardo Reis)

01/12/10

8 DE SETEMBRE DE 1981

.
DIE ANTERNACIONAL DE LA ALFABETIZAÇON
.
Fui neste die que l grupo de porsores fui a Lisboua culs sous pauliteiros i las sues danças, era la cultura mirandesa i fui na feira popular que la tie Marquinhas cuntou las cuntas an mirandés, assi cumo l porsor Almendra. Nun habie tanta comunicaçon social i tanta giente bien anstalada i cun tanto conhecimento cumo agora, mas fui l mirandés de l pobo i la cultura mirandesa que se amostrórun a melhares de pessonas, na capital, sien bergonha. L pobo nun arremedou, batiu palmas a pedir mais. Onde stában ls anteletuales? Tamien nun fazírun falta.
Mas bamos a outra cunta de tie Marquinhas:
"Nun belório, la biúda choraba muito i ua bezina fui para la cunsolar i dixo-le: - Todo son zgrácias, todo son zgrácias, a ti morriu-se-te l'home i a mi pon-me la pita fuora."

LHÉNGUA MIRANDESA

.
ASSOCIAÇON DE PORSORES
.
Fui ne l fin de ls anhos 70, que nós ls porsores de l cunceilho de Miranda, era you l coordenador cultural de l cunceilho, andependiente de las outarquies i de ls partidos, que fazimos la Associaçon de Porsores Mirandeses. La perserbaçon de la lhéngua i cultura fúrun lhougo ua prioridade, mas la stória solo ten l que l pónen alhá.
Fazimos un grupo de pauliteiros i danças mistas i ansaiábamos, an Dues Eigreijas, nua scuola bielha i sien aquecimiento. Yá un garotico, Afredo Cameiron íba cula mai als ansaios, mas l que you quiero cuntar hoije, ye algo que ben ne l seguimento de l que screbiu Tortulhas.
Fumos a Lisboua i na feira Popular, adonde andabamos a passear, bimos que faltou l grupo que iba atuar para l pobo. Ajuntamos l nuosso grupo de porsores i ala pal palco. fui un berdadeiro spetáclo, melhares de pessonas a ber dançar ls pauliteiros, las danças mistas i a falar mirandés. Si, porque tamien cuntemos alguas cuntas i anadotas an mirandés.
Fui assi la cunta de ua tie de Tortulas:
"Stában a belar un muorto i la tie, que quedou biúda i cun un garotico pequeinho, choraba que se fartaba i l garotico choraba inda mais. La mai pára derrepente de chorar i birando-se pal garotico diç:
You choro de pena, mas tu choras cula fame, tomas estas dues castanhas, bai-las robendo i calha-te..."

30/11/10

.
CUN LAS DUES MANOS
.

Foto: AP Adriano Moreira, Jorge Nunes e Amadeu Ferreira
.
Quando las pessonas sáben l que ye cultura i l que ye politica, quando las pessonas béien ls antresses de todos arriba de ls deilhes, sáben dar las manos, sáben l que ye perdonar, sáben que l’home ye un ser an zambuolbimento i stá siempre a eiboluir, ajúntan-se para fazer cousas. Fui assi que naciu la Academie de Letras de Trás-ls-Montes.

27/11/10

1170

.
HOIJE
.
Son 1170 dies, sien anterruçones, de amboras an mirandés, ne HOIJE (amboras de l Praino, tols dies an mirandés). Son retratos, bideos, cuntas i bersos, l que se passa, ye l mirandés a la mano de sembrar. Onte ponimos eiqui l bideo de la anterbençon de Carlos Ferreira na apresentaçon de l porjeto - Aldés de Pertual - de la CORANE. Mas ide al HOIJE :
http://www.sendim.net/noticias/hoije/noticias_titulos.asp?id=1174, para ber l bideo de la açon, na aldé de Picuote.

25/11/10

CORANE

..
PROJECTO DE COOPERAÇÃO INTERTERRITORIAL - ALDEIAS DE PORTUGAL
.
La CORANE apresentou die 25, na aldé de Picuote, Miranda de l Douro, l porjeto Aldés de Pertual de que demos amboras ne l HOIJE, ne ls dies 25 i 26. Tamien houbo anterbençones an mirandés i ye la de l delgado de Turismo de la Region Norte, drº. Carlos Ferreira, l bideo que bos amostramos.
.

.

Fazer ua anterbençon an mirandés, delantre de giente falante i que sabe, cumo fui l causo, ye antressante, para quien stá ne l meio dessa giente, oubir ls comentários subre las palabras i l modo cumo se dízen. Todos sabemos, que l sendinés ye cunsidrado cumo outra lhéngua pul restro de l cunceilho i miesmo alguas palabras solo ls sendineses las úsan. Mas la anterbençon dou ourige a la çcusson antre un tiu i ua tie subre la palabra "colar". L tiu dezie que era "buolta" i la tie dezie que "buolta" era de sartas d'ouro i nó de pérolas, quando muito serie "cuolhar", que bos parece a bós?

23/11/10

BERSOS

.
Quando andube na tropa, fazie un jornal de parede i cumo ye de mi, la sátira staba tamien presente, tanto an prosa cumo an berso. Nun sei se yá poni eiqui estes bersos, mas se ye la segunda beç, nun faç mal.
Teniemos un alferes, que quando sustituie l capitan, pensaba que era l maior, mas era buona pessona, solo que nun se daba cunta de que pensaba miesmo que Dius nun eisistie, porque era el l único Dius que habie.
Ls bersos fazírun-le bien i inda soutordie falemos nesso, hoije ye el miesmo, mais houmilde, buono, de quien todos ls que inda stán bibos gústan. Passados que fúrun 39 anhos, inda mos ajuntamos tols anhos para almuorçar.
.
L XEFE
.
You sou l xefe.
You ye que mando.
Se alguien pensar
Miu mando nun acatar,
You lougo l mando,
Pa la mata passear.
You ye que mando.
You sou l xefe...
.
1970 - Angola