20/08/13

Crabo

Crabo

Por muita auga que you te ponga crabo
Nun sou capaç de te sacar ua risa
Cuido botá-te l que te bonde d´auga
Mas quien sabe, la falta nun será mie

Tanta beç te reguei i tu floriste
Abries pula nuite i apuis sunries
Dezindo-me que para mi abriste
I que l tou florir éran lhabutas mies

An tanta tarde de quelor dourada
An tanta nuite a fazé-se strelhada
Te cheirei crabo, t´acarinei la piel

Burmeilho crabo, torna-me a florir
Que l tou oulor you torne a sentir
I na boca naça, gusto doce a miel

18/08/13

A la frol de la piel


 Sentir-te la piel ye la sensaçon mais antensa

 nun sei de palabras que tóquen este fuogo

 un toque al de lhebe an modo de cumbersa

 i un arrepelo a correr l cuorpo todo

 

 talbeç l mirar se quejisse yá cruzado

 nun quelóquio quaije ancierto, ampossible

 suonho brebe nun zeio spertado

 poema boubo, berso fuorte i eirreprimible

 

 sin çfarces nun abraço abandonado

 seguiran ls lhábios l chamado mudo i ciego

 i las manos un camino coincido

 

 L peito alhebantou-se firme i eiriçado

 amando la nuite i l zassossego
 
                                           i este febre antre streilhas renacido


                                                      Teresa Almeida

Cunta-me stórias

Screbi cantarolando la música de la cantiga de Rui Veloso, Cunta-me Stórias. Quando la oubo you sola, essa melodie fai-me correr las lhágrimas cara abaixo.
Oubi-la onte no cuncerto an Miranda i hoije spertei i andube toda la manhana cantarolando la música. Apuis dou nisto.

 



 






You querie bolar
Cielos sien çtino
I anfilar las nubres an colares
I apuis fugir
Atrás de sartigalhos

Seguindo sous bolos i saltares.

You querie nadar

Cumo se fura un barco
Ir al mar afuora sien parar
Meté-me bien fondo
Por antre ls corales
Para cun eilhes me quelorar.

Tomara de fazer cumo la checharra
Cantar para spantar esta calor
Screbir cumo quien yá nun ten manhana
Sentir que l mundo bai para melhor

Cunta-me stórias
Al miu oubido
Las que nun oubi quando era nina
Tu que sabes tanta
Perdas i bitórias
Todo oubirei sien pantomina

Mira para mi
Para este zerto
Que me medrou sien piadade
Sécan-se-me las risas
Grieta-se-me l´ alma
An çfrace  até culpo l´eidade

You querie mirar palas trigueiras
Tirar d´eilhas todo l murron
A mano spipar fuortes garanheiras
Ajuntar las spigas todas nun munton

Tomara you ser

Cumo ua paixarina
Para séren flores ls mius bestidos
Cargar-me de puolos

Cumo las abeilhas
Dar betas de miel als zbalidos.

Sei bien que nun ye
Más que delareio
L cuorpo stá pesado i nó capaç
I ls pies , cuitados,
Yá dan tropeçones
I las piernas quédan para trás.

 

Cunta-me stórias!...

BEMPOSTA – TIERRA DE L PRAINO


UN DIE DIFRENTE


 
Para quien nun fui al VI Ancontro de Bloguers de l Praino, ende queda este arrebuçadico!
Tols anhos hai cousas assi durante l die, mas para ber todo hai que ir alhá!
Nun cunseguis un die de passeio i cultura tan rico cumo l de un Ancontro destes!
Pal anho hai outro, noutra tierra de l Praino i se calha onde nunca fustes i nien eimaginais que eisista!
Fazei cumo Tiu Almendra, ide que nun bos arrependeis!
 

17/08/13

VI ENCONTRO DE BLOGUERS DO PLANALTO MIRANDÊS



BEMPOSTA FUI L'ANFITRIONA
 


 
 
Mais un ancontro que bai deixar suidades, pus ua bejita guiada a Bemposta ye siempre algo de marabilhoso, nun solo pula stória, mas pul que de cultura biba se puode respirar, l que amostra que la sue giente sabe preserbar i stimar la sue aldé, quier cumo fuonte de cultura quier cumo lhocal aprazible para se bibir.
Fumos bien recebidos pul persidente de la Junta de Freguesie i por todos ls habitantes cun quien falemos.
Nun faltou l chocalheiro i nós retribuímos cun estes retratos i manhana cun un bídeo que por cierto bos eirá ancantar tamien.
Pa l'anho haberá outro ancontro i ls nuobos mardomos pa ls próssimos dous anhos saberán deliciar-mos cun outras spriéncias noutras tierras marabilhosas de l Praino.
 


 
 
Ls próssimos mardomos serán:
 
Adelaide Monteiro
Teresa Almeida e
Tiégui Alves
 
 
Ls bielhos i ls nuobos mardomos cul prejidente de la Junta de Bemposta

14/08/13

L Home que Sabie Demais (1934)




Ua familie anglesa passa bacanças na Suiça. Un amigo de la familie ye assassinado i, poucos antes de se morrir, cuonta que ye un spion anglés. L marido (Bob) bai al quarto de hotel de l spion i ancuontra ua mensaige stranha ne l pincel de la barba. Mas quando la bai antregar a la policie, ye anformado que la filha (Betty) foi raptada y será assassinada se eilhes rebeláren las anformaçones.

Bob i Jill (la tie) buolbén a Londres, adonde spéran por amboras de ls raptores, i son pressionado pula policie a cuontar aqueilho que sáben. Cun miedo que l' açón de la policie porboque l' ira de ls raptores i la cunsequiente muorte de la rapaza, Bob i un amigo decíden ambestigar por conta pórpria i çcúbren l sconderijo de ls bandidos - ua eigreja. Çcubrén tamien que eilhes ténen un plano pa matar un home nun cuncerto ne l Albert Hall i que essa muorte irá porbocar la Segunda Grande Guerra.

L Home que Sabie Demais cruza bários géneros - ye un thriller de spionaige, un melodrama i ua quemédie - i antercala de forma eiquilibrada un porblema pribado (ye perciso salbar la rapaza) cun un porblema público (ye perciso ampedir un ancidiente anternacional).

Trata-se de un de ls purmeiros filmes de Alfred Hitchcock (inda de la "fase anglesa"), que l rialisador benerie a "corregir" cun un remake (cumo dezir esta palabra an mirandés?) an 1956. Lhoinge de ser un de ls melhores cinemas de Hitch, ye un filme agradable que bale la pena ber i reber.

12/08/13

VI ENCONTRO DE BLOGUEIROS DO PLANALTO MIRANDÉS



Acrecento al Porgrama 

VI ENCONTRO DE BLOGUEIROS DO PLANALTO MIRANDÉS


17 de Agosto de 2013



Ls ancritos ne l ancuontro i que bengan de ls lhados de Miranda i tamien ls outros, puodan bejitar l Renuobado Centro de Música Tradicional – Sons de la Tierra – Sendin,  adonde stará l mordo Jesé Almendra para los recebir i Mário Correia para amostrar las renuobadas anstalaçones. 


Apuis a las 9h45m todo l mundo sigue para Bemposta.



Ls modomos
António Cangueiro

José Almendra

Amo-te



 

Que quieres que te diga mais, miu amor
Quando l sfregante solo me pide siléncio!? 

Amo-te de tanta maneira
i de todas te sinto acerca;
uas bezes a scaldar de lhume aceso,
Outras a tembrar de falta de te tener.

 Amo-te quando  te penso,
te beio stando loinge,
te deseio acerca,
sentindo-te l eisemplo de perfeiçon,
cumo quien ama só an ouserbaçon.

Amo-te sien nada te dezir,
apenas sentindo-te ls siléncios,
sien curaige de te topar,
angulhindo  beisos i  deseios.

 Amo-te quando a mi t´abres
i por ti entro,
sfrego ls mius pies na piel que me stendes,
tapete ameroso ou ásparo que me recunforta
i m´acalma.

Perdo-me de paixon quando carinosa m´afouto,
zasperada me sgadunho,
me caio an talanqueiras de silbas,
me pico an pismouros,
me speto an piornos,
 i, anque me assústen ls eizércitos
que arreméten acontra ti,
cabalhos bien quemidos,
cabalaria que toda la ceçon i auga bében,
 eizércitos a medrar a cada anho que passa,
a chegar mais acerca a las tues einaugas,
i tu,
 meio atafanhada a ficá-te,
a tener que te ficar,
 por nun teneres de l tou lhado 
 un general Wellington
cun un eizercito de çadones,
 de machadas;
anque todo isso, miu amor,

you bou seguindo sentindo-te,
abraçada als tous siléncios.

 Amo-te…

05/08/13

VI ENCONTRO DE BLOGUEIROS DO PLANALTO MIRANDÉS / VI ANCUONTRO DE BLOGUEIROS DE L PRAINO MIRANDÉS



VI ENCONTRO DE BLOGUEIROS DO PLANALTO MIRANDÉS
17 de Agosto de 2013
Local: Portugal – Bemposta e Cardal do Douro        

PROGRAMA

 Entre as 9h e as 10h      
 Chegada dos participantes à entrada de Bemposta – Capela de  Sto Cristo – os mordomos esperam os participantes;

    O presidente da Junta de Freguesia de Bemposta dá as boas  vindas;
     António Cangueiro/Tiu Almendra – fazem as apresentações   e falam do encontro;

 10h30m – Visita à aldeia

 Os guias: Presidente da Junta/José Carlos e Manuel Bento  Pires;

 13h30m – Almoço no Cardal do Douro
Costela de vitela (sernelha) /Febras/barriga/arroz/salada
 Vinho/água/sumos/café (termo);

 15h – José Carlos – faz apresentação histórica da aldeia que  foi vila- power point;

 Pela tarde

 Conversa que aduba o caldo;

 Inscrições até 12 de Agosto – 15 euros

Telm.: 96 755 69 14 – António Cangueiro

Telm.: 96 542 97 50 – José Almendra

Blogue:frolesmirandesas/página facebook-antonio cangueiro

...//...
VI ANCUONTRO DE BLOGUEIROS DE L PRAINO MIRANDÉS

 LOCAL: Pertual – Bemposta i Cardal de l Douro

PORGRAMA

 Antre las 9h i las 10h

     Chegada de ls participantes a la antrada de Bemposta –  Capielha de Sto Cristo–ls mordomos speran ls partecipantes;

     L persidente de la Junta de Freguesie de Bemposta dá las  buonas benidas;

     António Cangueiro/Tiu Almendra  -  fazen las  apersentaçones i falan de l ancuontro;

 10h30m – Bejita a l’aldé

 Ls guias: Persidente de la Junta /José Carlos/Manuel Bento  Pires;

 13h30m – Almuorço no Cardal de l Douro

 Grelhados

 Costiela de bitela(sernelha) /Febras/barriga/arroç/salada
 Bino/auga/sumos/café(termo);

 15h – José Carlos

 faç apersentaçon stórica de l’aldé que foi bila - an power  point;  

 A la tarde 
 Lérias que aduban l caldo;
 Anscriçones até 12 de Agosto – 15 ouros

Telm.: 96 755 69 14 – António Cangueiro

Telm.: 96 542 97 50 – José Almendra

Blogue:frolesmirandesas/página facebook antonio cangueiro






ANSCRITOS / INSCRITOS:

António Cangueiro (mordomo) + 2

José Almendra (mordomo)

António Martins (PJF)

Amadeu Ferreira

Alfredo Cameirão

Alcides Meirinhos +2

Artur Nunes

Manuel Felix

Leonardo Antão +1

Augusto Oliveira

Tiégui Alves

José Alves

José Carlos

Manuel Bento Fernandes + 1

Ricardo Chao (Leon-Spanha)

Mª.Teresa Garcia (Leon-Spanha)

Mário Correia

Manuel Ferreira + 1

Teresa Almeida

Francisco Domingues

Irene Domingues

Teresa Meirinhos

03/08/13

L gusto de las cousas



 Abrólhan ls suonhos drento de l´peito, uas bezes tan singulares que bundarie sentir l frescor de l´ourbalheira, l cheiro a tierra molhada nas batatas regadas a la tardechica bien pouco antes de l sol ansonhado sfregar ls uolhos i se scapar atrás de ls cabeços de Çarapicos para séren cumpridos.
An todos ls lhados hai cousas tan pequerricas i que sinto tamanhas, que, al oursebá-las, me fázen sustener l resfolgo. Stou loinge de l miu Praino, nun lhugar adonde l oulor a tierra molhada me ben de la grama que reguei apuis l çponer de la bola burmeilha que se scundiu por trás de l mar, cun la Sierra Monchique a spreitar la derradeira lhuç.
An qualquiera sítio las cousas simples m´énchen l´alma: ua checharra que onte cuntinaba a checherrar yá al strelhumbre, cun la calor a afrontá-la salida de l fierro de la grade de la jinela , que bi bien d´acerca i ouserbei i que, alrobés de l que m´habien dezido, nun son las alas a bibrar que fázen ls sonidos, mas le ben bien mais d´andrento, cumo modo de scamugir todo aquel lhume que l´ antrou de die, fogo que nun ye capaç de botar para fuora sien boziar. Tube- la na mano, ye bien mais grande que you eimaginaba, ten talbeç la grandura dun grilho. Cuntinou a checherrar na mie mano, mesmo quando le puse ls mius dedos anriba de las alas. Apuis deixei-la bolar i alhá se scapou, campante, para un galho de la laranjeira. Tengo eideia que ne l Praino nun son tan corpolentas, nunca las tube assi na mano mas ye l´que penso. Parecendo que nó, nun son ls bichos eiguales an todos ls lhugares, a abaluar pulas Pastoricas que, bibindo alhá nun capulhico, bendo-se la lhuzica quando a la puorta s´assóman, an tierras de sul, bólan. La lhuç, an beç de almiar ls passos de caminates a la borda de ls caminos, acende i apaga, cumo se fúren sinales a rigular quien debe passar an pormeiro.
Un bando de pardales pousa, a fazer un ramalhete, na fronça de la bugambílhia znuda de flores. Por baixo, ua cama burmeilha ancarrapita-se até l telhado i cubre ua parte de la parede birada a poente, un modo d´ anfeitar i refrescar esta tierra adonde nunca se bei ourbalheira a la pormanhanica, anfeite que me parece ser l mais straordinário destas tierras de casas brancas cun arcos i rebicoques deixados por mouros até nun séren scamugidos an tierras de Silbes.
Barimba la fronça yá cansada, ls pardales póulan i bríncan uns cun ls outros, cumo se inda fura tiempo de namoro. Apuis scápan-se i bán-se a meter ne l meio de la alfarrobeira.
La cinza de l cigarro déixa-se cair eilha sola, puis nun hai tiempo de golfiadas, aqueilhas que tan bien sáben quando se sal de la auga de l mar, mas tamien dun chafurgo de picina, cunsume-se l bício cun l bício d´oursebar cousas pequeinhas.
Nun me chega inda l oulor a huorta regada, ye cousa que porqui nun beio, nestas tierras an que las gientes morrerien de fome se nun tubíssen mar i sol l anho anteiro. Nun me chega senó an suonhos...
Deixou-se cair la nuite, la lhuna spreita i debrebe chube a fazer cumpanha a las streilhas. Són sempre ls cielos mais guapos quando nun stamos na cidade. Podemos bé-los por anteiro, an beç de la nesga ancaixada antre gigantes de cimento, adonde la sue lhuç ye andeble i mos duol l cachaço de tanto mirar parriba.
Ls ranucalhos que a la nuite oubo, sonidos benidos nien sei dadonde, ne l meio de las casas brancas, cántan mais debagarosos eiqui, talbeç por tamien eilhes acháren que nun bal la pena correr muito nesta tierra de sol i mar que todo dan. Refréscan-se nó an lhagona cun auga de chúbia mas, alrobés, an algun charco artefecial que alguien custruiu para matar soudades de nuites mais frescas d´ourbalheira.
Outro die nace. Outro die se bai…
Cumo ls suonhos!…