21/02/16

Suonhos...




Sábado. Purmanha cedico, arrimado a las cinco. Spertas de l suonho i passa l filme al pormenor. Eimaiges, bien riales. Nun fai sentido, ó… hai que anterpertar. Sós persidente dua grande anstituiçon adonde hai denheiro a rodos mas ua sola cousa fazes: assinar l que te pónen delantre. Andas çcunfiado. Stás na tue tierra, na tue rue, bien acerca de la casa adonde naciste. Inda na rue, achega se te un rapazico, arrimado a nuobe/dieç anhos i dá te algo para assinar. Assinas. Çcunfiado, caminas para casa i perguntas a quien toma cuonta de todo que te splique l porquei de assinar aqueilho. L home, gordote, tenie bestida ua camisa azul, ampeça a sudar sien parar. Antes de splicar seia l que fur queima uns papeles. Apuis bai tener cumigo i diç pa lo acumpanhar. Todo se passa andrento la casa de mius pais. La puorta d’antrada. Camina até chegar als fundos, adonde mi bó Teresa tenie sou quartico pequerrico, nun coincie you outro abó. Uas scaleiras mui anclinadas. Inda you falo: «puis nun sabie que agora staba eiqui esto!» i cuntinamos a chubir las scaleiras. Chegados a la parte de riba, ua puorta falsa i ende ua pantalha gigante adonde se puode spiar l ouniberso. Iban ampeçar las splicaçones, l porquei de l denheiro i todo aqueilho aparato ne l telhado…mas ls suonhos findan se i quedamos sien splicaçones...

2016feb20

17/02/16

Ouraçon para çfazer l mal oulhado






Quebrante te dórun
Quebrante te darien
Atalhante Dius i la Birge Marie
Dous te l dórun
Trés te l tirórun
L Senhor i la Senhora
I l Batista San Juan
Se fur mal d’oulhado
Ou mal d’ambeija
Ou bruxarie
Ou por arte de l demonho
L’azeite que se spalhe
Ó se nó que s’ajunte
Pul poder de Dius i la Birge Marie
Un Padre Nosso i ua Abé Marie

"Esta ouraçon ye ua pérola, muitas ouraçones se fazien nas tierras de Miranda. Ls mais bielhos (de l miu tiempo), nacidos arrimado als anos 50, 60 de l seclo datrás, ténen bien persente estas rezas que fazien nuossas abós i mais, habie an nuossas casas siempre lhugar para ua candeia d'azeite i un prato cun auga. Eu sei que todo esso se perdiu, mas fui ua pena porque l que nun falta por ende ye muita ambeija i malo oulhado."

 

15/02/16

Lhona - L marineiro i l pirata






Un marineiro i un pirata ancuntrórun-se nun bar i, antre dues garrafas de Rhun, uas lhonas, ampeçórun a cuntar las sues abinturas ne ls mares por eilhes navegados.
L marineiro arrepara que l pirata tenie ua pierna de palo, un gancho ne l lhugar de la mano dreita i un uolho tapado cua pala de calfe atado cun baraço.
Curjidoso pergunta-le:
- Porque tenes essa pierna de palo?
L pirata splica:
-Nós stabamos nua baliente termienta ne l mar. Ua cachoneira mui grande passou porriba de la carabela i botou-me fuora, pa l mar. You caií sobre ls tubarones. Lhuitei acuontra eilhes e cunsegui tornar pa la carabela, mas un abocanhou-me la mie pierna.
Que cuonta baliente!
Mas i l gancho?
Fui culpa de l tubaron?
-Nó, l gancho fui outra cuonta. Nós stabamos a saltar para ua carabela einimiga, i anquanto lhuitabamos you fui arrodeado por quatro marineiros armados cun spadas. Cunsegui matar três deilhes, mas l que sobrebibiu cortou-me la mano.
- I l tapa uolhos?
- Fui ua gaibota. Cagou-me ne l uolho.
- I perdiste l uolho só por bias de la merda de l cagado de la gaibota?!
- Nó, era l purmeiro die que tenie l gancho.

13/02/16

Ua cuonta


 



(Esta cuonta solo fui traduzida, puis eilha ye de l mundo de la sabedorie popular.)


Cierto die un rapazico quijo zafiar un sábio que passaba pula sue tierra.

Agarrou un paixarico nas manos , fui-se a tener cul sábio i percurou-le:

— Tengo un paixarico scundido nas manos. L senhor sabe s'el stá bibo ó muorto?

Cumo bien s’antende la pergunta ye maldosa, trai auga ne l bico, pus se l sábio respundisse que l paixarico staba bibo, l rapazico smagaba-lo; se respundisse que muorto, abrie las manos i deixaba-lo bolar.

Assi i to, la sperteza de l rapazico sequiera çcunfiou de l tamanho i lhargeza de ls hourizontes de la sabedorie, quedando mui surpreso cula repuosta de l mestre.

Que dixo:

— Esso depende só de ti.


Na bida nien siempre ye possible scolher las situaçones pulas quales passamos. L einesperado ye ua custante i ua custante einebitable. Antretanto, siempre ye possible scolher l modo i cumo bibir essas situaçones, ye ende que stá la nuossa lhibardade, la sola que podemos berdadeiramente eisercer.
Fazer la paç ou fazer la guerra ne l nuosso die a die, andrento de nuossa casa, cul nuosso bezino, cul camarada de trabalho ou studos, cul quien anda a pie de nós na mesma rua, na carreira, nua reunion d'amigos. Todo depende de la nuossa scuolha.

 Ye cumo se la própia sabedorie ancarnasse na bida, stubisse ne ls dezires i fazeres.


12/02/16

Anúncio de merujas i fin d´eimbierno


Bie-la porribe de ls telhados assi que benie. Anque benisse cansada de tan loinge bolar, quedaba de pies i a dar a las alas, cumo se quejisse saludar las pessonas i dezi-le: Yá cheguei!

 Las casas éran naquel tiempo baixas i l uolmo adonde staba l nial, mui alto. Por bias disso, assi que you salie de l quarto pal barandin, ancaraba cun eilha. L uolmo, ne l meio de l caminho público, quien bai para San Lhourenço  no anfilamento de la casa de tiu Paulo, pertencie a tiu Francisco Carolino i era cumo l separador de las outo-stradas. Debedie al meio l tránsito de la aldé, nua de las salidas. La fuolha, pouca s´habie d´aporbeitar, por star toda cagada de ls perdales que drumien alhá als cientos. Un die, l uolmo ardiu, por le habéren puosto, d´acente, un manhuço de palhuscos a arder, nun foio que tenie cumo seinha de la eidade. Apuis bieno la malina de ls uolmos i aquel caminho de San Lhourenço, nien parece l mesmo.

Cuido que por muitos anhos deixou d´haber ciguonha na Speciosa. Apuis punírun-le un ampeço de nial nun freixo, na Funtásia, delantre de la casa de Manuel i eilha fizo alhá l nial i afraguesou-se. Uns anhos apuis fazírun l mesmo, cuido que Alcides, noutro freixo mais abaixo, quien bai pal Ribeiro, i outra s´afraguesou alhá tamien. La gente apuis até dezie que habie dous niales de ciguonha, ua socialista i outra social-democrata.

Talbeç yá nun séian estas de la família de las que you bie an nina, se pensarmos que tórnan siempre pal mesmo lhugar, ua beç que por alguns anhos se stremuntiou. Seia cumo fur, quando la beio an cada eimbierno, muita beç inda cun geladas i tiempo stapurado, me parece que chegou alguien de la família i me ben a l´eidé, l namoro que l matrimónio fazie, aqueilha maneira amperial de star nua sola pata a parecer ua patinadora no carambelo, l matraquear l macho cun la fémia parecendo que stán a beisos.

Todo ten mudado para eilhas. Para alhá de l friu que muita beç apánhan, anhos hai an que todo stá seco i nun ténen adonde ir a saber de quemida. Tirando uns ratos que apánhen ou uas lhumbrizes, quando algun trator are algua tierra. Ye bé-las a seguir ls arados, sien miedo, cun aquel andar debagaroso i firme, senhoras de si, para apuis boláren i pousáren outra beç, adonde le dir la belharaça.
Nun tardaran las merujas i an se acabar l eimbierno, penso you quando la beio.

La tradiçon de San Balantin


Un cachico pur todo l mundo, comemora-se ne l próssimo die 14 de Febreiro l Die de San Balantin, mais coincido cumo l die de ls cumbersados (namorados).
 Mas quien fui San Balantin i porque ye que este santo i mártele Romano birou l patrono de ls cumbersados? 


 Fui l que you percurei saber:

 Amporta çtacar que las comemoraçones de l die 14 de Febreiro cumo l die de ls cumbersados i de San Balantin, ten bárias splicaçones.

 Uas son tradiçones crestianas, outras romana i pagana.
 L’Eigreija Católica recoinhece trés santos cul nome de Balantin, mas aqueilho que fai la lhigaçon als cumbersados cuídan ls repunsables tener bibido ne l seclo III, an Roma, i que se muorriu cumo mártele ne l anho 270.

 Cuonta tamien la lhienda que San Balantin antes de ser Santo fui cura crestiano al tiempo de l Amperador Cláudio II, que cula gana de formar un eisército remano taludo i fuorte, proibiu ls casamientos de ls jobes. Ua beç que poucos éran ls que íban a las suortes, i nanhun s’ouferecie cumo boluntairo pa la tropa.

 Esta lhei Amperial fizo cun que l cura Balantin se reboltasse i fizo muitos casamientos a las scundidas.

 Para mal de ls sous pecados, que ls curas tamien ls ténen, nien ls casados fúrun capazes de l salbar. Çcubierto, preso, maltratado i por cundenaçon quedou sien la cabeça ne l die 14 de Febreiro ne l anho de 270.


 Assi cumo muitas outras lhiendas, tamien esta ten algues bariantes que acrecéntan algue a la stória.

 Ua deilhas ye que anquanto staba na cadena, Balantin era besitado pula filha de l xefe prisional a menudas bezes, cun quien falaba muito i de quien birou amigo.

 Ne l die de la sue muorte, (die 14) deixou par’eilha un scrito adonde dezie: 

 “De l tou Balantin”

  Ampeçando eiqui la tradiçon de scritos antre ls cumbersados, que se mánten até ls dies d'hoije.

 La lhienda de tradiçon pagana armana-se cula stória de l mártele crestiano, ua beç que na Roma Antiga, se comemora l die 15 l Festibal Lupercalia, que ne l caléndairo romano, era l mesmo tiempo l ampeço de la Purmabera. Nas biesperas desse die, éran puostos an cacharros scritos cun l nome de rapazas romanas que çpuis cada rapaç los íban a tirar. Assi sendo era tradiçon que l nome que le salie an suorte era la sue namorada anquanto duraba l Festibal, ou até puodie ser l anho todo.  

 Quijo que la crestianizaçon eibolutiba de ls questumes romanos, la fiesta de la Purmabera benisse a dar lhugar a las comemoraçones an honra de San balantin.

 Cul passar de l tiempo, l 14 de Febreiro quedou assinalado cumo la troca de mensaiges amorosas antre ls namorados, subretodo n'Anglaterra i an Fráncia.

Alguns anhos apuis ne ls Stados Ounidos, adonde la tradiçon stá mais anstitucionalizada, ua beç que ls scritos de san Balantin yá éran bendidos ne l ampeço de l seclo XX.

 Ne ls dies d'hoije ye comemorado an muitos paízes de l mundo, cumo ampurron para ls cumbersados i casados ouferecíren cousas.


 An Pertual nestes dies nun queda de fuora nien deixa la tradiçon muorrir-se.

 Aporbeítan ls cumbersados i cumbersadas, tius i ties para nesse die tener géstios i fazer festicas que ne l sou die a die nun se fáien.  


 Ua frol, un regalo,un ambite, por bien pequeinho que seia, nesse die ye grande i quantas bezes çculpa para un die ou nuite bien guapa i maior que las outras.
Que buono serie que San Balantin spargisse este ferbor l anho anteiro.

11/02/16


Senara




Sumiei çanteno cun aire
i la semiente bolou,
bieno-me a nacer ne l peito
i ende eilha me medrou

Undiada cun l aire
fiç-se-me un mar andrento,
que me lhebaba a biajar
cun miu lhibre pensamiento

Cantigas cantei na senara
acumpanhada pulas pipas,
medrando cumo eilha medraba
cun papoulas de lebes chitas

Apuis secou-se la senara
cun l sol que mos caldiou,
coraçon batendo debrebe
an spiga que zgranou

Sumeio semiente de trigo
an tierra guardada de adil,
para que medre fuorte i berde
i me déia frescuras mil

L trigo nun quier nacer
ne l outonho a passar,
nácen las yerbas i chégan
para you me refrescar

Nácen senaras na alma
an cortinas a medrar,
porque la alma ye senara
sien senara se sumiar

Nun me tragas semiente, aire!
Pón-la na tierra stercada,
porque toda inda ye pouca
pa la giente percisada

08/02/16

Nua pinga d´ourbalho



Quando la nuite abaixa a la mie mano
i sperta ls faleitos 

que alhá nacírun cun l ourbalho,
medra an mi la gana de beisar ls rebentos,
d´sigurar las fuolhas,
de cerrar las puortas al friu,
d´abrir ls braços a la Primabera.



Quando la nuite abaixa a la mie mano,
me refresca la rosa i alisa ls spinos,
me speilha l rostro ne l setin de las pétalas,
i cun las fuolhas m´ancera la piel,
ferbe l bulcon, calece-se l tiempo
i medra an mi l deseio de quedar
i de m´ abrir, al nuobo die.




(eimage de la net)

04/02/16

Anformaçon




Eiqui deixo este link, cumo anformaçon adonde se puode ler mais subre esta ambora, que muito mos diç a nós mirandeses i ls amantes de las lhénguas minoritairas.



https://tierraalantre.wordpress.com/2016/02/04/coloquio-internacional-sobre-ecolinguismo-e-linguas-minoritarias/#more-9485

03/02/16

Cuonta de l Romeiro (Pelegrino)





- Daprendi al lhargo de ls anhos que, quien nun te percura, nun sinte la tue falta.

- I quien nun sinte la tue falta, nun gusta de ti.

- Que la bida ye quien decide quien entra an tue bida, mas tu decides quien queda.

- Que la berdade duole ua sola beç, i la mintira duole siempre.


Por esso dá valor a quien te baloriza, i nun pongas an purmeiro lhugar quien solo percisa de ti porque nun ten mais naide.



» Quien te fai mal, fai-te fuorte;

» Quien diç mal de ti, fai-te amportante;

» Quien t’ambeija, fai-te balioso;

I, a las bezes anté ye adbertido saber que…

Aqueilhes que te deséian l pior…
Ténen que aguantar que t'acuntece l melhor!!!

 

02/02/16

Alguns ditos dezideiros de l més de febreiro



-Auga de febreiro, mata l xaldroqueiro


-Al febreiro i al rapaç, perdona todo l que fai. Çque l febreiro nun seia baron, nien l rapaç lhadron.



-Que aprobeite febreiro quien mandriou an janeiro.



-An febreiro, chega-te al lhameiro.



-An febreiro, chuiba; an agosto, uba.



-Febreiro ye die, i lhougo ye Santa Lhuzie.



-Febreiro anxuto, robe mais pan çque quantos ratos hai ne l mundo.



-Febreiro caliente, trai l diabro ne l bientre.



-Niebe an febreiro, seinhas de malo celeiro



-L tiempo an febreiro, anganhou sue mai al soalheiro.



-Para parte de Febreiro, guarda lheinha de l quinteiro.



-Quando não chuobe an febreiro, nien lameiros nien centeno.



-Tantos dies de gelada tenerá maio, quantos dies de nubrineiro tubo febreiro.



-Bena de febreiro, inche l celeiro.



-Buonos dies an janeiro, bénen a pagar-se an febreiro.



-An febreiro, mete oubreiro; pan te quemerá, mas obra te fará.



-An febreiro, alhebanta-se  l centeno, la bena inche l celeiro i la perdiç afai-se al polheiro.
(son solo alguns de muitos ditos dezideiros que l pobo coinhece para spechucar l apetite ...)