Mostrar mensagens com a etiqueta Fir. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Fir. Mostrar todas as mensagens

23/02/13

Fuolha Poética 2013


Manhana, die 23 de Febreiro a partir de las 18:30, la Fuolha Poética (agenda cun poemas ampeçada an 2012) será apersentada ne l café Madeira Pura (Rua Terreiro do Trigo, nº 72/74, Alfama, Lisboa), cun leituras de poemas por parte de todos ls que quejíren ler.

La Fuolha Poética stá publicada na anterneta, puode ser çcarregada eiqui i ten alguns poemas an Mirandés. Para quien quejir, ye possible cumprar l' eidiçon an papel por cinco ouros durante l sarau de manhana.

Stan todos cumbidados a ler l poema que publicórun na agenda i/ó outros. Las leituras serán grabadas i publicadas ne l blogue de l porjeto.

L' antrada ye de grácia.

10/02/13

Defender l Feturo




Esta sumana tebe amboras mui anteressantes. Ua deilhas fala de ua petiçon - criada an márcio de 2012 - chamada "Defender o Futuro". A mí anteressa-me muito defender l feturo, mas quedei lhougo çcunfiado quando çcubri que antre ls criadores stán Bagão Félix i João César das Neves, este último un de ls tius mais cunserbadores de Pertual, cun eideias que fazerien ls mius bisabós quedar ambergonhados. Puosso até cuntar-bos que ua beç tube l' anfelcidade de me cruzar cun este tiu na Feira de l Lhibro de Lisboua, ne l mesmo die an que bi ua manifestaçon de eidiotas de Strema Dreita, i nun sei qual de ls acuntecimientos me troumatizou mais.

Curjidosamiente, l purmeiro abaixo assinado ye Bagão Félix, antigo menistro de Duron Barroso (que gustaba muito de ousteridade, mas solo le chamaba sacrafícios ), gastou denheiro  de ls cuntribuintes sien tino (por eisemplo an dieç campos de la buola nuobos pa l Ouro 2004) i scapou-se pa la Comisson Ouropeia a la purmeira ouportenidade  Quando yera menistro, Bagão Félix dezie que yera perciso demudar las leis de l trabalho para oumentar la cumpetitibidade de l paiç. Por essas rezones, criou un "pacote laboral" que dou muita çcuçon i, an beç de oumentar la cumpetitibade, creciu la precariedade.

Mas bamos alhá a la petiçon, que nun quiero çtrair-me  L' eironie ampeça lhougo ne l títalo i cuntina na purmeira frase: "Portugal afunda-se hoje numa profunda crise económica e social, a que não é alheia a teia legislativa dos últimos seis anos de governação". Gusta-me esta frase, porque le gusta muito a quien culpa Jesé Socras por to ls males de l mundo. Socras nun ye flor que se cheire, mas ye redutor fazer de cuonta que foi l único purmeiro-menistro malo. L porblema ye que, lida hoije, la frase faç-mos pensar lhougo ne l gobierno de Passos Coelho.

L melhor de la petiçon ben apuis, quando ls sous criadores eidentifican las prencipales causas de la crise eiqueneómica i financeira que stamos a bibir: l dibórcio, la reproduçon arteficial, la çpenalizaçon (eilhes cháman-le lhiberalizaçon) de l aborto, l casamiento antre pessonas de l mesmo sexo, l' eiducaçon sexual i, inda que esso steia un cachico çfarçado, l' eisisténcia de scuolas públicas. Alhá stá: la SIC anda a perder tiempo cun reportaiges sobre l BPN quando debie andar a fazer reportaiges sobre l casamiento de la Marie cula Manuela (ó de l Manel cu l Francisco), l aborto de l' Adelina o l fato de l menino Juan andar nua scuola pública i tener porsores que le fálan sobre métodos contracetibos i malinas sexualmiente transmissibles.

Claro que ls criadores de la petiçon ténen l dreito de ser cunserbadores. Mas eidentificar questones de questumes cumo causas de la crise ye un cacho - cumo dezir esto? - stúpido. Ye esso: ye mui stúpido. Alguns de ls abaixo assinados até son eiconomistas, mas esso tamien nun puode ser çculpa para dezir tantas boubadas sobre eiquenomie.

Ye curjidoso que eilhes fálen tanto sobre la deinidade houmana, mas nunca fálen sobre la precariedade, l zamprego ó la pobreza. Nó! Esso nun ateressa nada. L que amporta ye proibir ls probes de fazer abortos i ls homossexuales de casáren. L resto stá todo bien.

Mas para mí la principal eironie de la petiçon ye percisamiente l falar tan mal de l casamiento antre homossexuales i de tener l' assinatura de Bagão Félix, un home que quedou afamado por causa de l sou pacote.

18/11/12

Ls Stagiairos



Poucas cousas son tan úteles a ua anstituiçon cumo un stagiairo. Purmeiro, porque trabalha a troco de (quaije) nada. Apuis, porque faç cumo naide l papel de cuitadico, a quien todos le póenen las culpas. Nua anstituiçon cun stagiairos ó moços, ls mais bielhos, mais sabidos i mais sperientes puoden fazer las borradas que quejíren, porque yá se sabe quien lhebará culas culpas. Esto bei-se, prencipalmente, ne ls comentairos a amboras de ls jornales. L' ambora fui mal screbida, ls feitos nun fúrun todos cunfirmados, hai erros gramaticales? Stá bien de ber: çque le antregórun ciertos trabalhos a stagiairos, l jornal nunca mais fui l mesmo. L que mais me eirrita nestes juízos ye ber que son feitos sin coincimiento de causa. Si, ye bien possible que la culpa seia dun stagiairo. Mas tamien ye possible que nun l seia. Assi i todo, la radadeira heipótese raramente ye lhebantada. Para to las pessonas que fázen julgamientos precipitados, solo me resta receitar (i recitar) las sábias palabras que l moço Hamlet dixe al amigo Horácio: hai mais cousas ne l cielo i na tierra de l que sonha la buossa bana filosofie!

14/10/12

L Suonho Malo


Deixai-me cuontar-bos l suonho malo que tube ua nuite destas. You staba an la rue, cun miles de pessonas, nua manifestaçon cuontra la política de l gobierno. Staba-me a queixar de l menistro de las Finanças, quando to la giente parou. Al redor de mi, todos stában calhados i ambergonhados. Delantre de mi, solo bi las cuostas dun home que ousaba ua xambra azul (hai muita giente a dezir que sonhamos a negro i branco, mas you sonho na mesma an quelores).

L home bolbiu-se debagar: yera l menistro de las Finanças. Ls uolhos parecien cachos de bidro, la cara nun tenie spresson, el miraba-me sien mexer ls uolhos. Al redor de mi, to la giente habie zaparecido. Corri l mais que pude i antrei nun prédio cun muita scaleira. Corri tanto pulas scaleiras arriba, que se nun fura un suonho, haberie perdido mais de dieç quilos.

Quando cheguei a la punta de riba, ancuntrei solo ua parede branca. Nun habie por adonde scapar nin adonde me scunder. L menistro staba a chegar, debagaroso mas seguro, cun ua faca de aço na mano dreita. Podie haber sido peor - el podie haber çcursado.

You sei que esto bos bai a parecer un deus ex machina, mas la berdade ye que çpertei nesse mesmo sfergante. La manhana inda yera ua criança, la casa staba calhada. Mirei l çpertador: yéran quaije horas de me lhebantar. Lhiguei l rádio para oubir un cachico de música, mas an beç desso, oubi las amboras – fui ende que antendi que cuntino a ser perseguido pul Menistro de las Finanças.

(cuonta publicada an la Fuolha Mirandesa)

19/09/12

Se l mundo nun se acabar...


Yá bos falei alguas bezes de la Folhinha Poética, ua agenda cun un poema por die (anspirada nas agendas de l' eiditora Assírio & Alvim) an bárias lhénguas durante al anho 2012. Assí, se l mundo se acabasse astanho, cumo dezírun ls maias, acabarie an poesie. 

L' eideia yera publicar testos de poetas çcoincidos i poetas cunsagrados. Muitas pessonas participórun i ye possible ancuntrar alhá poemas an bárias lhénguas , antre las quales quatro poemas an Mirandés. Antre ls poetas mirandeses yá nuosso coincidos stán Adelaide Monteiro i Francisco Niebro. Antre ls nó-mirandeses que se astrebírun a screbir an mirandés, stá Ricardo Thomaz Alves i you própio. L' agenda puode ser lida an papel ó na anterneta.

Mas apuis de publicar esta agenda, Jorge Amaral de Oliveira (que tubo l'eideia desta einiciatiba, tamien coincido por Mané do Café) lhembrou-se que talbeç l mundo nun se acabasse an 2012 i nun serie mala eideia fazer outra agenda an 2013. Por essa rezon, stá agora a ajuntar nuobos poemas, que seran publicados solo na anterneta (por bias de ls custos de publicaçon i çtribuiçon an papel).

You yá sabie desto hai algun tiempo, mas cumo sou un cachico squecido, inda nun mandei nanhun poema nin dibulguei l' einiciatiba. Dibulgo-la agora, que inda bamos a tiempo. Se screbis poesie an mirandés, ambiai quanto antes un de ls buossos poemas para manedocafe@gmail.com. El tenerá todo l gusto an publicá-lo.




29/08/12

L Mundo de l Crime


Diç un dito dezideiro specífico de ls jornalistas que nun hai ambora quando un perro muorde un bispo, mas hai ambora quando un bispo muorde un perro. Na Rebista Sábado, lhieban esso tan a sério que até publicórun ua ambora sobre un repersentante de la Troika que fui roubado an Lisboua.

Na mie oupenion, l testo ten anformaçones amportantes, mas fáltan outras.


Anformaçones amportantes:

- Hai un representante de l FMI, chamado Albert Jaeger, a bibir an Lisboua zde Outubro de l anho passado; ye buono saber esto, porque a las bezes bou al triato ó al cinema, entro an cafés ó dou passeios da pie. Agora, cumo sei que esso puode cousar mala eimage als senhores de la Troika, bou a deixar de fazer estas cousas.

- L eilétrico 28 i l elétrico 15 són ls purferidos de ls carteiristas; cun esta anformaçon, las pessonas que ándan nestes transportes teneran apuis mais cuidado; 

-  L eilétrico 28 staba cheno de turistas, mas inda assí ls carteiristas fúrun capazes de roubar l home cierto i dórun ua eimage de eilebado porfissionalismo, porque anquanto outros passeában, eilhes  stában a trabalhar.


Cousas que fáltan:

- Nun bonda dezir que Albert Jaeger bibe an Lisboua, quando tantos pertueses gustarien de saber la morada cumpleta; 

 - Ls jornalistas fálan de ls carteiristas, mas nun dízen nada sobre ls roubos que són ls précios de la Carris;

- Dízen que la Sábado yá feç ua reportaige subre ls modos de roubo de ls carteiristas de Lisboua, mas inda stou a spera de la reportaige sobre ls modos de roubo de l FMI. Serie mais útel, ua beç que fázen mais bítimas.


Para que nun résten dúbedas a naide, you nun tengo nanhun tipo de simpatias por carteiristas. Mas cunfesso que me adeberti a ler l' ambora i inda se me lembrou outro dito dezideiro, que ampeça por "ladron" i acaba an "perdon".

31/07/12

Ua Pertuesa i Dues Mangas


Anquanto nabegaba na anterneta, ancuontrei esta ambora, que mos cuonta cumo ua senhora de uitenta anhos, pertuesa, foi capaç de assustar dous gatunos nun quemércio de ls Stados Ounidos. Otília Martins staba ne l quemércio de l sou genro a scolher cousas para mercar, quando se dou de cuonta que stában dous rapazes a amanaçar l' ampregada, un deilhes cun ua arma.

La senhora resolbiu outelizar aqueilho que tenie a la mano: agarrou an dues mangas que stában a la mostra i atirou-las als lhadrones. Un deilhes inda le dou cula cronha de l' arma, mas acabórun ls dous por scapar.

L genro, que staba na parte de fuora i oubiu bózios, fui trás de ls gatunos i inda cunseguiu agarrar un deilhes. L outro scapou para un apartamiento, mas acabou por ser agarrado pula policia. Dambos ls dous fúrun presos. Quanto a Otília Martins, nun quijo ir al spital i fui tratada pur paramédicos eilhi mesmo.

Aquestumado a ber tantas amboras tristes na telbison i ne ls jornales, quedo cuntento por ber que inda hai pessonas cun capacidade i buntade de bencer lhadrones. Solo tengo pena que esta senhora biba ne ls Stados Ounidos. Serie buono que benísse yá para Pertual i aparecisse ne l próssimo cunseilho de menistros cun un saco cheno de fruita.

Melhor inda serie se eilha fuosse purmeira menistra. Cun tantos gatunos que hai por ende a bibir a las custas de negócios cul Stado (i a dezir que se debían çpedir funcionairos públicos para poupar denheiro), pessonas cumo Otília fázen acá muita falta.

Bistas bien las cousas, yá sabemos por que rezon Cabaco Silba acabou cun grande parte de l' agricultura quando yera Purmeiro Menistro. Nun fui solo para mos tornar mais dependientes de l strangeiro, cumo se pedia als "buonos alunos" de la anton QEO (Quemunidade Eiquenómica Ouropeia). Fui tambien para poder fazer las negociatas culs amigos, cula certeza de que nanhun deilhes ancuntrarie Otília Martins cargada de fruita.

29/07/12

Tempestades


(cuonta, un cachico adaptada, retirada de l lhibro Ética para Amador de Fernando Savater)

Nua classe de bolo, l porsor faç algues preguntas al aprendiç de abiador.


Porsor: Eimaginai que stais nun abion, ben ua tempestade i çtrói l motor.  Que fazeis?


Aluno: Contino a bolar cu l outro motor.


Porsor: Stá bien. Mas anton, ben outra tempestade e quedais sien esse motor.  Cumo resolbeis l porblema?


Aluno: Cuntino cun outro motor.


Porsor: Mas ben ua tempestade i çtrói-lo.  I agora?


Aluno: Tengo outro motor.


Porsor: Mas adonde ides bós a buscar tantos motores?


Aluno: Al mesmo lhugar adonde bós ides buscar las tempestades.

10/07/12

Bernie




Siempre cuidei que muitas de las stórias publicadas an jornalecos (tablóides an pertués) darien cinemas anteressantes. Ye l causo de l filme de que bos bou falar, anspirado nua tragédia passada ne ls anhos nobenta ne ls Stados Ounidos.

Bernie ye la stória de un agiente funerario que bai bibir i trabalhar nua pequeinha cidade de l Texas. Naide sabe nada sobre el. Ye solteiron, parece nun tener familia, nun se sabe de onde ben i diç-se muita cousa. Bernie rebela-se rapidamente un buono profissional i ua buona pessona, capaç de ajudar to la giente i cheno de todo l tipo de talentos.

Un die bota se a ua biúda rica i ampossible d'aturar, a que todo mundo le ten rábia (até la família). Nun se trata de ua relaçon ne l sentido sexual de la palabra, mas ye mais que ua simples amisade. Ye ua relaçon amorosa, mas sin sexo. I ye esta relaçon que bai a traier un zanquelíbrio nas figuras: nel, porque yera zmasiado buona; neilha, porque yera zmasiado mala.

Richard Linklater (guionista i rialisador) i Skip Hollandsworth (guionista) antersácan cun albelidade ls géneros decumentairo, falso decumentairo i quemédia negra. L' anspiraçon nua stória berdadeira ye clamente aceite, atrabeç de ls teçtemunhos de alguas pessonas que la bibírun (misturados cun "teçtemunhos" anterpretados por atores).

Ye un filme andependiente, de baixo ourçamiento, que bibe de ls atores, de l argumiento i de grandes figuras, de las quales se çtácan Bernie, la biúba rica i un adbogado aldrujon (capaç de acusar alguien de ser de classe alta por saber que bino branco ye al modo para peixe, gustar de cultura i ser capaç de pronunciar Les Misérables).

Bernie (an pertués Morre e Deixa-me em Paz) stará ne ls cinemas an brebe. Nun l pérdades!

06/07/12

Segunda Citaçon de l Die (Groucho Marx II)


Tengo l' antençon de bibir para siempre, ó de me morrir a tentar.
Groucho Marx

Citaçon de l Die (Groucho Marx I)


Se un gato negro se atrabessa ne l tou camino, esso quer dezir que bai a algun lhado.
Groucho Marx.

14/06/12

Citaçon de l Die



La vida ye demasiado séria para ser lhebada a sério.


Ray Bradbury

07/06/12

Ray Bradbury (1920-2012)




Hai tantos lhibros ne l mundo que ye ampossible ler todo aqueilho que queremos. Ye por esso que tengo l hábito de ir fazendo lhistas mentales de lhibros i outores que quiero ler, mas acabo por adiar la leitura de muitos deilhes, a las bezes durante anhos. Ye l causo de Fahrenheit 451 (adaptado al cinema an 1966 por François Truffaut), que solo li hai uns meses, mas que querie ler hai bários anhos.

Quando finalmente ampecei a ler-lo, senti remorsos por nun l haber lido mais cedo i "deborei-lo" en poucas horas. Se l' eideia de un mundo adonde la lhiteratura ye proibida i ls bombeiros quéiman lhibros, lheitores i casas yá ye anquietante, cuido que inda me anquietórun mais alguns pequeinhos pormenores que yá hoije se puoden ber (pul menos, an parte) na nuossa rialidade: la çbalorizaçon social de l coincimiento, l' eideia cumo la sociadade encara las pessonas que sonhan, la fixaçon por quemunicar cun eimages de ecrans omnipersentes, l guosto pula belocidade pu ls resumos i pu l consumo eimediato, l ruido cunstante, las scuolas çrpobidas de todo l que faça ls andibíduos sonháren, la formataçon de las pessonas...

Solo li (inda) este lhibro deste  outor i foi l que me bastou para ber que foi un bisionairo (ouxalá seiamos capazes de eibitar que se cumpran las sues "profecies" mais apocalípticas). Ray Bradury deixou-mos na terça als nobienta i un anhos. Çcansa an paç, Ray!

15/05/12

L' Ambora i l comentairo


Hai un cachico staba you mui çcansado a nabegar pula anternet, quando me cruzei cun ua ambora que dezie que Pedro Passos Coelho foi baiado na chamada "Feira de l Lhibro de Lisboua" (nun gusto muita desta designaçon, mas esso darie outra cumbersa).

L que me chamou l' atençon nun foi tanto l' ambora, que yá habie oubido onte, mas un comentairo de un leitor que dezie esto: «Este grupo de "INDIGNADOS" é constituído por trabalhadores desempregados e, obviamente, "Revoltados", ou por um grupo de "ARRUACEIROS" que nada fazem, e pouco ou nada fizeram na vida ???...»

Até eiqui, nada de noubo. Ye natural, nun cuntexto destes, haber  posiçones defrentes. Uns stán a fabor de ls manifestantes, outros a fabor de l purmeiro menistro. Tambien nun me spanta este precunceito, spresso pur meio de ua pregunta retórica, de que un manifestante nunca feç nada na bida. Ye un precunceito triste i bolorento, mas nun me spanta. 

Aqueilho que me parece berdadeiramente notable ye que l anónimo outor de l quementário acusou ls manifestantes de nun haberen fazido nada na bida, para defender un purmeiro menistro que ampeçou a trabalhar als 37 anhos.

De resto, até cuido que Passos Coelho ten un percurso profissional bastante coerente. Ampeçou la sue carreira a trabalhar para ampresas de amigos lhigados al PSD. Anhos mais tarde chegou a purmeiro menistro... i cuntina a trabalhar para ampresas de amigos lhigados al PSD.

Cumo yá passórun uns anhos, l home ganhou speriéncia i sabedoria i agora dá muito mais rendimento.



27/04/12

«Folhinha Poética»


Se hoube quien dessisse que l mundo se acabarie an 2012, hoube quien respundisse que l melhor yera acabá-lo an poesie. Anspirado ne ls poemários de la eiditora Assírio & Alvim, Jorge Amaral de Oliveira criou ua agenda que ajunta poemas screbidos an bárias lhénguas (pertués, mirandés, castelhano, francés, crioulo, anglés, grego antigo, etc.), uns de l' outorie de eilustres çcoincidos, outros de poetas cunsagrados.

Chegada finalmente a Pertual, l' eidiçon an papel de la "Folhinha Poética" salirá ne l próssimo demingo 29 de Abril de 2012, pulas 18 horas, na lhibrarie Fabula Urbis (Rue de Augusto Rosa, 27, Lisboua). Haberá un pequeinho sarau i ua recuolha de poemas para l' agenda de 2013 (l mundo nun se acabará este anho i la poesie tambien nó).

Beni a ler un poema, cantar, tocar ó dançar! L' antrada ye lhibre.

30/03/12

Mensaige de l Die Mundial de l Triato 2012


(Quememorou-se ne l passado die 27 de Márcio mais un Die Mundial de l Triato; eiqui bos deixo ua possible traduçon mirandesa de la mensaige deste anho, de l' outorie de l actor i ancenador John Malkovich.)

Sento-me honrado que l Anstituto Anternacional de l Triato me haga pedido para fazer este çcurso comemoratibo de l 50º anibersairo de l Die Mundial de l Triato. Derigirei anton estes brebes comentairos als mius cumpanheiros artistas de triato, mius pares i mius camaradas.

Que l buosso trabalho seia apaixonante i ouriginal. Que el seia profundo, tocante, cuntemplatibo i oúnico. Que el mos ajude a pensar sobre l que quier dezir ser houmano, i que esta refleçon seia guiada pul coraçon, la sinceridade, la candura i la grácia. Que cunsigais ultrapassar l' adbersidade, la cinsura, la probeza i l niilismo, que muitos de antre bós sereis oubrigados a anfrentar. Que pudais ser abençoados cul talento i l rigor para mos ansinar subre l batimiento de l coraçon houmano, an to la sue cumplexidade, i cula houmildade i la curjidade que faç l trabalho de ua bida. I que l melhor de bós própios – i solo l melhor de bós própios , naqueles momientos oúnicos i ralos – puoda defenir la queston mais amportante: “cumo bibemos?”

Deseio sinceramente que l cunsigan.

11/03/12

Ua Telenobela Eidificante



L guion de la telenobela Lusoponte, an cena hai mais de ua década, foi pioneiro ne l uso de l eimocionante "plot" que son las Parceries Público-Pribadas, negócio an que, para eifeitos de maquilhaige ourçamental, l público cuorre ls riscos i, por sue parte (por esso son "parceries"), l pribado queda culs lhucros. La concesson foi assinada an 1994 pul menistro de las Obras Públicas Ferreira do Amaral (PSD), hoije... administrador de la Lusoponte, i rebista an 2000 pul menistro de las Obras Públicas Jorge Coelho (PS), hioje CEO de la Mota-Engil, un de ls maiores acionistas de la... Lusoponte.


Ne l último (?) eipisódio, l atual gobierno (PSD/CDS) paga à la Lusoponte 4,4 milhones cumo "cumpensaçon" pula nun cobrança, an Agosto de 2011, de portaiges na Puonte 25 de Abril que la Lusoponte... cobrou. Na Assembleia de la República, trés sumanas antes de l Die de las Mintiras, l purmeiro-menistro garante que nun sabe de nada. 


Passados uns minutos, contodo, yá sabe, fazendo queston de "deixar claro" que tal duplo pagamiento nun eisistiu. Menos de 24 horas apuis, nun solo l secretairo de Estado de ls Transportes l çmente, rebelando que, afinal, hoube duplo pagamento, cumo la própria Lusoponte l cunfirma, adiantando que nun tenciona debolber nin un céntimo.


Aguarda-se l final, ambora prebisible i, cumo de questume, eidificante: l rapaç casará cula rapaza i todos, PSD, PS, CDS, Lusoponte i Mota-Engil, serán felizes para sempre. I l bilon cuntribuinte pagará de nuobo puls sous crimes.


Manuel António Pina, Jornal de Notícias


[An pertués:



O guião da telenovela Lusoponte, an cena há mais de uma década, foi pioneiro no uso do emocionante "plot" que são as Parcerias Público-Privadas, negócio em que, para efeitos de maquilhagem orçamental, o público corre os riscos e, por sua parte (por isso são "parcerias"), o privado fica com os lucros. A concessão foi assinada em 1994 pelo ministro das Obras Públicas Ferreira do Amaral (PSD), hoje... administrador da Lusoponte, e revista em 2000 pelo ministro das Obras Públicas Jorge Coelho (PS), hoje CEO da Mota-Engil, um dos maiores accionistas da... Lusoponte.


No último (?) episódio, o actual Governo (PSD/CDS) paga à Lusoponte 4,4 milhões como "compensação" pela não cobrança, em Agosto de 2011, de portagens na Ponte 25 de Abril que a Lusoponte... cobrou. Na AR, três semanas antes do Dia das Mentiras, o primeiro-ministro garante que não sabe de nada.
Passados uns minutos, porém, já sabe, fazendo questão de "deixar claro" que tal duplo pagamento não existiu. Menos de 24 horas depois, não só o secretário de Estado dos Transportes o desmente, revelando que, afinal, houve duplo pagamento, como a própria Lusoponte o confirma, adiantando que não tenciona devolver nem um cêntimo.


Aguarda-se o final, embora previsível e, como de costume, edificante: o rapaz casará com a rapariga e todos, PSD, PS, CDS, Lusoponte e Mota-Engil, serão felizes para sempre. E o vilão contribuinte pagará de novo pelos seus crimes.
]

05/02/12

L Mundo Stá Cheno de Bampiros






Tenie seis ó siete anhos quando bi l miu purmeiro filme de bampiros. Digo-bos: fui assustador! Ls bampiros mordian l cachaço a las pessonas, bubían-les la sangre i apuis las bítimas tornában-se bampiros i acuntecie todo outra beç. Lhembro-me de pensar: se fázen esto muitas bezes, nun tarda nada, l mundo anche-se de bampiros.

Mius amigos, l miu maior medo tornou-se rialidade: l mundo stá cheno de bampiros. Bou al cinema, eilhes stan alhá. Lhigo la telebison, eilhes stan alhá. Bou a las lhibraries, ó até mesmo a la FNAC, eilhes stan alhá. Até ne l triato! Soutrodie fui ber un Shakesperare i l Hamlet yá nun dezie “to be or not to be”, dezie “to bite or not to bite”.

Hai tantos bampiros neste mundo que até quedei admirado cula reaçon de alguas pessonas a la frase de la FNAC «Trocai “Ls Maias» pula Meyer». L Correio da Manhã chegou mesmo a dezir que l apelo «nun caiu bien junto de lheitores i anteletuales» . Inda bien que la FNAC retirou l anúncio! Se la frase oufendisse solo lheitores ó solo anteletuales, talbeç nun balesse la pena. Mas se oufende lheitores i anteletuales, anton la cousa ye mesmo grabe. Hai quien diga que l CM ye un malo jornal, mas ye de ls poucos que ne ls ansina a fazer çtinçones subtis, yá que hai quien pense que ls anteletuales questuman ler i ls leitores outelizan l anteleto.

Mas deixemos agora ls lhibros i pensemos nas telnobelas amaricanas. Antigamiente l'antriga yera siempre la mesma: un rapaç probe apaixona-se por ua rapaza rica, mas ls pais deilha yá le marcórun l casamiento cun un rapaç rico. Hoije l' antriga ye cumpletamente defrente: un bampiro probe apaixona-se por ua bampira rica, mas ls pais deilha yá colocórun la cápia i yá le fúrun marcar l casamiento cun bampiro rico. I, claro stá, esta stória ouriginal ocorre na guapa i solarenga Califórnia, adonde todos ls bampiros son guapos, cunduzen Porsches i puoden apanhan l sol que quejiren. 

Reside eiqui outra nobidade an relaçon a las stórias tradecionales de bampiros. Anquanto Nosferatu i Dracula se priacupában cul nacer de l sol, ls nuobos bampiros priacupan-se cun cousas amportantes cumo borbulhas, compras i la roupa que ban ousar na próssima fiesta an Malibu. Todo esto torna las stórias de hoije mais assustadoras que las antigas. Ls ninos ténen miedo que ls bampiros cunquisten l mundo. Ls adolescentes ténen miedo que la Melissa cumpre un bestido eigual al de la Kate i que esso porboque ua grande lhuita ne l lhiceu de ls bampiros. I ls adultos ténen miedo que las telebisones nunca mais páren de porduzir estas cousas.

Bien, yá que stamos a falar de miedo, bou cuntar-bos ua eideia que ando a purparar para un cinema de terror. La purmeira cena ye ua spece de houmenaige al Shining i passa-se nun hotel einorme adonde solo bibe ua família. La figura principal, un scritor parecido cun Jack Nicholson, stá frente a la máquina de screbir, chama la mulhier i l filho i diç que acabou de screbir un guion para un cinema de adolescentes bampiros. Assustador, nun ye? Anton spéren pula próssima cena: nun stúdio de telebison, un rializador dá andicaçones a miúdos que repersentan cumo ls de ls «Morangos com Açúcar»!

Cunciente de que las pessonas puoden nun cunseguir aguantar tanto terror, aparece ua personaige que bai alebiar un cachico la stória: un assassino an série. Na berdade, este personaige simpático ye solo alguien que yá nun cunsegue aguantar mais "modernices bampirescas". Anton, faç-se passar por un ampregado de mesa, pone ua bomba ne l stúdio i quando eilha splode, muorren-se cinco pessonas dua beç sola. Apuis deste momiento de alíbio l terror buolta a anstalar-se na cena seguinte: l perdutor bate na mesa i afirma que nun stá çpuosto a zeistir de l filme!

Antretanto l guionista bai a la perdutora tentar saber la rezon de inda nun le habéren pagado (qualquiera semelhança antre esto i la bida rial ye ua coincidéncie), queda a saber de l atentado i ampeça a ambestigar puls sous própios meios, até que cunsegue çcubrir adonde bibe l assassino. Antra an casa del i çcubre la cópia dua lhista cul nome de las pessonas ambolbidas na criaçon de l filme: ls atores, l rializador, ls técnicos, l perdutor, ls assistentes de porduçon, até ls tipos que solo fázen las sandes i tiran ls cafés. 

L guionista telefona pa la perdutora para abisar de l que se passa, mas naide atende. El deixa mensaige a pedir que le lhiguen urgentemente, mas cumo ye solo l guionista, naide faç causo. L atentado acuntece nesse mesmo die i mata to l' eiquipa de las filmaiges. Assustado, l guionista pensa an fugir, mas mira ua radadeira beç pa la lhista i repara que l assassino se squeciu del.

L scritor suspira de alíbio i agradece a Dius por bibir nun paíç adonde que to la giente, ancluindo la Sociadade Pertuesa de Outores, se squece de quien scribe guiones. Buolta para casa, çtrói todas las cópias de l guion i senta-se, sastifeito, julgando star finalmente lhibre de l terror. Mas anton lhiga-se a l'anterneta, abre l correio eiletrónico i çcubre que houbo alguien que nun se squeciu del: l Menistério de las Finanças! 

I pronto, ye esto. Que bos parece? Fago un filme ó scribo un lhibro? Se calhar, scribo un lhibro, que ye cousa mais de l agrado de la Secretarie de Stado de la Cultura. Apuis ye solo percurar ua buona eiditora, dibulgar bien la cousa i fazer l lhançamiento nua lhibrarie. Ó mesmo na FNAC!

29/12/11

28 de Dezembro de 1895


Yá stou un cachico atrasado para assinalar l' efeméride, mas inda assí, bale la pena fazé-lo. A 28 de Dezembro de 1895, ls armanos Auguste i Louis Lumière amostrórun l cinematógrafo i  l purmeiro filme ne l Grand Café, an Paris.

Ls armanos pensában que l cinema serie ua moda pouco duradoura. Feliçmiente nun tenien rezon. 


Eiqui bos deixo l purmeiro filme de la Stória de l Cinema.


22/12/11

Las Buonas Fiestas de l Senhor Persidente


Mensaige de Natal de 2011


Mensaige de Natal de 2010


Soutrodie oubi la mensaige de Buonas Fiestas de l persidente de la República i quedei tan ampressionado, mas tan ampressionado, que pensei lhougo que habie eilhi matéria para ua tese an Ciéncias de la Quemunicaçon. Ó nesso ó an Psicopatologie. 


Tengo ua cousa a dezir a todos ls detratores de Cabaco Silba: nó, l persidente nun fizo “copy paste” de l çcurso de l'anho passado. Pul cuntrairo, eisisten tantas melhories, que nin sei por adonde ampeçar. 


Solo para tenéren ua eideia, l çcurso de 2010 ampeçaba assi: “Deseamos a todos ls pertueses un feliç Natal i un buono Anho Nuobo. L Natal ye la fiesta de la familie”. Yá an 2011, ampeça de un modo cumpletamiente defrente: “l Natal ye la fiesta de la família”. Ende stá! L home nun se lhemitou a fazer “copy, paste”, fizo “copy, paste, delete”. Ls que l acusan de star siempre ne l facebook, squecen-se de que el yá sabe mexer ne l Word


Mas tamien hai melhories ne l domínio de la lhenguaige i de las técnicas cinematográficas. Reparai: l anho atrasado l home dixe lhougo a que iba, quedamos lhougo a saber que mos deseaba Buono Natal i Buono Anho Nuobo. Astanho l home cria suspense. Será que l senhor Silba i la senhora sue tie mos deseian Buono Natal i buono 2012? Se quejirmos saber, bamos tener que oubir todo até al fin… Quien ye que andou a ber muitos filmes de Hitchcock, quien foi?


L cenairo stá mais probe, stamos de acuordo. I astanho, culs cortes de l Biegas ne l setor de l cinema, nin sequiera hai denheiro para fazer zooms. An 2010 filmórun nua sala de l Palácio de Belén, chena de luzes, quelor i Arbles de Natal. An 2011 filmórun na marquise de l casal Silba, junto a un presépio modesto, que nun ten sequiera ls reis magos. I este pormenor nun ye çpiciendo. Ye que qualquiera pertués cun buono senso sabe que nun debe deixar antrar un Gaspar an casa.


La direçon de atores ye outro aspeto a salientar. Ambora l Aníbal i la Marie passen muito tiempo a ler l telepuonto sin grande spressebidade, hai pequeinhas bariaçones de spresson, mui subtis, quaije ampercetibles, mas dignas de registar. Reparai ne l mobimiento de l cachaço de Marie, cheno de xarme i de swing. Quando l persidente acaba de dezir “ye na familie que podemos ancuontrar ls afetos que mos dan fuorça”, eilha mira para el, cun proua de l sou home, que le dá muitos afetos, muita fuorça i l'ampede de bibir solo cula reforma de 800 ouros. 


L persidente cuntina, amostrando las melhories na capacidade de síntese. Anquanto an 2010 falou pa ls que sofren “de l drama de l zamprego, de la malina, de la solidon”, astanho falou na “crise”. Ende stá, la palabra “crise” resume todo, podemos abançar, qu'este assunto stá çpachado. 


Chega la beç de la Purmeira-Dama falar. Ls cínicos speran que Cabaco la cuntemple cun admiraçon, cumo eilha fizo antes. Mas el, solo para mos surprender, mira-la de lhado quando eilha diç “partilha”. Bé-se claramente l pensamiento “stá bien, filha! Falas an partilhar, mas quien traç mais denheiro para casa ye eiqui l Aníbal”. 


I ye percisamente Marie Cabaco Silba, na sue grácia femenina, que çfaç parte de l suspense criado ne l ampeço de l bídeo: “deseamos a todos un feliç Natal”. “Anton i un buono Anho Nuobo, nun mos deseian un bouno Anho Nuobo?”, pregunta l spetador, anquieto. I l buono persidente dissipa lhougo las dúbedas reforçando que mos deseia “un anho 2012 tan buono quanto possible”. 


Todo stá bien quando acaba bien! Quedámos cuntentos, ambebecidos cul sorriso de la Purmeira-Dama, sclarecidos cul brilhantismo de l senhor persidente i surprendidos cula bofetada de lhuba branca a todos ls que acusan Cabaco de falta de ouriginalidade. Falta de ouriginalidade ténen ls que se lhemitan a desear buono Natal i buono 2012. Mas quantos se lhembran de dezir “tan buno quanto possible”? Quantos?


I pronto, foi la mie análese. Deseio-bos a todos un buono Natal i un buono Anho Nuobo. Ó pul menos, que seian tan bounos quanto possible.